Snobbish นิยาย & เรื่องราว

I admit, his smile, even if sinister, is still darn sexy. I answered his smile with a suspecting look. “What?” I asked. He smiled even wider and said, “at least we agreed on the most important thing.” My eyes norrowed trying to understand what he meant, “which is…” “That I am an incredibly handsome gentleman.” It took me a couple of seconds to take in what he said. I rolled my eyes at that statement but I was not able to hide my laughter. “But you forgot one thing. You are also one heck of a snob,” I said as a matter of fact.

bati ng isa, pero hindi ko pinansin. “Ang snobber mo naman,” sabat ng isa pa, sabay harang sa daan ko. Nanlaki ang mga mata ko nang makita ko ang katawan niyang puro tattoo, halos payat na payat at n*******d. Nakakadiri ang itsura niya lalo’t nangingintab ang mga mata na tila wala sa wisyo.

Sobrang magarbo din ang pagsalubong ng Elite Family sakanila dahil talagang may red carpet pa. Kaya lang malas ng mga babae at taong gusto siyang makita. That's snobbish is not fans of public display. As in mahilig siyang dumistansya sa tao. Lalo na kung di business purpose. Hindi ko nga alam kung pano pa siya nakakapag enjoy. Like wtf? Puro siya trabaho. Puro pagpapayaman e halos sumabog na ang mga bangko sa dami ng dinedeposit niya everyday. Baka nga wala na siyang paglagyan ng pera niya sa sobrang yaman niya.

rinig kong tanong ng isang baritono na boses ngunit hindi ko siya pinagtuunan ng pansin. Malay ko pa ba kung ako ang kinakausap niya. Hindi naman kasi ako mahilig pumansin sa ibang tao. Lalong-lalo na kung hindi ko kilala. I'm not a snobber. Sadyang mahiyain lang akong makipag-usap sa iba. Tsaka maraming tao sa paligid ko at baka hindi ako ang sinasabihan nito. Matawag pa akong assuming o tsismosa pag lumingon ako. Naglakad ako palapit sa counter. Inilagay ko ang cellphone ko sa bag ko ngunit hindi ako tumitingin dito. Sumulyap ako sa menu board na nasa taas.

Nakita niya si Khelowna na nakatingin sa gawi niya. He smiled pero ini-snob lang siya ni Khelowna kaya napapahiya siyang napakamot sa ulo niya. “Ayon, na snob pa ako.” Wala sa sariling sabi ni Max kaya natawa si Maxine sa kabilang linya. Maxine is not bias. Hindi siya basta-basta ng ja-judge ng tao base sa narinig niya. She’s Mavi’s best friend, but she didn’t hate Khelowna to the extent.

*snob* "Vaaaa? Huy. Hindi mo ako papansinin? Bati na tayoooo." *snob* Hanggang sa makapasok kami sa gym ay hindi ko pa din siya pinapansin. Yumakap na siya sa akin, hinila ako, sinuntok, pinatid, ginulo ang buhok ko, at parang unggoy na lumambitin sa braso ko ay hindi ko pa din siya pinapansin. Iritang-irita na ako sa kaniya pero nagtitimpi lang ako at baka maibalibag ko siya ng wala sa oras. We are so few already. At napaka-bigat ng atmosphere sa bawat isa sa amin. Maybe they're still mourning the others' deaths. Hindi ko naman sila masisisi. I also feel bad for them. But weaklings get killed first. It's their fault.

Bati ng isang malaking lalaki na parang bouncer ang mukha. Hindi niya ito pinansin at tumuloy lang sa paglalakad. Gan'on ang attitude na sabi ni Remary sa kaniya, hindi dapat siya nakikipag-usap sa mga tauhan ng tiyo niya. Sa madaling salita, she is literally a snob.