Wala Akong Pera Novels & Stories

Wala akong idea pagdating sa pera dahil wala nga akong maalala. "Ganoon ba? Well, wala naman sigurong masama kung magastos mo iyun para sa pagpapaayos ng beach resort! Stephen, ang pera ko ay pera mo din kaya ayos lang sa akin!" pilit ang ngiting sagot ko sa kanya!

Sige nga iconvert ko kaya sa peso ang perang two hundred million dollar? "What? I'm just bored, you know." bored daw siya. Bigyan ng masigabong palakpakan si koya. Kung ganoon kung bored kailangan igasta ang pera sa isang walang kakwenta-kwentang bato ni darna?! Hindi na rin ako magtataka kung isa sa mga nakabili niyan mag-aala darna na.

"No! Of course not." "Kung gano'n saan? Wala ka namang pera ah. Sa pagkakaalam ko'y wala namang iniwang pera sa iyo ang ama mo dahil lubog kayo sa utang. Ako pa nga ng nagbayad no'n. Wala ka na rin namang trabaho dahil narimata na ng bangko ang kumpanya n'yo. So? Saan ka kukuha ng pera? Sa pera ko?"

Para saan at may pera ako? “Nah, hindi naman.” nakangisi kong wika habang ang mga mata ay nanatili sa daan. “Don’t worry about the money, okay? Makikita ko pa naman bukas ‘yong magagastos natin ngayon.” dagdag ko pa. She heaved a sigh at sinandal muli ang kanyang ulo sa aking balikat. “Bahala ka...” I know I won this conversation.

Thankyou kaso wala rin akong pera now. Pagak na natawa ako sa binabasa. Iyong iba naman sineen lang ako. Ako na gumawa ng portfolio namin, ako pa nagprint gamit ang sarili kong pera at ako pa magpapasa tapos ngayon...

"I'm sorry, Hubby. Kailangan mong maglabas ng napakaraming pera dahil sa akin." Ang 10 milyong pounds ay hindi isang maliit na halaga ng pera. Isang ngiti ang sumilay sa kanyang mukha. "Maaaring makuha nila ang pera, ngunit hindi sila mabubuhay para gastusin ito."

Bente pesos lang ang meron ako. "Why? What's wrong? Ayaw mo ba?" Nag-aalalang tanong niya sa'kin. Hala, mali ata nasa isip niya. "No, hindi sa ganun kaso... wala akong pera." Hininaan ko ang boses ko nung sinabi ko na wala akong pera.

Akala ko katapusan ko na nakahinga ako ng maluwag nang may mag babasura pala ang lumapit sa akin. Nang hihingi lang pala ng limos ito kaso wala pa naman akong nadala na wallet ng lumabas ako ng kotse. "Kuya, pasensya na wala akong pera sa ngayon. Pero, bibigyan kita ng pera kong tutulungan mo ako.." wika ko nakita kong ngumiti ito. At mukhang siya na ang makakatulong sa akin.

Bahagya siyang natawa ngunit sandali lamang iyon. "It's not a big deal. Marami akong pera, 'wag kang mag-alala na maubusan ako dahil never mangyayari 'yon." "Pero kahit na! Pera pa din 'yon, Kenzo. Para ka lang nagtapon ng b****a, ah."

“Subukan kong makasama, pero hindi ko maipapangako.” “Kung wala ka talagang pera, pwede naman kitang ilibre. Wala ka nang iisipin pang iba. Basta sumama ka lang sa amin.” “Hindi mo naman na kailangan gawin ‘yan dahil hindi naman ako kakain. Bago na lang ako umalis ng bahay namin ay kakain na ako para hindi ako magutom kasama kayo. Hindi naman masama kung gagala akong walang pera hindi ba? Hindi naman kailangan may pera.” Biglang napatungo si Hezekiah at tumingin sa pintuan ng classroom namin at doon na dumating ang aming guro.