Si Semut Yang Kecil

Simbiosis mutualisme, mungkin itu adalah istilah yang tepat untuk menggambarkan biduk rumah tangga Abigail Collins dan Gamaliel Evans. Berawal dari mencari keuntungan untuk diri sendiri, dua orang dengan latar belakang berbeda dan tidak saling mengenal itu, berusaha mewujudkan pernikahan indah demi kepentingan masing-masing. Abby yang ingin membersihkan nama sang ayah dari tuduhan pembunuhan, dengan terpaksa menerima perjodohan dengan Gama–Pria kasar, arogan, sombong dan menyebalkan yang selama ini menjadi momok menakutkan bagi wanita-wanita kelas atas seluruh negeri. Di sisi lain, Gamaliel pun demikian ... Demi mengukuhkan posisinya sebagai pewaris utama, ia rela menikah dengan Abigail–wanita yang bahkan wajahnya saja belum pernah ia lihat. Dengan tujuan berbeda itu, dua orang tersebut saling membantu mewujudkan keinginan mereka. Dan seperti membuka kotak Pandora, setiap melangkah mereka berdua akan menerima "kejutan" tidak terduga yang berasal dari keluarga masing-masing. Lalu, bagaimana rumah tangga Abby dan Gama kedepannya, apakah mereka berhasil mewujudkan keinginan masing-masing? Atau apakah mereka akan tetap berada dalam rel 'pernikahan simbiosis mutualisme'? . . . |G : @___just.d

À Mexico, deux âmes que tout oppose se rencontrent dans un tourbillon de désir et de danger. Valentina, lumière éclatante et idéaliste, croit au pouvoir salvateur de l'amour. Diego, ténébreux et marqué par un passé d'abîmes, incarne une force magnétique et corrosive. Leur attirance est immédiate, violente, et se transforme rapidement en une passion dévorante. Ce qui commence comme un jeu de séduction audacieux devient un duel cruel où les frontières entre l'amour et la haine, le salut et la destruction, s'effacent. Diego lance le défi qui scellera leur destin : "Séduis-moi, si tu l'oses". Valentina relève le défi, plongeant dans une relation où chaque caresse est une blessure, chaque parole un poison doux-amer. Leur histoire devient un piège à ciel ouvert, une chute libre vers un point de non-retour. Dans l'ombre des passions, la question demeure : s'agit-il d'un amour ultime ou d'un piège fatal où le seul vainqueur possible sera celui qui aura su détruire l'autre sans se perdre complètement ?

Léa Morel, 28 ans, conceptrice-rédactrice dans une agence de communication parisienne, croit avoir bien cerné les hommes et leurs jeux… jusqu'au jour où son agence remporte un contrat colossal avec une start-up en pleine ascension, dirigée par le charismatique et indéchiffrable Gabriel Delaunay, 34 ans. Entre eux, la tension est immédiate : un mélange explosif de défi, d’irritation et d’attirance qu’ils tentent d’ignorer… sans succès. Quand Léa découvre que Gabriel a la réputation d’être imbattable dans l’art de charmer pour obtenir ce qu’il veut, elle décide de lui opposer une règle aussi simple que dangereuse : « Pas de séduction. Pas d’avances. Et surtout : interdiction de me faire craquer. » Gabriel accepte… mais retourne le défi : « Très bien. Mais si je gagne, je veux un vrai rendez-vous. » Ce qui devait n’être qu’un jeu devient un piège émotionnel dans lequel ils s’enfoncent tous les deux : entre rivalité, joutes verbales, vulnérabilités révélées malgré eux, et un passé qui resurgit. Sauf qu’il n’y aura pas de gagnant possible : On n’affronte pas le désir. On l’apprivoise.

À l'étape de l'échange des alliances, mon mari n'a toujours pas prononcé le « oui, je veux l'épouser ». C'était simplement parce que son premier amour avait soudainement annoncé sa rupture, une heure auparavant. Elle avait publié une photo de billet d'avion, avec une heure d'arrivée prévue dans une heure. Mon frère est soudainement monté sur scène et a annoncé à tout le monde que le mariage avait été reporté. Ils m'ont laissée là, en parfaite entente, faisant de moi la risée de tous les invités. J'ai géré tout cela avec calme en regardant la mise à jour sur Instagram du premier amour de mon mari. Sur la photo, mon frère et mon mari étaient autour d'elle, lui offrant le meilleur de tout. J'ai souri amèrement en appelant mes parents biologiques : « Papa, maman, je suis prête à rentrer à la maison, j'accepte le mariage arrangé en tant que fille de notre famille des Thomas. »

Setelah dijadikan bank darah oleh cinta pertama suamiku, aku sakit hingga meninggal di rumah kontrakan yang disedekahkan oleh suamiku yang merupakan konglomerat. Hari ini adalah hari ketiga setelah kematianku. Putraku yang berusia enam tahun akhirnya menyadari ada yang tidak beres. Dia bermain mainan dan jarinya terluka, aku tidak menenangkannya. Dia membuka biskuit dan menyuapkan makanan ke mulutku, aku tidak menghentikannya. Dia berbaring dalam pelukanku, mencengkeram bajuku dan memanggil pelan "Mama," aku juga tidak memberi respons. Dengan panik, dia menemukan ponselku dan menelepon suamiku yang konglomerat itu. "Papa, kenapa Mama masih tidur?" Pria itu malah mengirimkan sebuah foto dirinya sedang menyantap makan malam tahun baru bersama cinta pertamanya, lalu berkata dengan dingin, "Cuma tidur, bukan mati. Hari ini malam tahun baru, aku sangat sibuk." "Katakan pada ibu kamu yang nggak tahu diri itu, kalau dia sudah mau mengakui kesalahannya, baru datang mencariku." Telepon ditutup. Anak itu tertegun lama. Dia memungut biskuit terakhir di rumah dari tempat sampah, mematahkannya menjadi dua, lalu menyuapkannya ke mulutku. "Mama, kita juga makan."

Aku yang tulus mencintai suamiku namun malah di jadikan sapi perah olehnya dan ibu mertua, pengabdianku selama dua tahun tidak membuat mereka menyayangiku malah semakin bertingkah. Aku lelah dengan menuruti semua kemauan suami dan mertua. Hingga puncaknya suami meminta izin untuk menikah lagi. Hancur sudah perasaanku, aku yang banting tulang mereka yang menikmatinya serta ingin membawa benalu baru. Maaf mas!aku tidak sebucin itu! Tak ada kata mau di madu! Sorry! Ku hempaskan kau ke tempat asalmu di kolong jembatan.

Fille de Peter, l’un des Alphas les plus redoutés et respectés, je suis Émilie… et voici mon histoire. Lors d’une de mes promenades dans les bois du territoire de mon père, je suis tombée sur un loup et l’ai attaqué… sans savoir que le gigantesque loup noir devant moi était un Alpha. Était-il une menace ? Un allié caché ? Ou le début d’un destin que je ne pouvais imaginer ? Seul le destin nous le dira..

Aku menggugurkan bayiku yang usianya belum genap tiga bulan tanpa sepengetahuan tunanganku. Dia sedang menjalin hubungan penuh gairah dengan cinta pertamanya. Agar cinta pertamanya itu merasa betah, dia langsung menyuruhku mengosongkan kamar tidur utamaku untuk cinta pertamanya. Dia bahkan mengubah pesta pertunangan kami menjadi pesta penyambutan untuk cinta pertamanya, juga membiarkanku menjadi bahan tertawaan semua orang. Aku pun berbalik, memotong gaun pertunanganku, dan setuju untuk menikahi pasangan kencan butaku.

Pada hari pernikahan, cinta pertama suamiku mengenakan gaun pengantin yang sama denganku. Ketika melihat mereka menyambut tamu bersama, aku sama sekali tidak marah, bahkan memuji mereka serasi. Cinta pertama suamiku malah menangis dan kabur. Suamiku memarahiku pelit dan perhitungan. Setelah acara nikah berakhir, suamiku membawa cinta pertamanya pergi bulan madu. Aku tidak memulai pertengkaran dan langsung menjadwalkan aborsi.

Aku menikah diam-diam dengan Bos Matt. Setiap kali dia tidur dengan kekasih masa kecilnya, dia berjanji akan memberiku pernikahan sungguhan di depan lima keluarga. Selama lima tahun, Matt sudah berjanji padaku sebanyak 99 kali. Selama 99 kali itu pula, dia meninggalkanku di altar. Pertama kalinya, itu karena kucing pemenang penghargaan milik Cecilia mati. Untuk menghiburnya, Matt menunda pernikahan selama tiga bulan. Aku berdiri sendirian di altar dengan mata memerah dan berusaha menenangkan para tetua keluarga. Kedua kalinya, Cecilia mengamuk di kasino dan menghancurkan vas antik bernilai triliunan. Matt mengalihkan jet pribadi yang seharusnya digunakan untuk pernikahan dan bergegas ke tempat itu dalam semalam untuk membereskan kekacauannya. Setiap kali tepat sebelum pernikahan kami, kekasih masa kecilnya Matt itu pasti selalu mengalami keadaan darurat. Aku menangis, berteriak, dan bahkan menodongkan pistol ke kepala Matt. Namun, dia hanya menekanku ke dinding dan membungkamku dengan ciuman yang dingin serta kasar. "Dia itu cuma pelampiasan, kamu adalah Nyonya Tanjung sesungguhnya. Jaga sikapmu." Setelah yang ke-99 kalinya, aku akhirnya muak. Aku mendorong berkas itu melintasi meja. Dengan tinta yang masih basah, segel Keluarga Tanjung dicap di bagian bawah berkas itu. "Pernikahan kita, aliansi kita ... sudah berakhir."