Hay, nakakainteres ang tanong na ito — habang nagbabasa ako ng mga nobela, lagi kong iniisip kung sino talaga ang 'kasalungat' ng bayani. Sa pinaka-basic na antas, madalas iyon ang 'antagonista': ang karakter na humaharang sa layunin ng bayani, naglalagay ng kontradiksyon, konflikto, at drama sa kwento. Pero bilang mambabasa, nakikita ko rin ang iba pang mukha ng kasalungat; hindi laging kontrabida na halatang masama.
May mga pagkakataon na ang kasalungat ng bayani ay isang 'foil' — isang karakter na nagpapatingkad ng mga katangian ng bayani sa pamamagitan ng pagkakaiba. Sa ibang nobela naman, ang kasalungat ay ang kabaliktaran ng ideya o sistema na pinaninindigan ng bayani, gaya ng isang mapaniil na lipunan o maling paniniwala.
Personal, mas gusto ko kapag hindi simpleng papel lang ang ibinibigay sa kasalungat. Mas nakakainteres kapag may layers: isang kaaway na may rason, isang dating kaibigan, o mismong panloob na demonyo ng bayani. Ang ganitong approach ang nagpapalalim sa kwento at nagpapahirap magpili kung sinong dapat ipagtanggol — at doon nagiging mas memorable ang nobela.