Solomon Demons Mga Nobela at Kwento

Kasabay niyon ay ang pagtalon niya mula sa dulo ng sementadong railings. Natawa ako sa tinuran niyang 'yon. "Okay ka lang ba, Klausus? Hindi ko ibubuwis ang aking buhay para lamang sa mga taong hindi ko naman kakilala. Idinidiin niyo sa akin ang mga sinasabi niyong 'unnamed souls', bakit, ako ba ang ama nila? Kauri ko ba sila? They were all humans? Not demons, so would you cut that crap? And leave us for peace? You know, I'm living my life to the fullest, and you were all ruining it." My manly voice lured out to the open space of the building. Then, I flipped my fingers, and the air come rushing so hard, dust and some tiny wraps of goods flying all over the place.

May kausap ito sa telepono habang paikot-ikot at tila ba hindi mapalagay. Pagkatapos ay may nilapitan itong lalake na nakasuot ng hoodie at shades. Mukhang sanay gumawa ng krimen. Tuloy-tuloy kong pinanood ang footage hanggang sa bumilis ang tibok ng puso ko. Nakita ko kung paano itinulak si Solara sa pool. How she struggled. How she tried to survive. At kung paano mabilis na tumakas ang lalake pagkatapos ng krimen na ginawa nito na para bang walang nangyari.

At hindi man lang iyon iniisip ni Sandro dahil niyuyugyog pa niya ito dahil sa sobrang galit. “Where is she, Pierre! Where is Dominica! Damn! I will kill all of them…” galit na galit na sambit ni Sandro, nagwawala na ito. The demon is raging with so much madness… Sino ba ang hindi magwawala? His queen is missing, and no one knows –kung hawak na ba siya nina Fontanilla o patay na rin. Again… Dominica Falcon -Estevan was nowhere to be found. And it makes the devil so mad that he wants to kill someone, right now.

Hindi dahil sa pisikal na sakit, kun'di sa isiping ang lalakeng nananakit sa'yo, ay ang lalakeng buhay mo. Gusto ko nang sumuko. Sapagka't masyado na akong pagod. Pero hindi ko magawa. Naguguluhan ako. Ako daw ang may kasalanan kung bakit nagkaganito siya. Kung bakit naging demonyo siya. Dahil ako daw ang rason kung bakit namatay ang pinakamamahal niyang si Solenn. Maybe I deserved to be treated like this.

My hands are trembling, I feel so cold, so lonely and so eager. Alam kong isa itong malaking kasalanan. But people have wronged me too and no one felt sorry. So maybe I can commit a sin and don't feel sorry at all. I don't care if the devil welcomes me to hell, I just don't care anymore. Isa-isa kong kinalas ang mga daliri sa malamig na railings. I closed my eyes and anticipated the cold dirty waters to drown me.