Regret Synonym Novels & Stories

Punong-puno ng kahihiyan at guilt ang mga mata nito pero hindi nun maibsan ang nararamdaman kong sakit. "I'm sorry, I made a mistake and I regretted it more than you know, that's why I did it once and never did it again." "Dapat ko bang ipagpasalamat na isang beses mo lang siyang ginalaw at hindi mo na inulit?" "No baby, sobra kong pinagsisihan na ginawa ko yung bagay na yun kung maibabalik ko lang ang panahon."

Kahit na ramdam ko na medyo masakit ang katawan ko, wala kong mahanap na pagsisisi. I can't find regrets in me after doing that to him, as years ago when I did it with him, until now, there was no regret. Sinubukan kong hanapin ang kahit kaunting pagsisisi para may dahilan ako na putulin ang usapang iyon, pero wala. But even so, even if there is no regret, there is still fear in me that tomorrow or the day after tomorrow, my life will be messed up again at muling mahirapan na ayusin ulit.

"And you know what's even more funny? Umaasa pa rin ako na isang araw magiging okay din tayo. Magbabalikan din tayo. Na babalik ka pa rin sa akin. Na sa akin ka pa rin uuwi..." "I am so sorry," patuloy na paumanhin ko. "I know I was wrong." "Nag-bar ako. Nagkulong sa kwarto. Nagmukmok sa opisina. Nag-ubos ng oras sa site. Tumanggap ng sunod-sunod na projects. I was happy. I tried to be happy. I was so happy but regrets chased me." "I'm sorry..."

Imbes na maawa ito sa akin, tila ba'y mas ginanahan lang ito nang makitang nahihirapan na ako. "Yeah, How could I. How could I marry you without even thinking?" he grinned. Ang sakit sakit na! "Sana noon pa lang sinabi mo na sa aking ayaw mo pala sa katulad ko! You regret marrying me? Edi sana noon pa lang hindi mo na ako niligawan!" sumbat ko dito. "Sana nga. Sana nga kaya kong maibalik ang mga panahong iyon at mas piniling magpakasaya sa buhay ko kaysa magpakabaliw sa isang tulad mo." mariin nitong wika.

Tumawa nang mahina si Sophia. "Na-miss lang kita, Kuya Marco. Sandali lang naman ako rito. Hindi naman niya ako makikita kung hindi siya lilingon, di ba? Tsaka hindi naman siya nakakarinig. Ano bang kinatatakot mo?" May ilang napatawa sa loob. "Grabe, oo nga pala. Hindi siya nakakarinig. Akala ko yari na tayo." "Kinabahan ako. Akala ko tapos na ang palabas."

Pero bakit grabe naman ang galit ng kapatid niya? "Do you know what I feel while I'm still inside the jail?" Umiling naman agad sila sa tanong nito. "Desolation and Regret. Desolation of your presence, his presence. I thought if I let him forget the happy memories we did, I'll be satisfied if he chooses you over me. Akala ko kapag dumistansya ako sa inyo, magiging ayos na rin ang lahat. But I'm regretting it. Nagsisisi ako dahil inuna ko ang galit ko. Kung hindi ko iyon ginawa, will these things happen? Will Cyll remains in our side? No. Because it's done. It's my fault." "No, Brother Sinian. It's not you—"

" You're nothing but a pathetic slut who push her own sister away ..... " Parang tumama sa tiyan ko ang bawat salita niya. Halos humagulgol ako sa sakit, pero pilit kong pinipigilan ang sarili. Alam kong kung susigaw ako, lalong uusbong ang galit niya. Tumayo siya at lumapit, sobrang lapit. “ Walang kwenta.....Dont ever expect a happy marriage dahil kung gaano mo pinahirapan si Sofia ay ibabalik ko din yun sayo...Stupid slut! ”

He let out a heavy sigh in disappointment. “Huli na ang lahat. I shouldn't have done that,” pagsisisi niya. Nakakatawa, 'di ba? Kung ano pa ang mali, ito pa ang nakakatuksong gawin. Parang kanina lang, siguradong-sigurado siya sa ginawa. Pero paano niya masisisi ang sarili kung ang puso na niya ang nagdidikta? “I see. You're regretting it now. I really thought...” he stopped and dropped a heavy sigh again, “nevermind.”

Pareho kaming walang imik ng ilang sandali. “Do you regret it?” tanong niya, mababa ang tinig. “Regret what?” “Everything. Signing the contract. Coming here. Letting me touch you.” Hindi ako sumagot agad. Kasi sa totoo lang, hindi ko rin alam. Regret ba ang nararamdaman ko? O takot lang? Kasi kung tutuusin, kung wala siya, hindi ko alam kung ano na ang nangyari sa aking kapatid. Nakakaramdam din ako ng pagkabahala na kung wala siya, wala kami ngayon sa maayos na buhay. Baka nga kung wala siya, matagal nang lumala ang sakit ni Elara. Kaya kahit nasasaktan ako, may parte sa puso ko ang nagpasalamat... dahil sa kanya, buhay pa ang kapatid ko.

Siya naman ang nag tanong dito at sa Hindi maipaliwanag ay kinakabahan siya sa isasagot nito sa kaniya. "I regret."