Room To Room Chapter 1 소설 & 이야기

Napakamot na lang ako ng ulo ko dahil sa inasta ni Rifle at umakyat na ako sa office. //END OF CHAPTER 12//

Wala din ang kaniyang gown na hinubad at mga gamit na naiwan niya. Nagsimula na siyang kabahan ng maisip niya ang isang senaryo. Isa lamang ang kailangan niyang gawin para masigurado ang nasa isip niya. Kinuha niya ang Card Key at tinignan ang room no. niya. “Room 269,” ani niya. Lumabas siya at nanlaki ang mata niya ng makita ang numero sa labas. “Room 296.”

Inilapag pansamantala ang mga libro at drawings sa coffee table sa sala, saka umakyat ulit, kumuha ng damit at naghanda nang maligo at matulog. Sa totoo lang, sa study room sa first floor talaga natutulog si Chiles. Bihira siyang matulog sa master bedroom sa second floor. Ngayon lang, dahil andiyan si Mirael, kaya niya naisipang gamitin 'yon. Umakyat siya agad pagkatapos ng tawag.

She lazily opened her eyes and roamed her eyes around the unfamiliar room. Mabilis na dumaan sa isip niya ang mga pangyayari nang nagdaang gabi. Ang ambush. Ang pakikipag-away ni Rob kay Tyrone. At sila ni Rob. Napasinghap siya at pabalikwas na bumangon sa kama. Right, she's at Rob's room at the penthouse. But Rob was no where in sight. She quickly glanced at the small clock on the bedside table. It's almost half an hour before 9 in the morning.

Chapter 17 Mark Jacob’s POV Paglabas ko ng study room, agad kong nakasalubong ang mga katulong at empleyado ng mansyon. Kakaiba ang ingay sa hallway. May mga nagtatawanan, nagkukuwentuhan, at halatang may ipinagmamalaki sa isa't isa. Napakunot-noo ako.

she said, her voice filled with excitement. Binuksan ni Nana ang pinto gamit ang susi na hindi ko alam na meron pala siya. Aba, malamang. Paano makapapasok kung walang susi? Pagkatapos ay pumasok siya sa loob bago ako inaya na kaagad ko namang sinunod. As I crossed the threshold, my breath caught in my throat. The room was a vision of elegance and femininity, a perfect blend of vintage charm and modernity. Dorm room pa ba ‘to? The walls were decorated with intricate moldings and gilded accents.

Lumingon-lingon siya sa paligid, umaktong parang naliligaw, pero masyado na yata siyang halata at walang naniwala sa kanya. "Ah..." nagpeke ito ng tawa at lumapit sa kanila. "Saang room si Chloe?" "Doon sa medyo dulo, VIP Room 21," magalang na sagot ng isang nurse sa kanya. Nagpasalamat si Czarina rito at nagmamadaling umalis. Pumunta ito sa tinukoy ng babae na kwarto. Bukas ang pintuan ng VIP Room 21 nang dumaan siya. Papasok na sana siya nang marinig ang boses ni Chloe.

~Past; The chapter 30’s continuation~ MITSUKI’S POV Katulad ng sinabi ni Janne ay tinulungan ako ng bulter nila na makarating sa silid kung nasaan ang aklatan na sinasabi niya. Sabi rin kasi ng butler niya ay hanggang doon lang siya at bawal na pumasok. This is a private room that only a family member can only use. Napaisip tuloy ako kasi hindi naman ako kabilang sa pamilya nila. Hinanap ko ang libro na sinasabi ni Janne at nang makita ko ‘yon ay napangiti ako.

Murray at nakataas kilay na pinagmamasdan ang personal assistant na nakakunot ang noo. Trying to read her mind, he blurted on her back and made the latter jump in a notch and cover her chest with her two hands. "Don't worry you're going to occupy this room and I'll be in the living room, I have arranged a makeshift bed there." "Oh, Good. Are you sure you'll be fine in the living room? You can have this room if you prefer this, besides this is your cabin." He looked at her intently, "Are you trying to question my hospitality Miss Austen?"

this was hurt. She whispered and took their things and put it on the separate rooms she choose the smaller one, at ang gamit nito sa kabilang room at dumiretso siya sa kabila. She locked the door because she wanted to be alone for a while, ngunit naalala niya ang jacuzzi. Kaya naman naisipan nalang niyang pumunta doon at magloblob. **End of chapter**