Quotes For Gift Giving Novels & Stories

Napangiti siya, at kumislap ang mga mata niyang puno ng birong saya. Hindi na siya kapos sa pera ngayon, pero iba pa rin talaga ang pakiramdam kapag may nagbibigay ng regalo. Nakakatuwa ang mga ganitong simpleng sorpresa kahit ano pa ang dahilan. Sabi nga nila, “Kung galit ka pero may gift naman kapalit, okay na rin.” “Little money fan,” banayad na puna ni Carson habang nakataas ang isa niyang kilay. Malambing ang tono ng boses nito. “Even if you're not angry, you can still receive gifts.”

“...Ha?” Bahagyang napaiwas siya ng tingin Na para bang hindi siya sanay sabihin ang mga ganoong bagay. “I've received countless gifts in my life.” Napatingin siya sa fountain pen sa kamay niya. “Luxury watches.” “Expensive suits.” “Cars.” “Business presents.” Muli siyang tumingin sa akin. “But this is the first time someone went this far just to secretly buy something for me.” Nanlaki ang mga mata ko.

“Hindi ko inaasahan ito. Sa tingin ko ay mapapansin ito ng lahat dito.” Tumawa ako nang mahina, nais kong iparamdam sa kanya na huwag siyang kabahan. “Hayaan mo silang mapansin, Jecelle. Wala namang masama sa pagpapadala ng regalo sa isang taong pinahahalagahan. Kung may magtanong, sabihin mo lang na regalo ito mula sa isang taong nagsisikap na manalo sa iyong puso—hindi sa negosyo, kundi sa tunay na buhay.”

She still remembers his words. “Pinag ipunan ko talaga iyan para mabili ko, kasi gusto kong ibigay sayo ito. Congratulations! Kahit hindi mo susuotin okay lang po basta lagi mong tandaan ang relong iyan in the exact time it will remind you of me. One day when you look at it into your wrist as you wear it, you will remember me and those valuable things you have already that definitely, you didn't recognize now. I will tell you what is the purpose of that gift that I give you later on.”

“From now on we won't accept gifts anymore, okay? For the safety of all of us. For the safety of our kids,” Agad akong sumang-ayon sa sinabi niya. Marami na ring mga gamit ang mga anak namin at hindi na ata namin kailangang bumili pa dahil hanggang mag isang taon sila may magagamit pa sila sa sobrang advance magbigay ng regalo.

"Pinag-uusapan namin ang tungkol sa thanks giving next week." "Wow! Mukhang napapadalas ata ang selebrasyon natin a." "Siyempre! malaking blessings ang natanggap natin lately kaya dapat tayong magpasalamat. Hindi tayo nakapagbigay ng mga pa-give aways nung anniversary kaya mamimigay tayo ng, munting regalo lang naman para sa lahat." ..........

Kaya gumawa na lang siya ng "true nonsense." Huminga nang malalim si Elijah, pinakalma ang sarili, at hinaplos ang ulo ni Zoe. "I’m sorry, nagkulang ako this time. Nakalimutan ko rin yung wedding anniversary natin nung nakaraang araw. Zoe, may gusto ka bang gift?" "I will definitely give it to you." Bahay, kotse, alahas, o bag—kahit ano, ibibigay niya. He has always been generous pagdating sa ganitong bagay.

Hindi makapaniwalang tanong niya sa akin pabalik. I lifted my shoulder in a half shrug. “I left it at our house so it wasn’t with me now. But I can still give it to you if you want. Ibibigay ko naman sa ‘yo kung gusto mo kasi sa pagkakaalam ko, out of stock na sila niyon ngayon. Though you said you don’t need a gift so…” “Oh, gosh, Kaia!” Agad siyang umangkla sa braso ko at mahinang tumawa. “Hindi ka naman mabiro. Of course, tumatanggap pa rin naman ako ng regalo. Right, Maurice?”

She's going to rely only on me. I gave her only allowance. Sapat lang para sa lahat ng pangangailangan niya. Walang labis walang kulang. She never complained about it. But come to think of it, parang wala siyang binibiling bago para sa sarili niya. She's trying to give me a gift when it's my birthday. In every special occasion. But I never do the same. 'You're just a tick sipping the blood of others! So stay like that! Dont laugh! Dont cry in front of me!'

May kaonting hiya sa kaniyang puso pero natatabunan iyon ng matinding saya. “I'm happy that you're my mother-in-law... Mom.” Ngumiti ang ginang sa kaniya, namumula na ang ilong nito. “I actually have something for you.” Bahagyang lumayo si Gretchen para kunin ang isang maliit na kahon mula sa dalang bag. “This is my personal gift, hija. After you saved my life, I think that material things will never be enough to pay your kindness, but I really want to give this to you.”