Snobbish

“Miss Bella!” Saad ng isang kasamahan ko sa trabaho. “Nakalagay diyan ang bagong project mo.” Ika nito sabay lapag ng folder. Agent Snow got an assignment again. Hindi tulad ng ibang taong kailangan niyang bigyang serbisyo, ang isang ito ay hindi basta bastang tao. He is one of the dominant and well-known businessman in their country, an Ace! She entered a non-government military secret agency five years ago through the Ace of Hearts, Akihiro Leati Zhang-Hernández, a Chinese-Filipino businessman and a former military personnel. Being the most favored by the boss among the secret agents, she was envied by her colleagues and was often called as a snobbish frost. One day, the boss called her for another mission; aside from protecting a man, she was given the chance to dig clues of the accident that happened five years ago which she suspect is related to her. Assigned in protecting the Ace of Spades of the Asian business, Lance Joshua Villarreal-Sinclair, she was forced to enter the world of the elites where she found herself being dragged into the abyss of finding pieces of clues about her own identity.

“Aray masakit dahandahan naman sa pagpasok! Sh*t ang sakit pala! Ayaw ko na! Ayaw ko ng tumikim ng malaking hotdog," Sigaw ko rito habang siya ay walang tigil sa pagbayo. “F*ck ang sarap mo! Sh*t malapit na 'agad akong labasan! " “Taina 'wag mong iputok sa loob, ayaw kong maging single Mom." “Ayan na lalabas na! Malapit na!" Sigaw ni Marcos sabay hugot ng kaniyang ari nilalaro upang sa tiyan lumabas ang likido. Dahil sa pagod kaagad akong nakatulog. Ang sakit sh*t bakit ko ba isinuko ang aking bataan sa kaniya? Lord sinabi ko po na titikim ako ng biyaya mo pero bakit doon pa sa mayroon ng nagmamay-ari. Dios ko ang sakit sakit pala. Paika-ika akong lumakad hanggang makarating sa banyo. Paglabas ko sa kuwarto nakita ko si Marco sa kusina na naghahanda ng aming almusal. “I'm sorry!" Bungad niyang sabi sa akin pagka-upo ko sa upuan. “Don't worry alam ko naman ang limitasyon ko at kong saan ako lulugar. Nadala lang tayo sa tukso so please 'wag na nating pag-usapan. Let's eat," yaya ko rito kahit na gusto ko ng umiyak. “Ginusto ko iyon! Hindi ako humuhingi ng tawad dahil ayaw ko kun'di humihingi ako ng tawad dahil hindi mo deserve lalo na't ako ang nakauna sa'yo." Paliwanag niya sa akin habang lumalapit sa akin at hinawakan ang aking mukha. Hinawakan ko ang dalawa niyang kamay. “As I've said its okay. Don't mind it at 'wag na nating isipin 'yon. Let's pretend na walang nangyari lalo na 'pag dumating na si Yamir." “So I'll go ahead na may lakad pa ako. Bye Marcos!" Paglabas ko sa pintuan niya nalungkot ako at napaiyak. Mas masakit pa kumpara sa pagkawarak ng virginity ko. Alam kong mali pero mahal ko na siya.