Regret Synonym Novels & Stories

Habang nakaharap ako sa unfinished painting sa harapan ko, hindi ko maiwasang i-replay sa isipan ko ang mga salitang binitawan ko kay Mama. Was it too harsh? Did I hurt her? Did I mean everything that I said to her? I don’t know. Ang gusto ko lang na mangyari ay ipagtanggol si Jacob at Tita Ariella. They don’t deserve that kind of disrespect. That’s unfair. Kung galit siya sa akin, sana sa akin nalang. Hindi niya naman kailangang manisi ng ibang tao. Humugot ako ng malalim na hininga. I felt the immediate regret in my system. Parang gusto ko tuloy lumabas muli para humingi ng sorry sa kaniya kahit siya naman talaga yung may kasalanan.

“Pero ako? Pero walang mangyayari kung magpapadala dala sa takot. Sugal ang umibig. Alam natin ‘yon pareho. Pero kung hindi tayo susubok, kung magpapadala tayo sa takot, baka mabuhay tayo sa regret.” “Anna…” halos masamid ako nang sambitin ko ang pangalan niya. Nanginginig ang boses ko. “Ayokong mabuhay sa regret… kaya susugal ako, kasi mahal kita.” “Dalawa tayong susugal...” Mahina, pero buo ang tono niya. “Kasi Jerome… tanggap kita… mahal kita kahit puso mo lang ang gumagana…”

dagdag nito na kina tahimik ng lahat. “Dahil pag nawala na ang pagkakataon at binawi na sainyo ito. Wala na kayong pagkakataon pa para ibalik ang lahat sa dati. Sa huli puro regret lang nararamdaman ninyo..” huling wika nito at nag lakad na ito dala ang kanyang jacket. “Maliligo lang ako..” paalam nito at bigla na itong nawala.

“Hindi. Mas malala ka.” Dapat natakot ako. Pero hindi. May init akong naramdaman—hindi takot, kundi pagnanasa at isang kakaibang kalayaan. Sumandal ako sa balikat niya. “Minsan ba, pinagsisihan mo lahat? Power, choices, lahat?” “Ang regret,” sabi niya, “para lang sa mga taong umaasang kaya pa nilang baguhin ang nakaraan. Ako, palaging tumitingin sa unahan.”

At naramdaman ko ang pagtulo ng luha mula sa aking mga mata. 'Yung mga salitang iyon ay hindi lamang simpleng mga salita ngunit ang mga salita iyon ay tila tinatawag ang lahat ng nabaon kong damdamin mula sa nakaraan. "I regret it Dawn, I regret not being able to save my grandchild. I regret hurting my own son. I regret hurting a woman like you na walang ginawa kundi mahalin ang anak ko ng buo. I regret insulting your dignity at nagsisisi ako na tinanggalan kita ng karapatan na mahalin ang anak ko. Kung pwede ko lang itama ang lahat ay gagawin ko pero hindi ko magawang ibalik ang nangyari na Dawn ngunit isa lang ang magagawa ko..."

Hindi ako umatras. Kahit sobrang lapit na niya. Kahit ramdam ko na yung bigat ng presensya niya. “Then maybe you stopped looking for better ones.” Doon siya natahimik. Mas matagal kaysa dati. At doon ko nakita ulit yung crack. Yung parte niya na pilit niyang tinatago. Pagod. Regret. At isang bagay na ayaw niyang aminin kahit sa sarili niya.

Parati ko na lang sinasabi na nasa ibang bansa ito, nagtatrabaho para magkaroon siya ng magagandang laruan. Ang pera na ibinibigay ni Stefan sa akin bilang divorce settlement ay inilagay ko sa banko. Hindi ko iyon ginastos dahil gagamitin ko iyon para sa pag-aaral ni Sixto. Ang ilang mga ari-arian naman ay ipinalipat ko sa pangalan ko, na siya rin makukuha ni Sixto kapag nasa hustong gulang na siya.