Workplace Novels & Stories

Makikita siyang nakaupo sa loob ng president's office, seryosong nagtatrabaho. Isinama rin nila ang kaniyang schedule nitong mga nakaraang araw. Ibig sabihin, kahit wala sa opisina ang boss, hindi naman nabawasan ang trabaho nito. Pareho pa rin ang dami ng oras at effort na inilaan niya sa kumpanya. Mas lalo tuloy natawa ang mga netizen. [My goodness, akala ko kapag boss ka, puwede ka na lang umupo at magbilang ng pera. Hindi pala! Working from 7 AM until the early hours of the morning!]

Hindi nagtagal ay tahimik siyang nakinig sa plano ni Zach habang nakikipag-usap ito sa mga empleyado nito. Ito ang unang pagkakataon niya na makatrabaho ito at ang mukha nito ay napaka seryoso, talagang committed ito sa pagpapatakbo ng kumpanya nito. Pagkatapos ng meeting ay pumunta na sila sa opisina nito kung saan ay may office siya sa labas ng opisina nito pero salamin lang naman ang pagitan nilang dalawa. Ayos na rin iyon sa kaniya dahil may sarili siyang opisina kung saan ay malaya siyang makakapag trabaho. Kahit na iyon ang unang araw niya sa trabaho, hindi pwedeng umupo na lang siya basta dahil may mga trabaho na siyang kailangang asikasuhin.

‘Hindi, kailangan kong ilabas ang totoo niyang kulay sa buong kumpanya,’ Naisip ni Sophia. Habang umaapaw ang pananabik, hinawakan niya ang kamay ng colleague niya at sumigaw, “Narinig mo ba yun? Inamin niya. Hindi natin pwedeng hayaan ang katulad niya sa opisina natin! Maapektuhan nun ang working environment natin!”

Magkatabing naupo. "Gawin na lang natin iyong pahingaan kapag nasa kompanya tayo at nagtratrabaho. Lalo na kung pareho tayong busy at hindi makauwi. Kailangan mo kasi ng bagong environment para mapadali sa pagpasok mo sa school. Hindi mo na kailangang batiin ang lahat ng madadaanan mo sa kompanya kung lalabas ka sa umaga. Para iwas aksaya ng oras." dagdag pa niya sa kanyang mahabang paliwanag.

wala sa office Di kapag natapos tayo mag trabaho kasama natin ang pamilya natin diba sa'ad KO dito. ay tama ka madam di tulad dito, sa office. pag katapos mo mag work byahe Ka Ng matagal uuwi para matulog gigising upang pumasok Diba ang toxic wala na panahon sa pamilya kaya ako din ng request ky boss na home base muna. at isa rin ako na pili, kaya parehas na Tayo sa bahay mag work madam at hindi na natin makikita si hambong wika pa nito, kapag nakikita natin yun araw-araw tayo na toxic, mabuti pa sa bahay Diba. sabay Kami napatawa sa sinabi nito dahil totoo Naman.

Wala siyang maisip. Ipinilig na lang niya ang kanyang ulo. Tamad na tamad ang katawan niyang gumalaw. Kung siya lang ang masusunod ay ayaw niya sanang pumasok sa kanyang opisina at doon na lang siya sa kaniyang silid at magmukmo ngunit hindi pwede. Hindi pwedeng maapektuhan ang trabaho niya ng personal na buhay niya.

Sa hallway ng opisina, abala ang lahat sa kani-kanilang gawain. Ang bawat yabag ay umaalingawngaw sa sahig na marmol, at ang tunog ng telepono’t mabilis na pagtitipa ng keyboard ay nagsasama-sama upang lumikha ng pamilyar na ingay ng isang corporate battlefield. Siyempre, wala na namang magawa si Jamaica, at sinadya si Jaden sa kumpanya nito, upang alamin kung totoo ang tsismis.

Tumango ako at bumaba sa lamesa at lumakad ito palabas. "Just check this, if you're good with it place the sticky note per folder, alright?" Tumango ako at umupo sa swivel chair ni Navi. Dapat talaga nag hahanap na ako ng trabaho ngayong araw, pero okay din kasi nasa workplace ako ni Navi at kahit na tutok kami sa trabaho ay mag kasama kami.

Ang gusto niya kasi ay magtrabaho lamang ng mapayapa. “ At alam mo ba? Tinaguriang bully iyan dito sa office natin. Kaya hangga't maaari iwasan mo sila kung ayaw mong ikaw ang maging next target nila,” paalala pa nito sa kaniya. “Akala ko sa mga school lang nangyayari ang mga pambu-bully. Pati rin pala sa ganitong trabaho ay may mga bully pa rin,” saad niya habang nagbubuklat ng mga files.

Mabilis siyang dumiretso paitaas upang mapuntahan ang kan’yang working area. Tila naman sinampal siya ng katotohanan nang makitang may isang dalagitang nakaupo sa kan’yang working place. Makikita sa dalagang iyon ang saya sa kan’yang mga mata. Sino ba naming hindi sasaya kung magkaroon ka ng trabaho, hindi ba, sa isip isip niya.