Solomon Demons 소설 & 이야기

Pero kahit na ganoon ay mas lalo lang naman siyang naging guwapo sa aking paningin, at hindi ko alam kung bakit. “Who owns you?” Kinagat ko naman ang aking ibabang labi, dahil patuloy pa rin naman ang pagmamasahe niya sa aking dibdib, kahit na medyo pinagdikit niya ‘to. “Demetrius.” “Say his fucking name,” he demanded, gritting his teeth, leaning closer to me. “Who fucking owns you, Solana?” “Lysander Demetrius Russo.”

Nakilala niya ang dalaga sa parehong araw na nakipagpatintero siya kay Solomon—isang serial rapist at isa sa mga kasong dating hinawakan ni Lucas. Hindi sinasadyang nadamay si Truddi sa pagsugod ni Amelia sa teritoryo ni Solomon. Ngunit kalaunan ay nagkaisa sila para makatakas at mahuli ang kriminal na pumatay na ng ilang kababaihan. Bagamat hindi naging maganda ang karanasan nila sa kamay ng demonyong iyon, nagtagumpay naman sila sa pagbibigay ng hustisya para sa mga naging biktima nito.

Because she was married to LIFE Dragunovv I. "My old friend, it's nice seeing you again. I'm furious that you're here! I'm outrage that you managed to went out in that thing!" Mala-demonyo niyang sabi habang naka-hawak sa balikat ni Sir Devon. A demon. That's all what I can say. The creepy smile plastered in his lips tells his viciousness. A formidable enemy. The very first LIFE Dragunovv is after our eyes. Alive. Aloisia is RIGHT! HE'S ALIVE!

Biro naman ni Soliel, potek na soliel talaga hahaha. "Bahala ka hahaha" Saad ko naman sakanya. "Hi guys!" Saad naman ng isang boses na kilalang-kilala ko na tumawag pansin naman saamin dahilan para mapalingon kami at makita ang isang demonyo, yes! si Lilith na demonyo! kita ko din ngayon na nakalingkis siya sa braso ni Adrien kaya naman nawala ako sa mood at nag-paalam ng pupunta sa aking respective flag.

"Ang Solomon Protocol ay hindi lang para sa mundo, Vladimir. Ito ay para sa atin. Para mabura ang lahat ng sakit na ito at magsimulang muli sa isang bersyon kung saan tayo ay perpekto." "S-si Vlady..." hikbi ni Vladimir, habang nakatingin sa batang impostor. "Ang tunay na Vlady ay hindi kailanman lumabas sa simulation, Vladimir," sabi ni Silvan nang may nakakangilong ngiti. "Siya ang 'anchor'." Ang kanyang kamalayan ang nagsisilbing server para sa Solomon. Kung gusto mo siyang makita, kailangan mong mamatay dito… at bumalik sa loob."

saad nito. Dahil sa kanyang sinambit na hindi na niya alam if anong kayang gawin niya ay tila natakot ako para sa aking sarili. Oo, mayaman na tao si Damon, gaya ni Kuya Mon, kayang manipulahin nito ang lahat, what if kunin niya ang lahat sa akin? ©Baddie_Cutie8

Hinawakan niya ang braso niya para himasin ito sa sobrang takot. 'Did the Demon smiled?' isip-isip ni Hadues dahil hindi ito makapaniwala na ngumiti ang demonyo na kinatatakutan ng kahit na sino. Mismong siya ay hindi pa nakikitang ngumiti ang isang Devon Donovan na kilala bilang isang demonyo. Hindi maiwasan ni Hadues na kilabutan sa kanyang nakita at nagawa niya na lamang pumunta sa kanyang office.

Nang marinig ito ni Solomon, sinigaw niya agad, “P*ta! Kung may maglalakas-loob na galawin ang god-grandson ko, si Dillion, pasasabugin ko ang put*ng inang ulo niya! Kahit na wala akong magaling na kakayahan sa buhay ko, handa kong ilagay sa panganib ang sarili kong buhay! Huwag kang mag-alala, Rudy. Kung may maglalakas-loob na galawin si Dillion, tutulungan kita na patayin siya” Isang beterano si Solomon sa underground world, at hinding-hindi niya sasabihin ang kahit ano na hindi niya gagawin. Ang dahilan kung bakit nagsasalita siya nang walang kibo, ay sa isang dako, para siguraduhin si Rudy, at sa kabilang dako, bigyan ng pahiwatig si Rudy.

Mapait siyang ngumiti bago ginamit ang kaniyang kapangyarihan upang ibalik sa dating ayos ang kanilang bahay. Mabuti pa ang bahay nila ay maibabalik pa sa dati nitong ayos. Paano naman ang kanilang relasiyon? Ibabaon na lang ba ang lahat sa limot? Napabuntong-hininga si Demon. Magpahanggang ngayon ay sinisisi niya ang lahat kung bakit naging isang demonyo pa siya!

“Aaliyah, please take our son away from him, “ lumingon ako kay Lorenzo. His left eye turned red, as red as flames of hell while his right eye was as black as the night. I can’t even recognize him. I just nodded and approached the altar. I carried my son, he’s finally in my arms. I feel stronger with Alaric in my arms. Tumakbo papalapit si Kate at tinulungan kaming mag-ina. She grabbed us to a corner of the monastery. I checked Alaric, he was peacefully sleeping. I saw Benedict moving, his hands trembling in anger. He tightened his grip on the knife. Lorenzo whispered spells, and the monastery roof burst into flame. I heard screams in the air, it was an eerie sound. A huge crack appears behi