Flawed Novels & Stories

"Isang buwan na ang lumipas pero hindi ko alam na ganyan ka pa rin kagalit sa akin? Siguro mahal mo pa rin ako hanggang ngayon." "Saan ka kumukha ng kakapalan ng mukha mo Kevyn? Mahiya ka nga sa sarili mo masyado kang mahangin na wala naman sa lugar. Siguro nga ay mahal kita noon dahil nagpauto pa ako sayo ng mga panahon na 'yon pero ngayon? Hindi na. I'm really stupid dahil minahal ko ang isang tulad mo at 'yon ang pinagsisihan ko. At simula ng maghiwalay tayo narealize ko na hindi ka naman pala kawalan kasi wala kang kwenta." saad ko bago tuluyang pumasok sa loob.

Isinuksok niya ang duplicate key sankey hole at marahang pinihit iyon upang bumukas. Isang tagpo na kailanman ay hinding hindi naisip na mamagawa ni Athena sa kanya ang kanyang natagpuan. Pawang mga walang saplot sa ilalim ng kumot ang manager ni Athena at ang kasintahan niya. Hindi maikakaila na may pinag saluhan ng nakaraang gabi at hindi niya iyon matanggap.

“Im sorry rin, iniwan kita at nagalit pa ako sa inyo ng Daddy.” “It's my fault too. Kaya ka nasaktan dahil sa ‘kin.” “Pero nasaktan ka rin,” Manuel pinched her nose affectionately. “Tama na nga ang sisihan. Pareho tayong nagkamali, pareho lang tayong nasaktan. Yza, pinapatawad mo na ba ako?” “Yes, Manuel pinapatawad na kita sa kung ano man ang naging pagkakamali mo. Ako ba, pinapatawad mo na ako sa pang-iiwan ko sa ‘yo?”

Weak light touched her face, and for a second, I thought—maybe this was what redemption looked like. Broken. Flawed. But still trying. And maybe, just maybe, that was enough.

Gano'n yata talaga magmahal si Alfred ng kaibigan, minumura at sinusumpa. Nilinga linga niya ang tingin sa paligid at may mangilan ngilang pasyente, nurse at dalaw doon ang panay ang tingin sa kanya. He couldn't blamed them because he's oozing with sex appeal and charms. Nginitian niya ang mga ito para naman hindi siya masabihang suplado. Hanggang ngiti lang kaya niya ibigay dahil ang puso niya'y pag-aari na nang iba. Someone named her as his Achilles' Heel.

i realized I became too comfortable, at peace at mas lalo na na hinayaan ko na umikot sa kanila ang peace of mind ko. Turns out that there's only you and yourself to rely on at the very end. Henceforth, kung hihiling man din ako at matupad. A flawless relationship to people will do kasi ayoko na ng conflict. But I myself has flaws and imperfections. My mind is inconsistent, paiba iba ako ng iniisip. Kaya madalas pa sa madalas na inaakala ko na nababaliw na ako or nasisiraan na ng ulo.

seryosong sagot niya. Nakaramdam ako ng pagkadismaya. Oo nga naman. Bakit ko iisiping single ang katulad niyang guwapo na't malakas pa ang karisma. "Kung wala ka bang ka-fling, puwede mo ba sana sa akin subukan?" "Bakit hindi? Mabait ka naman, Ma’am e, saka malakas ang dating, maganda pa.” “Ang lagay maghihintay ako hanggang wala ka nang sabit?”

“Stay still. Bullshit!” Mas humigpit ang hawak nito sa kamay niya. Halos bumaon na ang mga daliri nito sa balat niya. Mas malulutong na ang sumunod nitong pagmumura. Hindi siya nasindak. Mas naging masigasig siya na makawala sa pagkakahawak nito. “Damn woman!”

Sabagay magkakaiba naman talaga ng mga type ang mga babae. Kung good boy tingnan si Draken at bad boy naman si Leo, ito ay parang basagulero. Parang masamang tao. Mahina niyang kinutusan ang sarili. Balbas sarado lang, masamang tao agad. Basta nakakatakot talaga ang awra nito. Naglibot muna siya at kumain ng kung ano ano. Halos bumagal na rin ang paglakad niya dahil sa kabusugan.