LOGIN[His Icy Heart]
''MADAM! Madam!'' Mula sa pagkakatutok ng atensiyon ng tinawag na matanda sa hawak na cellphone ay natuon ang tingin nito sa katulong na hindi na kumatok pa at tuluy-tuloy nang pumasok ng silid. ''Ano ba 'yang ingay mo?'' ''Madam...'' ''Huminga ka muna nang malalim.'' ''Wala na pong oras.'' ''Sa paghinga?'' ''Dumating na si Sir Noel!'' Mabilis na inilalim sa unan ni Doña Betina ang hawak na cellhone at inayos ang posisyon sa higaan. ''Ang salamin mo, Madam.'' Tinanggal ni Doña Betina ang tinukoy ng katulong na sa pagkataranta ay nakalimutan na nitong alisin. ''Papatayin ko po ba ang ilaw?'' ''Sshhh!'' Inabutan ni Noel ang katulong na inaayos ang kumot sa kanyang abuwela. Pero halata niya rito ang pagkatuliro dahil hindi nito malaman kung paanong iiwas ng tingin sa kanya. "H-Hello, sir." "Hinihingal ka. Mukhang galing ka sa pagtakbo." Namula ang mukha ng katulong. Sinulyapan muna nito ang nagtutulug-tulugan na matandang amo bago lumabas ng silid. "Lola." Mula sa patagilid na higa at pagkakapikit ni Doña Betina ay kunwaring pupungas-pungas itong dumilat. "Apo, nandito ka na pala?'' Bumangon ito. ''Kanina ka pa ba?" ''Lola, alam mo po ba ang stress na ibinigay mo sa akin maghapon? Kahit sa gitna ng mga meeting ko ay hindi ka tumigil sa kakatawag. Pinatay ko na nga ang cellphone ko, pero halos lahat naman ng mga empleyado ko sa kompanya ay binubulabog mo.'' ''Tapos ka na ba?'' ''What?'' ''Ang haba ng sinabi mo, pero hindi mo man lang muna ako kinumusta.'' ''Sa nakikita ko, mukha namang maayos ang lagay niyo.'' ''Akala mo lang 'yon! Pero sa kailailaliman ng mga buto ko, marami na akong sakit na nararamdaman!" ''Just because you're growing old.'' ''Dahil stress ako sa iyo!'' ''Masyado na akong malayo para ma-stress ka sa akin. And do you know how far this place from Manila?'' ''Malapit lang ang Pangasinan.'' ''You made me drive four hours. Just to see your tantrums.'' ''Tantrums?'' Binato nito nang dinampot na unan ang binata. ''Pupunta ka lang ba rito sa akin kung naghihingalo na ako o nasa loob na ng kabaong?'' ''You will never know if I came when you're dead.'' Sinalo ni Noel ang isa pang unan na ibinato ng abuwela. ''Lola, I told you that I'm at the middle of a very important business deal. Busy ako kaya ayoko nang istorbo.'' ''So, istorbo na ako sa iyo ngayon? At hindi na rin ako importante. Gan'on ba?'' ''Hindi lang naman ako ang apo mo. Bakit ako na lang lagi ang pinapansin mo?'' ''Dahil ikaw ang pinakapaborito ko.'' ''You just pity me.'' ''Bakit kita kaaawaan? You're the man with everything.'' ''You know I lack of one thing.'' Napipilan ang matanda. ''Forget it. I brought ginseng. Make yourself healthy kaysa atupagin mo ang kaka-stalk ng buhay ko.'' ''Noel, matanda ka na...'' ''Says who? Can't you see?'' Ibinuka niya ang mga braso at iniliyad pa ang matipunong dibdib. ''I'm still at my prime.'' ''At nakakapanghinayang.'' ''Why?'' "Dahil walang babae ang nakikinabang niyan.'' ''Lola.'' ''Noel, thirty-five ka na. Hindi mo man ako mabigyan ng apo, mas maganda pa rin na mayroon kang makasama hanggang sa pagtanda mo.'' ''I thought you understand. Walang babae ang magse-settle sa isang lalaking walang kakayahan na magkaanak. Hindi ba't iyon ang rason ni Daniella kaya iniwan ako? She wanted to be a mother.'' Hindi ulit nakapagsalita si Doña Betina. ''If you'll call me again para lang pilitin ako na maghanap ng nobya o mapapangasawa, I won't see you ever again.'' ''Noel...'' Napatigil ang binata sa paghakbang. Hindi na siya lumingon pa mula sa kanyang pagkakatalikod sa abuwela. ''Naniniwala ako na may darating pang babae sa buhay mo na matatanggap ka.'' Napangisi na naiiling si Noel. Since he had his spine surgery dahil sa naging severe injury niya sa paglalaro ng basketball during his college days, sinabi na sa kanya ng doktor na wala na siyang kakayahan na magkaroon pa ng anak. Nawalan na siya nang gana sa mga babae mula nang araw na iyon. But when Daniella came to his life, sinubukan niya. Pero sa huli, iniwan pa rin siya dahil sa kanyang kakulangan bilang lalaki. Kaya ipinangako niya sa sarili na hindi na ulit siya papasok sa isang relasyon. He never dated nor touch a woman. It will just add salt to his wound. And ego. "Kung sakaling dumating ang babaing iyon sa buhay mo, huwag mo siyang itutulak palayo. Subukan mo ulit. Hindi masamang sumubok ulit.'' ''Wala ka sa isang sitcom, Lola. Your joke isn't funny.'' ''Aalis ka na ba agad? Kakarating mo pa lang.'' ''I have business to attend. Important business,'' pagdidiin niya. ''At least, hug me. Miss na miss na kita, apo.'' ''I have no time for your sentiment. Don't call me again if it's not an emergency.'' Tuluyan nang lumabas ng silid si Noel. Ipinatawag niya lahat nang katulong. Ibinilin niya sa mga ito ang pagpapakain ng mga masusustansiyang pagkain sa kanyang abuwela. He instructed them also kung paano ihanda ang ginseng. At regular dapat nilang tawagan ang personal doktor to check and monitor her health. ''Keep me updated sa mga nangyayari rito. Just send me a DETAILED message. Ayoko nang mahaba. At ayokong may tatawag sa akin kapag hindi importante. Maliwanag?'' ''Yes, sir!'' sabay-sabay na tugon ng mga katulong. Lumabas na ng bahay si Noel at dumiretso na sa sasakyan na binuksan na ang pinto ng naghihintay niyang driver. ''Sir, tumawag ang Lola niyo.'' ''What?'' ''Mag-ingat daw tayo sa pag-uwi. At salamat daw po sa ginseng.'' ''Drive.'' ''May pahabol pa po siya. I love you raw po.'' ''Magmaneho ka na nga lang!'' ''Yes, sir.'' Nang umusad ang sasakyan ay napasulyap si Noel sa direksyon ng silid ng kanyang abuwela. Nakatanaw ito sa bintana. ''Bilisan mo ang pagpapatakbo. Kailangang makabalik ako ng Manila bago mag-alas otso.'' Napatingin naman ang driver sa orasan sa screen display ng sasakyan. Alas singko na. ''Sir, hindi po kakayanin ng tatlong oras ang biyahe.'' ''Hindi mo talaga kakayanin kung babagalan mo.'' ''Mukhang uulan pa nga yata.'' ''Bakit ang dami mong sinasabi? Mag-focus ka riyan sa pagmamaneho.'' ''Yes, sir.'' Ilang sandali pa ay tuluyan nang bumuhos ang ulan. Pero hindi naman iyon lumakas. Wala ring gaanong motorista sa daan kaya maluwang ang kalsada. ''Oh!'' ''Darn!'' pagmumura ni Noel nang biglang magpreno ang driver. ''What do you think you're doing, huh?'' "Sir, mukhang may nahagip ako.'' ''What?'' Iniatras ng driver ang sasakyan. Nag-overtake ito kanina patungong right lane. At hindi nito napansin na may taong naglalakad sa gilid ng kalsada. Bumaba ito matapos kunin ang payong. ''Saan ka pupunta?'' ''Sandali lang po, sir. Titingnan ko lang.'' Naikuyom ni Noel ang isang kamao habang ang kabilang kamay ay hinatak ang necktie at niluwangan iyon. He's been stress out since the latest project of his company. Binuksan niya ang bintana ng kotse. Gusto niyang sumagap ng sariwang hangin para pakalmahin ang sarili. Humihina na rin naman ang ulan. ''Arnold, bakit ang tagal mo riyan?'' ''Sandali lang po, Sir Noel.'' ''At talagang paghihintayin mo pa ako?'' asik niya. ''Pumasok ka na rito! Kapag hindi ako nakarating sa tamang oras sa Manila, sisisantehin ko sa trabaho ang pamilya mo hanggang sa ikatlong henerasyon!'' Napapitlag si Noel nang may humawak sa braso niya na nakasampay sa labas ng bintana. Agad niya iyong hinatak. ''Sir...'' Napatitig siya sa babaing nakayukod sa labas ng nakabukas na bintana. ''Puwede po ba akong makisabay sainyo papuntang Maynila?'' ''Hindi ito carpool. This is an expensive Ferrari." ''Please?'' ''Arnold, nasaan ka na? Get in!'' ''ARAY!'' ''Miss, okay ka lang?'' pag-aalala ni Arnold. ''Nabalian yata ako ng buto.'' ''Sabi mo kanina okay ka lang.'' ''Kanina 'yon. Ngayon ko lang naramdaman ang sakit.'' ''Hey, woman!'' singit ni Noel. ''Are you trying to scam us? Nagmamadali kami. So, leave.'' Napahilot sa batok ang binata nang sa halip na sumunod sa utos niya ang babae ay mahigpit itong kumapit sa frame ng bintana. ''Matatagalan kayo kung tatawag ako ng pulis.'' ''Arnold.'' ''Yes, sir.'' ''Pay her.'' ''Hindi ko kailangan ng pera. Ang gusto ko lang ay makalayo agad sa lugar na ito. Sir, please. Ilayo mo ako sa lugar na ito.'' Muling napatitig si Noel sa babae na ilang pulgada lang ang layo sa kanya. He promised to himself that he won't ever get involve to any woman's life. But this one, she seems like an exemption.[A Full-Course Proposal]NAKATINGIN si Noel sa kamay ni Celine na nakaangat na sa ere. She is hesitating, and he understands. But he knows she would love to grab his hand. He can sense it because he has already given hints about what’s going to happen tonight. He is confident that his efforts will yield positive results.''Ayaw mo ba na malaman ang kabuuan nang mangyayari ngayong gabi?''"You're not just making fun of me, right?""I won't ever do that. Your feelings and emotions are important to me."Napataas ng isang kilay si Celine. Noel is flirting with those sweet-coated words. Pero mukhang tapat naman ito sa mga sinasabi nito. Idinadaan lang talaga nito sa pagpapa-cute na siyempre effective sa kanya. Hindi lang niya ipapahalata. "So, basically, it's like a full-course meal that we had before.""Coming here with you is just the appetizer. Serving the soup is entering this place up to this point."Bumaba ulit ang tingin ni Celine sa kinatatayuan."And walking through that aisle is
[A Dream Come True]NANG huminto ang sasakyan sa tapat ng isang restaurant ay hindi muna lumabas si Celine. Nakasanayan na niya o sadya lang talaga na sinanay siya ni Noel na ipinagbubukas siya ng pinto at inaalalayan sa pagbaba.Sinundan niya ng tingin ang pag-ikot ng binata mula sa driver's seat patungo sa direksyon niya. And with his manly features, lihim siyang napangiti. Sinasabi niya lagi sa sarili na napakasuwerte niya. Because this man always treats her like a queen.After tonight, there will be a different story for them. A new one, a new page, a new beginning. Sana lang, hindi man ito maging bestseller, it would end the way she always wanted.She is not really dreaming of a luxurious life. Bonus na lang na mayaman si Noel. But even if he goes bankrupt, she will remain by his side. IF. Yes, if they are really meant to be.Buo naman ang tiwala niya sa tadhana. Like how she used to believe when she was young. Ito ang kikilos para sa kanila. She just need to wait hanggang matapo
[Special Night]MULA sa pagkakaupo sa paanan ng higaan ay napatayo si Celine. Bumalik siya sa harapan ng malaking salamin sa loob ng silid at sinipat ang sarili. Hindi na niya mabilang kung ilang beses na niyang ginawa iyon.She's practicing and trying to control herself so that her 'kilig' and excitement does not show on her face, but it seems like every part of her body betrays her.Hindi nga ulit niya napigilan na magpakawala ng impit na hiyaw na may kasamang pag-alumpihit ng katawan nang maalala na naman na sa araw na iyon ay magkikita sila ni Noel. She even spent five hours to get herself ready.''Darn!'' pagmumura niya. ''Paano kung ayaw niya sa mga babaing easy-to-get, ha? Please, Celine. Behave. Just be yourself.'' Inis siyang napapadyak ng paa. ''But this is how I am kapag kinikilig ako."Napabuntong-hininga siya at tinitigan ulit ang sariling repleksiyon sa salamin. And suddenly, she's seeing her old self. Noong panahong una siyang nagmahal. Nang saktan at lokohin siya ni Al
[They Meet Again]NAGPAKAWALA muna si Doña Betina ng malalim na buntong-hininga bago siya lumayo mula sa pagkakasilipsa bintana. Nakabukas na ang gate kaya hinayaan na lang niyang makapasok nang bakuran si Dexter.Tumungo siya sa pinagpapatungan ng mga nakahilerang larawan. Isa sa mga naka-frame roon ang inangat niya at malungkot na tinitigan.''Don't resent me. Hinihingi lang ng pagkakataon. At para naman ito kay Noel. He's also your favorite person, right? Sana maintindihan ninyo.''Nasa larawan ang pinsan niya na pinakamalapit sa kanya. Matalik sila nito na magkaibigan. Si Aya. At kasama nito ang asawang si Dennis. Pareho na nasawi ang mga ito dahil sa car accident, pitong taon na ang nakakalipas."I know I have many choices. Pero kahit nakagawa siya ng mali ay isa siya sa pinagkakatiwalaan ko noon."Sandali munang natahimik si Doña Betina at napahugot uli ng mahabang buntong-hininga."Ngayon? Hindi ko alam. I am not really sure if he's still the same as the first time I met him. P
[Noah's Help]NAPATAYO si Doña Betina sa pagkakaupo sa mahabang sofa at napatingin sa direksiyon ng mga bintana."Mukhang dumating na sila," wika ni Dolfo.Naulinigan nga nila ang komosyon sa labas."May riot kaya?"Napapailing na lamang sina Dolfo at Doña Betina nang takbuhin ni Saling ang pagtungo sa bintana na para bang mas matutuwa pa ito kapag may mangyaring barilan sa labas. Sa edad nito na 71, malakas pa ito at handa pang makipagbakbakan. Nasanay na kasi ang katawan nito sa mahihirap at mabibigat na trabaho noong kabataan nito."Dapat walang are-areglo.""Gusto mo talagang may dumanak ng dugo, 'no?" asik ni Doña Betina."Boring ang ganyang eksena kung walang aksiyon."Tumanaw ang tatlo sa labas. Dumating ang ilang sundalo ni Major Bargais na nagpaatras sa mga armado na lalaki. Lahat nag-angat ng kanilang mga armas, pero walang isa mang nagpaputok. Dehado ang mga kaaway dahil kahit lisensiyado ang baril ng mga ito ay hindi kasama sa utos sa magpatumba ang mgq ito ng uniformed me
[Number 2356]NAPAHUGOT nang malalim na buntong-hininga si Liza nang matanaw na niya ang bahay nila. May ibinigay na assignment sa kanya si Chairwoman Crisologo. At kailangan niyang gawin iyon ngayon at baka bukas ay tanungin siya nito.Iisang bubong lang ang tinitirahan nila ng tiyahin. Ito na kumupkop at tumayong pangalawa niyang magulang mula nang siya ay maulila. Malaki ang tiwala nito sa kanya. At noon pa man ay gusto na niyang sundan ang mga yapak nito.Kaya nga ang kursong kinuha niya sa kolehiyo ay Bachelor's degree in Business Administration. Nag-aral siyang mabuti. Nagsikap. And every achievement she has made makes her aunt really proud. But today, she's a failure.Tama ang chairwoman nang sabihin nito na katulad siya ng tiyahin niya. At masaya siya kapag ikinukumpara siya rito. Dahil ito ang tinitingala niya na idolo.''Paano ko ba sasabihin sa kanya?''Huminto muna si Liza sa harap ng gym habang nag-iisip. Sumandal siya sa poste na malapit doon at nakatutok ang tingin sa m
[Fated Encounter]AS he fondly caressing the arms wrapped around him, he then made a slow turn. He even felt like he did it in a very romantic and dramatic way. Siguro dahil pinanatili niyang nakayakap sa kanya ang babae. The warmth of her touch gives him the chill of both joy and desire.Sa mga or
[Achilles Heel]''IS this how you handle matters at hand?''''Bakit? Natatakot ka ba, Mr. Crisologo?''Napangisi si Noel. Mula sa pagkakaupo, in-ekis niya ang mga hita. At saka isinandal ang likod sa backrest. Ang isa niyang braso ay nakapatong sa armrest habang ang mga daliri niya roon ay marahang
[Her Regrets]NAPASUNTOK sa hangin si Celine habang hatid-tanaw niya ang papalayong sasakyan. Mabuti na lang at bitbit niya ang kanyang handbag bago sumakay kanina. May ilang piraso rin siyang damit dito at personal na mga gamit. Pero lahat nang dokumento na gagamitin niya sa pag-aapply ng trabaho
[The Man In His Ferrari]LALONG hinigpitan ni Celine ang pagkakahawak sa bintana ng sasakyan nang tumahimik ang nakasakay roon. Madilim sa loob kaya hindi niya maaninag ang mukha nito. Kahit na maawtoridad ang boses nito, baka sakaling may puso itong maamo na makakaramdam ng awa sa kanya.''Arnold,







