Quotes On Awards And Recognition For Students 소설 & 이야기

Napapahiyang itinuon ko sa sapatos kung suot ang paningin ko at napayuko na lang rin ako at hindi ipinahalata ang kabang nararamdaman. Saglit na naman kaming binalot ng katahimikan. Na ba-blanko na lang lagi ang utak ko kapag nasa harapan ko siya at hindi ko matukoy kung anong salita ba dapat ang sasabihin para lang kausapin siya. "May award ka 'di ba dapat nandoon ka na at baka tawagin ka na nila," pagpapaalala ko rito. Kasama kasi sa awarding ang ilan sa mga top student mula sa iba't ibang year, at si Corazon ang top 1 sa klase namin kaya kabilang ito sa paparangalan.

Para sa kanila ang tagumpay ko na ito. Tinanggap ko ang award. Tapos ay nagsasalita ako ng speech. "Good morning to everyone. To my Teachers, faculty staff, guests, parents and to my fellow graduates. I am here in front of you to give my thank you to my parents," sabi ko. Nginitian ko ang magulang ko. "'Ma, 'pa, ang lahat ng ito ay para sa inyo. Salamat dahil, kung hindi ninyo ako pinabayaan." Gumagaralgal ang boses ko, dahil di ko mapigilan ang umiyak. "Ang pagsisikap ko na ito ay para sa inyong dalawa. Gusto ko kayong bigyan nang magandang buhay. Kaya nagsisikap akong mag-aral. Salamat, salamat sa lahat-lahat, 'ma, 'pa," sambit ko.

Hindi talaga kami nagsisising naging bahagi ka ng aming team. "Deserve po nila yan ma'am sa pagiging academic achievers awardee. Ang galing galing po nila sa school. "Mga anak mo rin naman magagaling din." "Syempre po kailangan. Yan lang maipamamana ko sa kanila na maipagmamalaki nila someday dahil wla naman akong yaman, hindi kasi dumating ang prince charming kong hinihintay, anak ang dumating sakin sa panahong hindi ko inaasahan na hindi ko naman pinagsisisihan." Ibang klase din pala ang kwento ng love life ng graphic designer kong to pang kmjs.

He let out a deep sigh and said, "May mga ganoon talagang professors, Pauline. Marami rin akong na-encounter na ganyan, eh, pero naka-survive naman kami. We graduated successfully. Malaking challenge 'yan sa inyong lahat, kaya dapat na pagbutihin mo ang pag-aaral mo ngayon sa kolehiyo. Malay natin gumraduate ka na Cum laude o Suma cum laude. I'll be happy for that. Magiging super proud ako para sa 'yo." "Everybody will be proud kapag ga-graduate ka nga na may awards o ano pa pero ako kasi ay hindi naman ako nangangarap ng ganoon, Matthew. Wala naman sa aking problema na matapos ako sa pag-aaral sa kolehiyo na walang awards o ano pa, eh. Never ko naman na pinangarap 'yon. Ang importante ay ma

“Nothing else?” Natigilan si Nica, hindi niya masabi kung kuntento na ba si Mr. Lane sa mga sinabi niya o inaasahan nitong magbibigay pa siya ng mas maraming highlight. Naniniwal si Nica na mahusay siya at kailangan siya nitong bigyan ng isang pagkakataon. Nica consistently ranked at the top of her class in school and won numerous awards. Her doctoral advisor spoke highly of her. It should be noted that her mentor is also a very important figure in the field and has participated in several programs. Her mentor's praise was absolutely substantial. Therefore, she has enough confidence in her profession. Sinubukan niya pa iyon.

Merong nagkwekwentuhan, nagtatawanan, nagkukulitan at meron din naman walang pakialam sa paligid. Maya maya pa ay pumasok na ang kanilang adviser. Agad naman tumahimik at umayos ang lahat ng pumunta na ito sa harap. "Good Morning students!" bungad nito. "Good Morning Ms." sabay na bati ng mga ito. "Today I will already announce those students who will have an award." walang paligoy ligoy na sabi nito Ang tahimik na klase ay nagsimula ng mag bulong bulungan. Alam nila ang nangyari sa isa nilang kaklase na dapat ay valedictorian nila.

As expected, Chadleen ranked first among all the senior high school students. “Congrats, Chad!” I gushed as I hugged her tight. Grabe, pang-ilang awards na niya ba ito? Nevertheless, I am still so proud of her! She chuckled and hugged me back. “Thank you, insan.” I withdrew from our embrace to smile at her more. “Pagpatuloy mo ‘yan kasi gusto kong makita kang nagmamartsa sa stage and then you will have your valedictory address.” “What do you mean? Baka umalis rin naman tayo rito kahit wala pang gradu—”

Gawain niya talaga yan kapag naiinis na ako, tatawanan niya at mas lalo niya ako iinisin. Niyakap at hinalikan niya ako sa noo ng saglit. "Don't worry much, bee. Ako na bahala para makausap mo si Dave. Focus ka na lang muna sa mga requirements mo for your graduation. I am so proud of you. My future Magna Cum Laude," nakangiti niyang sabi sa akin. Napatango lang ako bilang tugon sa sinabi niya. Niyakap ko siya ng mahigpit. Kung nandito lang si Yssa ay parehas kaming may award at may honor. Sana lang talaga hindi siya sumuko at lumayo pero wala akong magagawa sa desisyon niya.

biglang sulpot ni seb sa amin. "Gagu nagulat din ako!" ani ni lucas na para bang naluluha na pero abot tainga ang ngiti. I love seeing my friends genuinely happy at deserve rin naman ni lucas ang achievement na ito, all of his hardworks paid off! "I'm proud of you, par." inilahad ko ang aking kamao kay lucas, at nakipag fist bump naman siya. "Salamat." Ang pagtawag sa latin honors ay base sa GWA nila, pansin ko lang, mula sa cumlaude, pataas.

Hindi ko iniwanan ang mga awards na natanggap sa graduation ko. For once, I want to be selfish. I want to take the spotlight. I want to make them proud of me. Architecture was enough to satisfy me, but these awards are for them. Pinaghirapan ko lahat 'to para sakanila. I owe them these medals and certificates. Para sakanila lahat nang 'to. Kung hindi nila kayang pumunta sa'kin, ako ang gagawa no'n. I'll do it just to show them that I succeeded. Kinaya ko lahat para sakanila. Mabilis akong nakalabas mula sa unit at pumara ng panibagong taxi cab. I rushed inside and rescanned if I had everything I needed.