Novel & Cerita Quotes On Awards And Recognition For Students

Wala na siyang ibang marinig kundi ang bumubulong sa isip niya na tumakbo at magtago at umiyak gaya ng lagi niyang ginagawa. “With a general average of ninety-seven point fifty-eight. Herrera, Hyacinth, Salutatorian.” Nakahanda na ang mga medalyang isasabit sa kaniya pero wala ang magsasabit ng mga ito. Akmang ang kaniyang guro na lang ang magsasabit sana ng dalawang pigura ang humahangos at patakbong lumalapit sa entablado. “Again, we request for Ms. Herrera's parents or guardian to come in stage. Thank you.”

I smiled awkwardly. I'm not a fan of celebration. "You will enjoy here." She said while giving me a paper plate. "What are you all celebrating?" There are lightings. "You really are beautiful, Sabrina. You look like an innocent girl adoring the scenery in front of you." I furrowed my forehead. Do I really look like a innocent kid? "Yung celebration today is for those students na may awards this grading and I'm proud that I am one of those students who have a award." She looks so happy.

Hindi agad siya sumunod kaya nang akmang palabas na ako ng kwarto ay natigilan ako at kusang napalingon sa kanya. “Milestone? Ano na namang milestone iyon, Ate? Kotang-kota na ako sa kaka-milestone mo, ha? Palung-palo ka na masyado. Hakot award ka na nga sa mga pinanggalingan mong school dati, hanggang ngayon ba naman, ayaw mo pa rin mamigaw ng award sa iba?” pabirong saad nito. Napatawa naman ako. “Baliw.” maikling turan ko.

"Go, babe! Go, girls! Whoa!" "Whoa! Babe ni Boss Tristan 'yan!" "Go, babe ni Boss Tristan!" Naghalong sigawan at tawanan ang pumuno sa buong cover court ng paaralang iyon. Hingal na hingal kami nang matapos sumayaw at tuwang-tuwang nagyakapan para sa success ng grupo namin. Nang ibibigay na ang award ay bumaba na ako para hayaang ang mga magulang nila ang kasama nilang tumanggap niyon.

“May jeep naman na umiikot dito sa UP. Iyon ang sinasakyan ng mga estudyante kapag malayo ang sunod nilang klase.” “Hindi mo ba naranasang ma-late?” Umiling ako. Sa ilang taon na nanatili ako rito sa UP para mag-aral, hindi ako kailanman na-late sa mga klase ko. Kabaliktaran pa niyon ang nangyayari. Palagi akong maaga noon kaya bawat Professor ko ay binigyan ako ng award na most punctual. That was the only award I received back then na hindi ko naman inasahan na ibibigay sa akin.

Adrian said and He hugged me, I hugged him back and I smiled at him. "Congrats din!" "Let us all welcome the students who truly shows what they've got..." the emcee stop and looked at us, "Adrian Salvacion, cum laude!" I pushed him and He step on the stage, I gave him a thumbs up and I smiled. They welcome Adrian with a round of applause.

Her sorrowful expression was already too familiar to me, na alam ko na agad kung anong ibig sabihin no'n. "Baka nahuli lang, 'nak. Doon na tayo maghintay sa loob." Pero hindi pala ang medals, awards, o kung anumang certificates ang hindi mahalaga. It's me. Ako pala mismo. I was a constant honor student but had no parents to go with sa bawat ceremony. Halos lahat na ata ng tao sa school ay alam ang katotohanang iyon. I could hear them whisper at times, may iilan na totoong naaawa, ang iba ay gusto lang makiusyoso.

Kaya tumahimik na si Evelyn, nakatikim tuloy siya nang salita ni Loid. Tinawag na nga ang mga studyante kasama ang kanilang parents para sa mga awards. Nauna si Carmela dahil ang apelyido niya ay Cruz, nakatanggap nang Latin award si Carmela naging Magna Cumlaude. Hindi niya alam, nasurprise siya pati na si Alfred ngunit nalungkot din siya kasi wala ang ina. “We would like to announce Latin award as Magna Cumlaude goes to Carmela Cruz with her parents escort Alfred Cruz and Carina Cruz. We give her around of applause please.”

Pero hindi ko lang alam baka nasa loob lang din ang kulo nya. “Ah yes. Hinatid ko si Shobe kanina and stayed for a little while,” seryosong sagot ko. “I heard mag-i-sponsor ka raw sa recognition at graduation ng students, maraming-maraming salamat sa generosity mo, Mr. Tuazon,” ngiti nya sa akin.

tanong ni Jenny "Because I didn't won..my work didn't won," sabi niya at batid sa kanyang boses ang lungkot "Just because you didn't won doesn't mean you're not good enough," sabi ko at nag agree naman silang lahat. "my success is also your success. The awards we got in this competition is ours, not only mine because you did your part, you did your best, and you did great."