Short Story Length

ลูกสาวมาเฟีย มาเจอกับ มาเฟียเจ้าของคลังเหล้า ไวน์ นำเข้าที่ใหญ่ที่สุดในเอเชีย เมื่อสาวชอบดื่ม เจอกับเจ้าของคลังเหล้าความเมามันส์จึงเริ่มต้นขึ้น

“ทำไมถึงมีรอยแผลแบบนี้บ่อยขนาดนี้ครับ อาทิตย์นี้ผมเจอคุณ 3ครั้งแล้ว?” หมอมาร์เวลเอ่ยกับหญิงสาวสวยเปรี้ยวถึงใจที่เธอมาโรงพยาบาลด้วยอาการเป็นแผลเหมือนเกิดอุบัติเหตุ แต่ไม่ได้เยอะอะไร ”คุณหมอจำเป็นต้องรู้เพื่อใช้สั่งยาหรือไงคะ“ ”ดูท่าทางคุณระมัดระวังกับรอยแผลมาก ไม่น่าจะสุ่มส่ามเป็นแผลเองบ่อยหรอกมั้งครับ เพราะถ้าแผลแค่นี้คุณรีบมาหาหมอละก็“ ”......“ ”ผมพูดถูกใจดำหรือไงครับ“ ”งานฉันมันต้องใช้เรือนร่าง เพราะฉะนั้นฉันจำเป็นต้องไม่มีตำหนิ“ ”........“ เมื่อได้ยินหญิงสาวพูดแบบนั้น หมอมาร์เวลถึงกับชะงักนิ่งไป ” ใช้เรือนร่างที่คุณว่า มันใช้แบบไหนกัน“ ” ถ้าคุณหมออยากรู้ ก็ไปที่อะโกโก้คลับตรงซอย 15 นะคะ“

“คุณหนูจะกลับเลยมั้ยครับ” “กลับเลย หงุดหงิดมาก” เสียงบ่นของนานี่ที่ดูจะไม่สบอารมณ์ ก่อนที่จะเดินปึงปังขึ้นรถไปโดยมีบอดี้การ์ดส่วนตัวเดินตามไปติดๆ เมื่อกลับมาถึงคอนโด นานี่ก็ล้มตัวลงนอนบนเตียงโดยที่ไม่ได้ถอดแม้กระทั้งรองเท้า “คุณหนูอาบน้ำก่อนดีกว่าครับ เดี๋ยวผมไปเตรียมนมอุ่นให้” “ทีโอ ... นายทำอะไรอ่ะ” นานี่เอ่ยทั้งที่ไม่ยอมลืมตาเมื่อรู้สึกว่าบอดี้การ์ดคู่ใจกำลังทำบางอย่าง บอดี้การ์ดหนุ่มค่อยๆถอดรองเท้าส้นสูงออกจากขาเรียวก่อนจะเดินเอามันไปเก็บที่ชั้นเก็บรองเท้าสุดหรูของนานี่ “นายดูแลฉันดีกว่าเมียอีกเนอะ”

“เสียงเธอเพราะดีนะ เหมือนนักร้องอาชีพ” “นายก็เล่นดนตรีเก่งนะ เล่นเป็นทุกอย่างเลย” “เธอมาทำอะไรแถวนี้ เห็นมาทุกวัน?” “อ่อ…ฉันทำงานแถวนี้น่ะ เลยมาบ่อย ฉันขอมานั่งร้องเพลงด้วยได้มั้ย” เจลีนเอ่ยพรางยิ้มให้ชายหนุ่มชุดดำที่ใส่แมสสีดำสนิทปิดใบหน้า เอาจริงๆเธอไม่เคยเห็นหน้าตาของเขาด้วยซ้ำไป แต่กลับหลงรักเสียงเพลง เสียงร้องของเขา ชายหนุ่มลึกลับ เย็นชา คนนี้นั่งร้องเพลงเปิดหมวกที่หน้าคลับแห่งนึงเกือบทุกคืน และเจลีนก็มาที่นี่ทุกคืนเช่นกัน “ทำไมถึงทำเป็นไม่รู้จักลีนด้วยคีย์!” “ฉันไม่รู้ว่าผู้ชายคนนั้นของเธอจะรักฝังใจหรือหน้าเหมือนฉันขนาดไหน แต่ฉันไม่ใช่ผู้ชายคนนั้น! เลิกยุ่งกับฉันแล้วไปซะ!” เสียงแกร่งกร้าวของมาเฟียหนุ่มเอ่ยขึ้นทำเอาหัวใจดวงน้อยๆของเธอแตกสลาย “นายไม่รู้จักฉันงั้นเหรอ .. ฉันเฝ้ารอนายทุกวัน ฉันทำอะไรผิด …”

เมื่อความเย็นชามีผลมาจากคนรักที่จากตาย เมื่อเจอรักใหม่ผลลับจากรักแรกก็มาลงที่รักปัจจุบัน เมื่อพ่อเลี้ยงเดี่ยวต้องเปิดใจอีกครั้ง

Olivia attended a wedding. The groom was her childhood best friend who she hadn't seen in years. The wedding stopped when he confessed he was in love with someone else. Worse still, he walked to Olivia and put his hands on her belly, "It's okay, honey. I will take care of you and our baby. " Olivia: WTH? What baby? ___ Back to pack, Olivia attends her long-lost friend's wedding, only to be stunned when he declares his love for someone else—her. And he insists they have a baby together. But Olivia is left questioning everything. In this gripping tale of love and betrayal, Olivia must uncover the truth amidst a web of secrets. Discover the unexpected twists that will change Olivia's life forever in this captivating story of love, friendship, and the baby she never saw coming ……

Warning - This story contains dark content (This story is based on pure fiction and imagination. In no condition this is meant to hurt anyone's political or religious views. This is just for the entertainment purpose.) The story belongs to... Damon Delgado who is a mafia lord who is as feared as death, he never hurts women though, but what happens suddenly is that he forces a widow woman to marry him. Was he in love? No! He was in hate and the marriage is Punishment for her. What did the poor woman do to him to deserve that? Mira Thakur, the hot headed and short tempered girl. How is she going to handle the torture of her mafia husband? When the two different worlds collide, the darkness blazes. If Damon is ice then Mira is a fire!

I did three years in prison for my wife, Lilian Parson. The day I got out, she handed me an envelope for her company's grand opening. Inside was a single dollar bill. For a second, I thought it was a mistake. Then I saw her colleague, Nathan Ramsey, holding his envelope—his also contained a single dollar. Relieved, I pushed my doubts aside. I smiled, stood by Lilian's side through the entire ceremony, the picture of a proud, supportive husband. That night, scrolling through Instagram, I saw Nathan's latest post. A photo of a check. [Congratulations to Lilian Parson on the grand opening! So generous—100 million as a gift!] The comments section exploded with envy and blessings, congratulating him and "the boss" on finally becoming a couple. Lilian offered no explanation. Instead, she hurried to draw a line between us. "You just got out of prison," she said coolly. "It's not a good look to go public right now. Let's keep our marriage a secret. In front of others, just call me your boss." Then she turned around and liked Nathan's post. I wiped the tears from my eyes, picked up my phone, and dialed the number of her greatest rival. "From now on, I work for you," I said.

The moment my roommate walked in, she used my locker. She claimed to have too many things and nowhere else to put them. I rolled my eyes. Why should I let her get her way? I was not her parent. She was no princess, but she acted like one. I was ready to argue, but she tossed 200,000 dollars at me. “At your service, Your Highness!”

At the year-end company meeting, I was announcing the bonuses when a new employee suddenly raised her hand. "Over at the other company, they handed out two boxes of imported cherries at their annual party," she said, shaking her phone. "And we only get performance bonuses?" The video, maliciously edited, went viral online and hit the trending list the very next day. I had the finance department cancel all the year-end bonus transfers. "If cherries are what really count as a gesture of goodwill," I said, "then this year's year-end benefit will be cherries—fifty boxes per person." When they saw the mountain of cherries piling up before them, the employees who had once joined in mocking me panicked instantly. One by one, they cried and apologized, begging me to reconsider.