Tagalog Scary Story Novels & Stories

ganito lang yon binaba ko ng malakas yung lalaki sa higaan niya para magising at ng magising dapat ihihypnotize ko siya kaso yung kasama kong multo eh marupok kaya pinagbigyan ko na lang. So ayon nagising siya kinuha yung cellphone niya tapos ako, kaya ko naman maging isang invisible shit kaya ako yung taga patay sindi patay sindi ng mga ilaw tapos ang lalaki parang baklang natatakot amputa... laki ng katawan natatakot kaya ayon nagmadaling bumaba tapos pumunta sa cr nila naghilamos at syempre sa lababo ng cr nila may salamin at guess what? lumitaw ang marupok na si mary tapos ayon nahimatay ang lalaki naumpog sa lababo kumalat ang dugo sa banyo at eto kami ngayon kasama siya

At sa hindi niya maipaliwanag na dahilan, may kakaibang seguridad siyang nararamdaman. Maya-maya, isang lalaking estranghero ang lumapit sa kanya at sinubukang isayaw siya. Akmang sasayaw na sana siya nang maramdaman niya ang biglang paghila sa kanyang kamay. “Lumayo ka,” malamig na sabi ni Kael sa lalaki habang hinahatak siya palayo. “Ano ba, Kael?!” reklamo niya pero hindi siya nito binitiwan hanggang makarating sila sa labas ng bar.

Tanging tango lamang ang ibinigay nito. "Isang gabi, habang nakikipagbalitaktakan ang aking ina sa aking ama, isang matandang may pakpak ng paniki ang sumulpot bigla sa loob ng aming tahanan. Habang nakalutang siya sa ere, ikinawag niya ang tangan niyang baston at pagkatapos noon ay bigla na lamang kaming nakaramdam na parang may kuryenteng dumadaloy sa aming katawan hanggang sa mawalan kami ng malay. Tuwing sasapit ang dilim, nagbabago ang aming anyo bilang taong daga at mortal naman sa umaga," pagpapaliwanag ng binata.

Lalabas na wala kong paninindigan at baka mapag-bintangan pa akong scammer. "Mas nakakatakot kung sakaling tuluyan ka na niyang mabihag Bea. Mas maganda na ito...kapag nasa Manila ka na...siguro naman hindi ka na niya basta-basta mahahabol doon. Basta mangako ka sa akin na mag ingat ka!" sagot naman nito. Alam kong pilit niyang pinapatatag ang kalooban ko pero natatakot pa rin ako. Para akong bibitayin na ewan. Ah basta...mhirap ang ganitong sitwasyon.

Alas-tres pa lang ng hapon kung kaya't maliwag pa ang daan, naaalala ko pa naman kung saan ang dinaanan namin kanina kaya nagmadali na ako. I don't believe in ghost, kaya hindi ako takot mag-isa na lumakad sa lugar na ito, ang mga pinsan ko lang naman ang mahilig takutin ang sarili nila sa mga bagay na hindi pa naman nila nakikita. Paminsan nag-uusap pa sila ng mga tungkol sa multo tapos matatakot, ewan ko ba sa kanila. Lalakas ng sapak sa utak.

Napakaganda po dito napakasarap ng hangin sa aking balat ansariwa ng hanggin. "Tama ka iha napakasarap tumira sa lugar na ito" Ngunit kayo lamang po dito wala po kayong mga kapitbahay? "Wala iha nag iisa lamang ako sa lupa na ito." Hindi po ba kayo natatakot dito? "Bakit naman ako matatakot?wala naman dapat katakutan dito,at saka matagal na akong naninirahan dito sanay narin naman ako dito."

Umiiyak ako habang niyayakap ang duguan niyang katawang-lupa. "Hindi!!! Hindi pa ako patay!!!" ang sigaw na pumailanlang sa buong paligid. Matapos ang pangyayaring iyon, bigla na lang siyang nawala. --- Mula sa naghatid ng mga nakakatakot kunong kuwentong, MAMAMATAY NA AKO... BUKAS! at PAPATAYIN KITA... MAMAYA! Ay isa na namang kuwentong magpapakilig (Dahil love story talaga ang trip kong gawin. Ewan bakit ako nagsusulat ng horror.)

Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.” Kung hindi lang siguro marunong magpigil ang binata ng inis ay pinagsalitaan na niya ito ng masama ngunit bilang isang lalaking may pinag-aralan at kapatid na babae ay hindi niya iyon gagawin.

Mukha talagang natural. Ang bilis niyang magsinungaling. Nanigas ang panga ko. This is exactly what I was afraid of. Itong madali lang sa kanya ang mag-deceive. Yung kakayanan niyang tumingin nang direkta sa mata at gumawa ng mga kwento out of nowhere. But then naaalala ko yung kwento ni Tatay Rodualdo. “Natatakot siyang mawala ang lahat. Natatakot siyang mawala ka.”