Secret In Tagalog Novels & Stories

kung ganun, ano? Ano ang sekreto mo? At bakit... Bakit hindi ako pwedeng umibig sayo?

POV: Bernard "May premyo ka sakin" sabi ni Marie habang nagpupunas siya ng sahig. "Ano yun?" bigla siya naexcite sa sinabi ng dalaga. "Secret" binibitin pa talaga siya nito. Kumakabog na ang dibdib niya sa saya. "Ano yun please?" pakiusap niya dito. Pakiramdam niya ay aatakihin siya sa puso sa sobrang excited.

Didn't mean something if not the caption below. Arielle: thanks for the ride last night, I enjoyed what we did. What does that mean? Is he cheating? Nagdilim ang paningin niya sa naiisip. "Love?" Nahinto si Zek pagkalabas ng banyo nang masumpungan siyang hawak ang kalibre 45 at nakatutok rito.

Pinag di-kuwatro ng binata ang isang binti. "Secret," "Secret, dahil ikaw din mismo ang nag pa deliver ng flowers para sa sarili mo?" Humagalpak ng tawa ang binata, pero hindi niya iyon pinansin dahil sisirain lang nito ang magandang moment niya. "Itapon mo na nga ang mga 'yan, hindi naman bagay sa'yo na bigyan ng bulaklak. Hindi ka nakakatuwang tignan kapag kinikilig."

Pagkadating ko pa lang ng bahay namin ay agad akong kumaripas ng takbo papunta sa kwarto. Agad kong binuksan ang laptop at nagconnect sa wifi namin. Kung mag ask kayo about our wifi password, it's SECRET. Napagalitan pa ako ni mama dahil muntikan pa akong mauntog sa hagdan buti na lang nakakapit ako sa barindelya. Di na din ako nagpalit ng damit dahil late na ako ng one minute sa panonood.

Aniya ay tig-isa raw kami para hindi na ganoon kalamig sa labas. "Hindi naman 'to 'yung dinaanan natin kanina," puna ko nang makita na hindi naman ito 'yung mga nakita ko noong patungo kami rito. "Hindi nga," sagot niya. "Saan tayo? Gabi na," sabi ko. "Secret," sabi lang niya at kinindatan pa ako. Natatawa na lang ako na ibinaling sa labas ang aking paningin.

Teka—anak ko? “Ali? Anong ginagawa mo rito?” nagtatakhang tanong ko pero ngumiti lang ito at sinabing... “Secret!” iginiya niya ako papunta sa gitna ng korteng puso na rosas at iniwan. Mula sa puntong iyon ay unti-unting lumiwanag ang paligid kasabay pagsisimula ng tugtog.

"Groceries. Huwag ka lang mag-iwan ng kalat." Napairap si Vivienne, kinuha ang sticky note at nilamutak ito sa kanyang palad. "Seryoso?" bulong niya sa sarili. Hindi ito tunog ng isang pabor—mas mukha itong utos.

Habang nagmamaneho si Miguel, hindi ko maiwasang mapatingin sa labas ng bintana. Parang ang bilis ng takbo ng mundo habang lumilipas ang mga puno at bahay. Hindi ko alam kung saan kami pupunta, pero excited na ako. “Saan ba tayo pupunta, babe?” Tanong ko, nakangiti. “Secret,” sagot niya, nakangisi. “Basta magugustuhan mo.”