Novel & Cerita Sorry For The Confusion

the meeting is not over" saad nung isang americano "I'm sorry for both of you but we have to go now, i reschedule this meeting I'm sorry again" saad nito at tuluyan na kaming umalis (Sa mga oras nato ay nakatalikod si clark kaya mabuti nalang ay hindi niya ko nakita dahil masisira lahat ng plano namen kapag nakita niya ko at hindi rin naman pa ko ganon kahanda para humarap sakanya.)

Nakakahiya! Bakit ko ba kasi napagtaasan ng boses si Sage? Paano kung magsumbong s'ya kay Sir Boss? At kapag nangyari 'yon, katapusan ko na. "Ahmm... S-So—" "I'm sorry. Okay? Sorry for what I said. I-It's just that... F*ck! Did I really say that? Ofcourse not! I'm not sorry, darn it! Why I'm saying sorry anyway?"

I'm very sorry! TO BE CONTINUED...

Maya-maya pa ay may nagsalita sa megaphone. “I’m sorry for the inconvenience, it was a false alarm as we are currently facing problems with the maintenance. I hope you do understand. Nevertheless, you may calm down. We’re sincerely apologizing about this matter. Thank you.” “The fuck!” I frustratedly said. “They ruined the event!”

bulong ko at huminga ng malalim muli ay tinype ko but it's incorrect again. "Saji," napalingon ako kaagad ng marinig ang tinig ni Kent Axel. "Ha? bakit?" inaantok ko talagang tanong. "May problema?" tanong niya kaya huminga ako ng malalim. "It says it's incorrect, but I didn't change my password." I tried calming myself because I'm really sleepy and irritated. "Step aside," wika niya kaya gumilid ako hanggang sa siya ang nag-type at nangunot lalo ang noo ko nang bumukas 'yon ay nanlaki ang mata ko.

Saka ako huminga ng malalim. "Okay, sorry sa ginawa ko. Sorry kung napikon kita sa mali kong intepretasyon sa pagkatao mo. I apologize for that. At sorry kung ipinatanggal kita sa trabaho mo. But believe me... i have my reason kung bakit kaylangan ko iyong gawin," sabi ko sa kaniya na hindi ito tumitingin sa akin. ' Please Joyce...listen to me first,"

Kailan nga ba 'yong huling araw na gumastos ako para mabili ang gusto ko? Hanggang sa matapos ang office hours, iyon pa rin ang tanong ko sa sarili ko. Sobrag tagal ko na rin pa lang hindi nakakapag-shopping. Bigla akong natakam sa mga pagkaing paborito ko na matagal ko na ring hindi natitikman. Nakalimutan ko na rin yata ang mga lasa nila. " Sorry, babawi ako bukas. Nagkaroon kasi ng kaunting problema sa location kaya mamaya pa kami makakabalik." rinig kong saad ni Terrence sa kabilang linya. " Kalalabas niyo lang ba? "

Mahabang pahayag niya. Napalunok ako. Confirmed, mawawalan na talaga ako ng trabaho simula sa araw na 'to. Paano na ako ngayon? Napabuntong hininga ako. "I'm sorry if I disappointed you, Mr. Marquez. I admit that I'm not doing well and I also admit that I'm a bit distracted, but I'm willing to correct my mistake. I really need this job. Can you give me another chance?" Pakiusap ko.

Saad nito at ibinaba nga nito ang tawag. Medyo na curious naman ako kung sino ang kausap niya pero ano naman ang pakialam ko? "I'm sorry Selene..." biglang sambit nito sa akin na ikinagulat ko naman. Wala akong maisip na dahilan para magsorry siya sa akin. "Huh?" Nagtatakang tanong ko rito. "I'm sorry if I am acting like a jerk right now. I'm just confused. There are lots of things right now that I don't understand." Paliwanag nito sa akin.

Anyway, since that’s impossible, all that left is for me to apologize. “P-Pasensiya na. Nagkamali nga ako ng napuntahan.” Nang makayari sa paghingi ng tawad ay kumaripas na ako ng takbo papalayo. 'Argh argh argh! Stupid me! How did I mistake 6 as 9?!'