Quotes On Awards And Recognition For Students Novels & Stories

’ iyon ang mga salitang mas lalo pang nagpatulo ng kaniyang mga luha. Buong buhay niya pala na nasa puder siya ng kaniyang lolo ay lagi siya nitong binabantayan at sinusubaybayan. Lahat ng awards na tinatanggap niya sa school na akala niya ay walang pakialam ito ay may litrato siya na kuha mula sa malayo. Lahat ng kahit simpleng okasyon ay may larawan siya.

tanong ng isang reporter ng makalapit sa amin. "Of course I am proud. Very very proud of my unica ija. She received this award with all her efforts and sacrifices, she deserved all of this and more." Napangiti ako sa statement na iyon ng daddy. I can feel how proud he is to me right now. "Mr. Alontes ano po ang masasabi niyo sa mga usap-usapan na ginamitan niyo daw po ng pera kaya naging valedictorian ang anak niyo?"

aya ko na sa kan'ya. Kung kanina ay nakabusangot, ngayon ay todo na ang ngiti ng loko! Tulad ng pangako ng adviser namin ay surprised kung sino ang mga may honor sa section namin. Laking gulat ko na ako ang 1st honorable mention, 2nd si Jopay, 3rd si Drake at with honors naman si Rhaine.. "And our Valedictorian.. It's a surprise for my students kaya wala ho talaga silang alam," ani pa ng Adviser namin na si Ms. Cathlea Montes.

sabi niya. "Totoo naman!" sabi ng isa sa kanila. "Na ano? Na pangit ka? Well, your face speaks so loud!" Umirap si Greta at iniwan niyang supalpal ang mga taong makakati ang dilang sarap na sarap sa pagtsi-tsismis sa kaniya. Maya't maya ay tinawag na ang mga batang may award. "Sherlock, Megumi Praise Pelaez… with highest honor!"

Though i was feeling uneasy, I tried to focus on the awarding and cheered Joshua as they called his name for the Most Valuable Player award. Hindi lang si Jane na nasa tabi ko na naman ang humiyaw at halos isigaw na sa buong campus ang pangalan nya kundi halos lahat ng kababaihan na nagche-cheer para sa kanya kanina. May isa pa ngang sumigaw na anakan na daw sya ni Joshua na tinawanan ng lahat. Iyong mga teacher na naririto naman ay masama ang tingin ngunit hindi mahanap ang estudyanteng iyon sa dami naming narito.

dad asked the same question "Yes mom and dad!! I said while smiling at them Umakyat na kami ng stage at naririnig ko parin ang sigawan ng dalawa kong kaibigang para icheer ako pero kung makasigaw akala mo wala ng bukas. Napakamot nalang ako sa aking ulo. Wooohhh bestfriend ko yan!!!! Wohhhhh kaibigan ko yan!!!! Hiyawan ng dalawa niyang kaibigan... My speech... First of all I would like to thank all of my professors first, if not for your good teaching and perseverance I will not get a high grades or wisdom from you and my other classmates who graduated also because of your teaching and perseverance and the belief that we can achieve our dreams as long as we believe in what we can do. And of

Ewan ko ba, dapat masaya ako ngayong araw na ito kagaya ng ibang mga estudyante, pero kahit anong pilit ko ay hindi ko magawang ngumiti hanggang sa magsimula na ang graduation march. Nagsimula na rin ang seremonya, at maya maya pa, ay isa isa nang tinawag lahat ng graduates para tumanggap ng diploma. Sunod ay ang Awarding of Honors and Special Awards. Marami akong natanggap at tuwing tatawagin ang pangalan ko ay salitan sina itay at inay kung sino ang aakyat sa stage para siyang magsabit ng medal sa akin. Syempre ang pinaka importante sa lahat ay ang pagbibigay ng medal sa valedictorian para sa highest academic achiever, at ako yun.

" Saad ni Quinette. "Okey lang basta para kay Randell, gagawin ko ang lahat." Nakangiting sagot ni Andrea. Tumahimik na lamang sila dahil tiunatawag na ang pangalan nang mga may awards at honors. "And our Valedictorian... Quindell Klyde Gomez..." Masayang announced ng MC.

Pag-uwi namin, hinatid niya ako hanggang gate. “Thank you, Arthur,” sabi ko bago bumaba ng kotse. “For what?” tanong niya. “For reminding me that life can still be beautiful after everything,” sagot ko. Ngumiti siya. “It always will be. Especially when you keep smiling like that.” At bago siya tuluyang umalis, yumuko siya sandali, marahang hinalikan ang noo ko, at bumulong. “Congratulations, my top student.”

Maya't maya'y narinig kong tinatawag ang pangalan ng pinsan ni Ace at Academic Awardee din ito. "Excuse me for a while Pres. Ako daw ang magsabit ng medal ni Raffy eh", wika ni Ace. Pagkatapos ng mahigit apat na oras, ay Recessional March na. But before that, nagkaroon muna ng photo opportunity by courses/degrees, together with the College Professors and University Administrators. "Nak congratulations!", bati ko kay Bea at niyakap siya ng mahigpit. Then ibinigay ko sa kanya ang graduation gift ko.