Novel & Cerita Sad Story Tagalog Break Up

Shanra "Let's break up, Craig. Tapusin na natin ang ano mang namamagitan sa ating dalawa," malamig ang boses at blangko ang ekspresiyon na sabi ko kay Craig habang nasa loob kami ng isang French restaurant at nagdi-dinner. Pang-two monthsary sana namin ngayong araw ngunit naging araw kung kailan nagtapos ang relasyon naming dalawa. Now I know kung bakit ang mga magkakasintahan ay nagsi-celebrate ng kanilang monthsary. Ito ay dahil hindi alam ng mga magkakasintahan kung anong araw, buwan o taon sila maghihiwalay. Mabuti na iyong nakakapag-celebrate ng monthsary dahil baka sa susunod na buwan ay hiwalay na magkasintahan. Baka hindi sa pangalawang buwan bilang magkasintahan ay bigla na lamang m

Hindi ko naman kasi inaasahan na ganito pala kasakit ang kapalit noong mga panahon na naging masayang masaya ako. Napatitig ako sa kisame at natulala na lang. We’ve been together for only three months, but the happiness I felt when I was with him was priceless. Pakiramdam ko ako na ang pinakaswerteng babae sa mundo dahil may isang tao na minamahal ako nang ganoon. But just like the other songs, he obliterates me like we didn’t belong. Masakit. Umalis na lang siya ng walang paalam. Umalis siya at iniwan akong mag-isa sa ere.

“How are you? Kamusta kayo ng boyfriend mo?” Tumikhim siya. Parang ayaw niyang pag-usapan namin ang tungkol sa kanilang dalawa pero mas nangangati lang akong malaman ‘yun. Pinsan ko siya at alam ko na din kung may tinatago ba siya sa akin o wala. “Ahm, we broke up.” Saad niya at napangisi naman ako. Love? Come on.

"Bakit ba nangingialam ka? Desisyon namin kung sasabihin ba sa lahat o hindi ang totoong rason ng break up namin…" "Ah, talaga?! Tapos ano? Ako at ang QQ ang napupurwesyo dahil sa isyu ninyo? Alam mo, nagsimula lang naman ito noong lumipat ka ng SKA eh! Nagsimula lang ito noong naidugtong ang pangalan ko sa pangalan mo at ng lumabas ang breakup news ninyo! Sa inyo lahat nag-ugat ang kamalasan na nararanasan ko ngayon!"

"Say it, please..." "Mahal kita..." "Say you would never leave me..." "I won't... I won't leave you... Never." Suminghap ito na parang nakahinga ito ng maluwag dahil sa sinagot niya. Nalaoikit nitong idinikit ang noo sa noo niya. "You promised?" mabining anas nito na bahagyang tinutukso-tukso ang labi niya. "I... I promise..."

"HINDI PWEDENG DALAWA KAMING MAHAL MO!" Hindi makakibo si Dos. Dinadaan niya sa lambing ang dalaga. Tinangka pa nitong angkinin muli ang labi ni Mariya pero umiwas ang dalaga. Sa pag-iwas ni Mariya ay nakita niya si Ralph na nakatingin sa kanila. Nakaramdam siya ng hiya pero wala na siyang magagawa dahil nalaman na nito ang tungkol sa lihim niyang pakikipag relasyon sa CEO. Nagpatay malisya na lamang si Mariya na kunwari ay hindi niya nakita si Ralph. Muli niyang hinarap si Dos. "Sa tingin ko nagsasayang na lang tayo pareho ng oras. Hindi mo kayang hiwalayan ang asawa mo at hindi ko rin gustong maging pangalawa. I think we have to end this, Dos. Bumalik ka na sa asawa mo at ako naman ay ibab

Tumahimik ako. Kasi dapat oo. Dapat madali. Pero hindi. And that scared me more than anything. “I don’t know what I feel anymore,” bulong ko. That was the truth. At mas masakit ang truth kaysa galit. Torren closed his eyes for a second. Parang tinamaan siya. “Then break with me,” sabi niya. Natigilan ako. “What?” “Kung hindi mo na alam kung mahal mo pa ako… kung galit ka… kung takot ka… kung lahat na—then break with me.”

"Your favorite? Meron. Nandoon sa mga pinsan mo." Tumango ako at nagsimula na kaming maglakad sa kabilang side ng stage para puntahan ang mga pinsan ko na tropa niya. "Magsisimula na si Siggy in fifteen minutes," bulong niya kaya wala sa sarili akong napatingin sa relos ko. Quarter to eleven na. Ang bilis ng oras. Hindi pa ako nalulunod sa inumin. "Hey... did you know that Sonny and Beatrix broke up? Usap-usapan na meron daw nagugustohan na babae itong si Sonny. Pinagselosan ni Beatrix kaya sila naghiwalay."

saad nito Ako naman ay dali dali na umalis at pumunta sa kabayo ko. Nang makarating ako sa pinyahan ay nakita ko agad si Miguel kaya agad ako bumaba sa aking kabayo. Nakita ako ni Miguel at tumakbo agad ako sa kanya at niyakap ito, sobra ko namiss si Miguel. "Sandra! Ano? Kamusta ka? Sobrang namiss kita mahal ko! Ang anak natin? Maayos lang ba? May, problema ba? Sabihin mo sa akin." saad ni Miguel

Parang di makapaniwalang tanong nito at napatayo na ito sa upuan. Naalarma naman ako bigla dahil hindi ko maisip ang dahilan bakit ito nagagalit. "M-may masama ba doon? Mabait naman siya at nakakatuwa—" "—Break up with him." Usal nito pero mas tunog utos yun. Break up? Anong ibig sabihin nun? Babasagin ko si Bree? No way! "Hindi pwede! Hindi ko gagawin yun. Tsaka gusto ko siya at ayokong bas—"