Scp-250

เมื่อ 'ธารามล' เชฟสาวต้องเข้ามาอยู่ในนิยายผู้มีชะตารันทดในร่างของเด็กหญิง 'ปลากริม' วัยเพียงหกขวบ เธอจะทำอย่างไร รวมถึงเธอยังจะต้องมารับมือกับแม่ตานีช่างจ้อและแม่นางกวักนักชิม มาติดตามเรื่องราวของเด็กหญิงปลากริมไปพร้อม ๆ กันได้เลยค่ะ

แนะนำเรื่อง ปาวกะ เทพแห่งไฟผู้มีอิทธิฤทธิ์ที่สามารถให้พรกับมนุษย์ เป็นเทพที่ต้องการครอบครองธาตุน้ำและเป็นเทพผู้ไม่เคยรักใครจนมาเจอมนุษย์ผู้หญิงที่พร่ำแต่ขอพรกับเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ระหว่างที่เขาประทานพรให้แก่ลินานั้น คัมภีร์ที่เขาขโมยมาเกิดหายไปแล้วที่แย่ไปกว่านั้นเขากลับทำให้มนุษย์ต้องตาย และเขาต้องตามหามนุษย์คนนั้นให้เจอ เพราะถ้าเขาไม่สามารถช่วยมนุษย์ที่ตายคนนั้นได้ แน่นอนล่ะเขาจะต้องหายดับสูญไปตลอดกาล ปาวกะ เทพแห่งไฟผู้ประทานแก่มนุษย์ อายุ250ปี ผู้ที่มีรูปร่างหน้าตางดงาม แต่เวลาโกรธจะมีนัยน์ตาแดงก่ำ มีร่างกายที่ร้อนราวกับไฟหากเขาไม่อนุญาตให้สัมผัสก็ไม่มีผู้ใดสามารถทนต่อความร้อนที่ออกมาจากตัวของเขาได้ เป็นเทพที่ไม่ตกหลุมรักใครง่ายๆ ลินา หญิงสาววัยยี่สิบสองที่พร่ำแต่ขอพรกับปาวกะโดยไม่เกรงกลัวเขาเลยสักนิด และเธอไม่รู้ว่าการขอพรกับเทพนั้นต้องมีข้อแลกเปลี่ยนเสมอ และการข้อพรนั้นกลับนำพาเธอไปสู่อันตรายมากมาย เพราะเขาร้อนอย่างกับไฟที่แผดเผาเธอให้เจ็บเจียนตายแต่เธอก็ยินยอม...

Aaron Covaci has been wondering about the world for almost 250 years. He has given up the fact that he will have his soulmate appear before him like his cousin Alina who married her soulmate. All Aaron wants was to be with his soulmate until he laid his eyes on Astrid Larsen. Astrid Larsen, also known as The Huntress, was the powerful Vampire Hunter in the world. Tasked by the Order, she had to track down one of the powerful Blue Bloods named Aaron Covaci. But when she met him, there was something compelling about the blue blood that was supposed to be her hunt. What happened when you want your prey but also you have to kill them? What will Astrid do? Will Aaron persuade her?

"I have recently learned that I am a powerful white witch and that I've to fight a 250 years-old black sorcerer and defeat him in a battle. I am just 18. I want normal teenage problems, with normal teenage solutions. Not life-or-death ones!" *** 'With bigger powers, she has bigger responsibilities.' When Aurora moves to Coven groves, she learns many important things about her own life. She is a white witch with powerful magick... She has a powerful enemy who wants to kill her... She is a part of some freaky prophecy... She has two guys she like... And she might not live to see even twenty... What A Life!

After half a month of nonstop overtime, I secured a contract worth over ten million, pulling the company back from the brink of collapse. My boss, Richard Gray, was overjoyed. At the celebration party, he called me the pillar of the company and announced that he would reward me with a bonus. However, when the end of the month came, and I opened my payslip, I froze. Negative 250 dollars. A negative commission? I actually owed the company 250 dollars? I immediately called the finance department, asking if there was a mistake on my payslip. They replied, "No mistake. This is the cost calculation formula that Mr. Gray personally instructed us to use. He said you'd understand once you saw it." I went straight to Richard for an explanation. He laughed. "The contract that you signed, after factoring in the concessions, upfront resources, and hidden expenses, left the company with a net loss of 150 thousand. Since the loss was due to your personal decisions, you're responsible for five percent. That totals to 7500. "Considering how hard you worked, we deducted it from your base salary first. But your salary wasn't enough, so you still owe the company 250. Don't worry. The company treats its employees well. We'll write that off." Soon after, he awarded 100 thousand dollars to the newly arrived intern. I watched the newcomer, probably connected to Richard, cheerfully treat the entire company to dinner with her bonus, and something inside me just snapped. From that day onward, I did the bare minimum. I clocked in. I clocked out. Nothing more. Later, when a critical project went catastrophically wrong and the company faced a colossal compensation demand, Richard came begging me to fix it. I just smiled and said, "Sorry, Mr. Gray. I've already resigned. If there are any problems, you can ask the intern who got the 100 thousand dollar bonus to handle it."

Selesai meeting dengan klien, Aditya yang seorang pengusaha terkenal sekaligus mafia tidak sengaja bertabrakan dengan seorang gadis sederhana. Gadis itu bernama Divya, perempuan yang mengadu nasib di kota metropolitan Jakarta. Divya meminta maaf pada Adit, tapi Adit tidak memberi respon dan hanya menatap dengan tajam. Adit yang tidak menerima permintaan maaf itu, malah menghina Divya dengan mengatakan bahwa Divya adalah seorang perempuan kotor. Divya yang tidak terima dengan perlakuan Adit membalas dengan tatapan tajam serta kata-kata yang membuat Adit bungkam. Selesai perdebatan itu Adit pergi ke perusahaan nya sedangkan Divya baru saja di terima di JAYA GROUP, perusahaan yang bergerak dalam bidang informasi. Tak disangka Divya Bertemu lagi dengan Adit sebagai Atasannya sekaligus owner dari perusahaan tempatnya bekerja. Divya yang mengetahui hal itu mengajukan pengunduran diri (Resign) dengan syarat ia harus membayar 250 Juta karena tidak menyelesaikan pekerjaan dalam waktu dua bulan. Bagaimana kelanjutannya Ikuti terus ceritanya yah Ig: elisabeth.gultom.75

*There are three books in one! Since they need to be read in order, they are one right after another! * With a genius IQ and her own tattoo shop, Kristen is about to become 18. After years of being abused by her stepmother, Kristen has decided to leave her pack with the money her tattoo shop has made. Regardless of who her mate is, Kristen will be on her own adventure. Unfortunately, more than one male has a problem with her independence. Kristen's fiery personality has placed her into a situation that is forcing her to face everything she has escaped. How much can one person endure before they give up?

Here is your blockbuster GoodNovel synopsis — exactly 250 words, written to hook readers from the first line: 📖 THE PRICE OF LETTING GO A Billionaire Romance by Darksnow Sable I signed the divorce papers on a Tuesday. No tears. No phone calls. No begging. I simply picked up the pen, signed my name, and let Dominic Hartley go. For four years, I was the perfect wife to the most powerful man in Manhattan. I gave up my career, my dreams, my voice — all for a man who looked through me like I was glass. I loved him in silence while he built his empire, never once realizing he was destroying mine. When he filed for divorce, he expected me to shatter. I didn’t. I rebuilt. A new apartment. A new career. A new version of Selene Whitmore who finally remembered what she was worth. While Dominic sat in his cold, perfect penthouse surrounded by everything money could buy and nothing that actually mattered — I was thriving. That was when he finally saw me. Too late. Now Dominic Hartley — the billionaire who never chased anything because everything always came to him — is chasing me. Calling. Showing up. Apologizing in ways I spent four years desperately waiting to hear. But I am not the woman he divorced. And love, I have learned, is not enough reason to return to a burning building. He wants a second chance. The question is whether a man like Dominic can truly change — or whether I am simply the one thing his money cannot buy back.

皆さんは「豚っ子」って聞いたことがあるだろうか。 家で250キロまで育てた豚の毛を剃り、皮を剥ぎ、血だらけのまま蒸し器に入れて蒸し続けて、1週間続けると、賢くておとなしい豚っ子が出てくるんだ。 妹もそんな風にして家に来た。 でも、妹は女の子だから、父は彼女が男の子を産まなきゃならないと言った。村の男たちがそれを聞いて家にどんどん来ていた。 私は父が妹が産んだ5匹の子豚を煮込んだのを見た。妹は目を血走らせ、初めて口を開いた。 「お前たち全員、畜生だ！絶対にぶっ殺してやる！」

新浜市の上流社会の頂点に立つ天野家の夫人である天野紬（あまの つむぎ、旧姓は綾瀬、あやせ）は、その夫・天野成哉（あまの せいや）との関係は、礼儀正しく整っているにもかかわらず、どこか他人行儀で、温度のないものだった。 結婚して三年。紬は海原と新浜の間を絶えず行き来し、いつかは夫と子供の心に寄り添える日が来ると、ひたむきに願い続けてきた。 しかし待ち受けていた現実は、成哉が別の女性をかいがいしく世話する姿だった。 夫が息子の手を引き、その女性のために祈りを捧げ、自分との約束をすっかり忘れてしまう光景を、紬はただ呆然と見つめるしかなかった。 やがて紬は、すべてを諦めた。きっぱりと離婚を切り出し、家庭を捨てた。 高級ドレスを纏い、しなやかで気品ある立ち居振る舞いで、海原市の富豪たちのサロンを悠然と歩む彼女は、まるで別人のように輝いていた。 ほどなくして、海原市の名門の御曹司までもが紬の魅力に心を奪われ、彼のプロポーズの報せは瞬く間に海原のメディアを埋め尽くした。 そのときだった。後悔に苛まれたのは、他ならぬ成哉だった。 その夜、成哉は紬を壁際へと追い詰め、目を赤くしながら低く言い放った。 「紬、俺たちはまだ離婚していない。他の男と結婚するなんて……俺が許したとでも思っているのか？」