Snobbish Novels & Stories

Hindi mo kasi nakita ang gwapo nitong mukha ' bulong pa nang kabilang isip ko. Sunod sunod ang ginagawa kong pag iling dahil sa naiisip ko. Ano bang Kang iisip ko? Ang Zionn na iyon? Gwapo? Well, gwapo naan talaga eh... Kaso nga lang,masyadong snob. "Woi!" "Ay, kabayo!"

Ang mga ito pa ang unang kumukuha ng atensiyon niya pero ngayon ay siya ang nagpapakababa makuha lang ang atensiyon ng lalaking gustong-gusto niya pero hindi naman siya magustuhan. "What a pity! The snobbish and high self-esteem woman is now at this bar and drinking alone." anang isang tinig na alam na alam ni Jade kung kanino. Taas ang kilay na nilingon niya ito. "So what? It's none of your business!" mataray na sagot niya dito sabay tungga sa baso ng alak na hawak niya. "Care to share your problem?" pangungulit nito.

paniguradong pinag-fifiestahan na Ang mga video namin sa social media. Entitled narcissists have an unreasonable demand that others should conform to their way, believing they are deserving of special treatment. They should not be made to wait. In restaurants, a table should just be ready for them. Fast food restaurants, their food should be ready instantly. They don’t think they should have to queue up for things and can become very impatient. They don’t believe they have to pay their way, or they think others should pay more.

I asked, cutting her words. She's not here to compliment me, is she? Napansin niya siguro yung pagkawalang gana ko kaya she compliments me first. Hindi niya ba ako kilala? Hindi ba nakarating sa kanya yung mga rumors kung anong klaseng tao ako? I am a snob, unfriendly, unapproachable, and definitely a person who doesn't beat around the bush. If I am annoyed, no compliment would ever change my mood.

Muli kong itinaas ang aking tingin, at napapikit. "Alam mo, sa unang pagkakataon na nakilala kita ang tanging salita na pumasok sa isip ko ay isa kang - snobby class A bitch" sinabi ko na inaalala ang mga sandaling pag iinarte niya tuwing kasama ko siya. "The first on mine you were-smartass controlling bastard," sagot naman ni Alexa dahilan para mapasinghap ako. "I'd take smartass, but not controlling," ang sagot ko sa kanya.

“Aunt Deborah is here to introduce a candidate for your hand, Tiffie. For the past few minutes, our topic has been you!” Aunt Deborah might be draping expensive branded wears all over herself, but her fashion statement left much to be desired. Just as Tiffany thought, no amount of brands and bling-bling could ever cover a parvenu’s origin. Honestly, she did not mean it as a jeering insult to the woman’s beginning; Tiffany just despised toadies and crooks who changed their attitude according to status. A parvenu who foolishly believed that glib wealth was enough to revamp who she really is would also be the same person who would stick her head into your bottom when you were at the height of y

humarap Ako rito at niyakap ito ng mahigpit. "Yes, and the kids are already asleep so I have so much time for you Baby." "Since when you don't have time for me My Snobbish Engineer? You have a lot of time for me at nagsasawa na Ako," biro ko rito. "Akala ko nawalan Ako ng time sa'yo Baby, and I feel guilty dahil felling ko naging sobrang busy na Ako this past few months, iyon pala ay nagsasawa ka na sa akin." tampong sabi nito sa akin.

"Kaya huwag mong isipin na bagay kayo. Binababa mo lang ang standards ng pamilya namin." Sa pagkakataong iyon ay tuluyan nang naubos ang pasensya ni Elena. Dahan-dahan niyang ibinaba ang hawak na wine glass. Tumingin siya nang diretso sa babae. May malamig na ngiti sa kanyang labi. "So..." Mahinahon ang kanyang boses. "Ganyan pala kababa ang tingin mo sa ibang tao. Snob ka pala."

Hindi siya umaasa na hihinto ito para gantihan din siya ng pagbati. Sa isang taon ng pagtatrabaho niya doon ay never pa siyang binati ng lalaki. Mapa-good morning o afternoon. He was snob. And his snobbish attitude made it hard for others to approach him. Minsan nga pati siya, kahit na isang taon na siyang nagtatrabaho bilang secretary nito ay ilag pa din siya minsan na lapitan ito.

“Bakit hindi mo ginawa kahapon?” “Huh?” Mas lalong kumunot ang noo ko. “Hindi ko maintindihan.” “Kung babatiin mo ang ibang tao o magpapasalamat ka, lakasan mo nang kaunti ang boses mo para naririnig nila. Baka mapagkamalan ka ulit na snob.” Napaawang ang bibig ko. Ulit? Snob ba ang tingin sa ‘kin ng ibang tao? Kailan naman nangyari ‘yon at paano niya nalaman?”