Sincerely Yours In Tagalog Letter の小説・ストーリー

Nakita ko siyang napatigil at timingen lang sakin, alam kong nag-iisip niya, "Dont you worry, we will have a agreement and rules to sign in., para kahit papaano my assurance ka saakin," sabi ko at lumapit sakaniya. Umupo ako sa harapan niya at parang siya ang boss sa situation namen. Kumuha na din ako ng papel at bullpen at isinulat ang mga agreement namen, at ibinigay sakanya. 1.DONT CURSE “ayaw ko ng palamurang babae."

Tila ba ito ang unang pagkakataon na nakakita siya ng ganoong bagay, at halatang nag-aalangan ang kaniyang mga kamay na tanggapin iyon. Napairap ako sa kawalan at nagpakawala ng isang sarkastikong singhal. "Duh? Huwag ka ngang magpainosente diyan, Yaya. Akala mo ba hindi ko alam na nagpapatira ka rin naman sa driver natin sa likod ng quarters?"

'' Parehong napatda ang dalawa na nagkatinginan pa. ''Go, Daddy. Say it.'' Napatitig muna si Noel kay Celine. "I love you." "You too, Mommy." "H-Ha?" "You have to say 'I love you, too'. It is a normal thing to answer back, right? That's what Tita Ninang told me." Napaubo si Celine na parang gusto munang ikondisyon ang lalamunan. "I love you, too." Napapalakpak si Noah.

Gusto ko ng masaya at kompletong pamilya pero heto ako, nakakulong sa relasyong una palang ay hindi na masaya. I signed. Kinuha ko ang aking selpon at nagsimulang magtepa ng mensahe para sa aking mga kaibigan. 'Let's go to Hel**** Bar. My treat.' Pagkatapos kong masend ang message nilagay ko na sa aking bulsa ang aking selpon at tumungo na sa aking kwarto upang magbihis. I know she will say yes to my offer lalo na at libre ko.

Hinaplos ko ang bawat letra na nakaukit sa ibabaw ng puntod. I missed you... A small smile formed on my lips as my eyes welled up with tears, memories of you flooding back into my heart. "Thank you sa pagiging mabuting ina... alam mo kung gaano kita kamahal." Unti-unting nagtuluan ang luha sa aking mga pisngi habang nakatitig ako sa pangalan nya. "Hindi kita masisisi... at hindi rin kita pwedeng sisihin. Dahil kahit ano pa man ang nangyari, hindi mo pa rin naman ako pinabayaan."

Binuksan ko ang sulat, it has an elegant hand writing, just like the first one. Dear Sayuki, Hello, akala mo siguro hindi na ako susulat ano? Well, sorry ka na lang kasi eto ulit ako. At matatagalan na talaga yung sunod. I just want to say please smile always, if you’re feeling bad, just remember this letter. I hope you had a great day. Smile. Love, Admirer.

It was Poppy’s. My heart pounded as I unfolded the letter. Napalunok ako dahil hindi ako puwedeng magkamali. Halata pa sa sulat niya na nanginginig ang kamay niya dahil sa ayos ng mga letra. And the first six words, though simple, hit me like a punch to the gut. Dear Kuya Faith at sa lahat,

Kinuha ko ang regalo naming tatlo kay Ryan. "Pasensiya ka na sa regalo namin. Ito lang kasi ang nakayanan namin," wika ko sa kaniya bago ko iabot ang isang malaking box. "Huwag kang mag-alala dahil kahit ano naman ang ibigay ninyo ay tatanggapin ko. Salamat! See you tomorrow! Susunduin kita ng alas-sais ng umaga."

She's pretty and very womanly, and so perfect for him. "I'm sorry but I think you have mistaken me for someone else," sabi niya. Kung masakit ang ginawa nitong pag-iwan sa kanya kahit alam nitong nabuntis siya, mas masakit na hindi pala siya natatandaan ng lalaki. Na ibig sabihin, ay ginawa lang talaga siyang pampalipas-oras nito. Bastard. "You must be, Mr. Ortega? My mother wanted to make sure that you'll be present at breakfast."