Secret In Tagalog Novels & Stories

Kakamot kamot sa ulong reklamo nito “Counted yan kaya simulan munang mag sabi ng secret mo.” Pambubuyo niya sa kaibigan “Oo na. Hmm, ano nga bang secret ko maliban sa sobrang kagandahang meron ako?” Buong yabang nitong sagot “Hay, sana lang may sekreto kapang hindi ko alam.” Naiiling niyang wika

kung ganun, ano? Ano ang sekreto mo? At bakit... Bakit hindi ako pwedeng umibig sayo?

POV: Bernard "May premyo ka sakin" sabi ni Marie habang nagpupunas siya ng sahig. "Ano yun?" bigla siya naexcite sa sinabi ng dalaga. "Secret" binibitin pa talaga siya nito. Kumakabog na ang dibdib niya sa saya. "Ano yun please?" pakiusap niya dito. Pakiramdam niya ay aatakihin siya sa puso sa sobrang excited.

Sinalubong ako ng secretary ko. "Sir meron nag-padala sa inyo ng regalo, Nasa loob na po nilagay ko." Regalo? kanino kaya galing. Tumango naman ako tapos dumeretso na sa opisina. Pag-pasok sa loob ay nakita ko agad ang sinasabing regalo ng secretary ko. Isa iyong itim na karton at may ribbon na pula sa ibabaw.

Ehh? "Saan naman tayo pupunta?" mahinhin na tanong ko. Syempre, mas mabuti maging mabait, mweheheheh. "Secret." Nagawa pa talaga niyang magsecret sa akin nohh? Hindi na lang ako deretsuhin ehh. "Saan nga?" pangungulit kong tanong. "Secret nga 'di ba? So, secret. Huwag ka nga makulit diyan Faye. Nagmumukha ka kasing bata." Makapagsalita naman 'to parang hindi nagmumukhang bata nohh?

Pinag di-kuwatro ng binata ang isang binti. "Secret," "Secret, dahil ikaw din mismo ang nag pa deliver ng flowers para sa sarili mo?" Humagalpak ng tawa ang binata, pero hindi niya iyon pinansin dahil sisirain lang nito ang magandang moment niya. "Itapon mo na nga ang mga 'yan, hindi naman bagay sa'yo na bigyan ng bulaklak. Hindi ka nakakatuwang tignan kapag kinikilig."

Teka—anak ko? “Ali? Anong ginagawa mo rito?” nagtatakhang tanong ko pero ngumiti lang ito at sinabing... “Secret!” iginiya niya ako papunta sa gitna ng korteng puso na rosas at iniwan. Mula sa puntong iyon ay unti-unting lumiwanag ang paligid kasabay pagsisimula ng tugtog.

"Groceries. Huwag ka lang mag-iwan ng kalat." Napairap si Vivienne, kinuha ang sticky note at nilamutak ito sa kanyang palad. "Seryoso?" bulong niya sa sarili. Hindi ito tunog ng isang pabor—mas mukha itong utos.

Habang nagmamaneho si Miguel, hindi ko maiwasang mapatingin sa labas ng bintana. Parang ang bilis ng takbo ng mundo habang lumilipas ang mga puno at bahay. Hindi ko alam kung saan kami pupunta, pero excited na ako. “Saan ba tayo pupunta, babe?” Tanong ko, nakangiti. “Secret,” sagot niya, nakangisi. “Basta magugustuhan mo.”

tanong ni Aevo. "Secret...bakit ko sasabihin agad. Mamaya na lang kapag naroon na tayo. Sabagay kahit sabihin ko naman ay hindi mo pa rin makikita kasi nga bulag ka Gimenez!"Saka tumawa na naman ito ng tumawa.