Sorry For The Confusion Novels & Stories

“Wait. I'm sorry na okay! I had no intention to ruin your halaman in your garden, alright! And what happened to your pangit horse, ‘di ko rin iyon sinadya. It was an accident, Mr. Monférrer. Don't be illogical! Your kabayo is so maarti. I wish you also consider that your pangit na kabayo might also scare my bunny. Vergue here is the most kawawa. Paano kung naapakan siya ng horsie mo? Oh God! I can't imagine.” Tila labag na labag sa loob nito ang tapunan pa siya ng tingin at paglaanan ng oras. Ano ba ito? Ginagambala ba ito ng malungkot na kaluluwa o multo at gano’n na lang kung magsungit? “You were saying I'm being illogical? Fuck! And are you even really sorry?” “Well, if you don't want my

Lumapit siya nang dahan-dahan at yumukod nang mababa, hindi man lang ako tinitingnan sa mata. ​"Miss Tanya... I am so sorry," garalgal ang boses ng matanda, pawis na pawis. "I am terribly sorry for the intrusion. Hindi ko po alam na nandito kayo. I deeply apologize for this inconvenience. Please, don't tell Mr. Hardin about this. I beg of you."

Isang simpleng lunch lang naman ang iniaalok niya, pero bakit parang may kung anong kaba na nagpapabilis ng tibok ng dibdib ko? Napansin ni Conor ang aking sandaling pag-aalinlangan at ang hindi ko agad pagsagot. Lumambot nang husto ang kaniyang ekspresyon. "If you're uncomfortable with the idea... we can cancel it, Krystal."

Hays, bakit ko pa ba kasi inaalala? “Hey,” rinig ko sa boses niya pero nagkunwari akong marami akong ginagawa. Bahala ka sa buhay mo, sorry your face. Kita ko ang paglapit niya kahit na hindi ako nakatingin sa kaniya. Bakit ba kasi ako naaapektuhan ng presensya niya? Siya ang nagkamali sa aming dalawa kaya dapat siya ang mahiya. “I know you’re mad and I’m really sorry for what I did yesterday. I didn’t mean it, you’re right anyway. I’m selfish, sarili ko lang ang inisip ko ng mga oras na yun at hindi na inisip kung anong mararamdaman mo.” napakunot na lang ako ng noo saka siya tiningnan pero iniwas ko rin ang paningin ko.

Tumikhim ako bago naiilang na ngumiti sa kaharap. Lumunok ako nang dalawang beses at bahagyang binasa ang labi ko bago magsalita. "S-Sorry po. Uh... what can I do for you, Ma'am? Do you have any appointment with Mr. Montreal?" Umiling ito habang nakangiti pa rin sa akin na tila ba naaaliw. "Sorry, nalimutan kong magpa-appointment, hija."

Kaya nga nagpagawa muna ako bago umalis para naka-ready na siya pagbalik ko, tapos ganito pala ang mangyayari. “We’ve been trying to contact you these past few days to keep you updated, but it seemed like your phone was turned off or unreachable. We completely understand how important this piece is to you, and we deeply regret the delay and the unfortunate circumstances. Please accept our sincerest apologies. We’ll just give you back your money.” Umoo na lang ako at nagpasalamat. Ilang araw na lang birthday na ng anak ko. Bibili na lang siguro ako ng ibang kuwintas na maisusuot.

bat ang tanga ko din di ko kilala tas ilang years na din kaming di nagkikita noh, walang komunikasyon, malay ko bang ganito na pala ka gwapo tong owshiiiii stop na self hehehehe. " Tss imagine I have been waiting for you for almost a decade and then you will just tell me that you don't know me, holy crap that's hurt," ohws pardon me. Sorry Kyle. " Sorry for that, it's not my intention though. By the way what's date today?" " Its june 05, why?"

sambit ko. Hindi siya makatingin sa akin. "I just wanted to say... sorry," aniya. Natawa ako. Sorry? "Sorry?" tanong ko. "Sobrang late na Roy at kung ano ang nangyari noon ay ibinaon ko na sa limot. Tinanggal ko na sa sistema ko at ngayon ay namumuhay na ako ng tahimik kaya sana ay respetuhin mo naman ang space ko. Tigilan mo na ako."

Hindi pa maproseso ng kanyang utak na totoong nasa nasa harap niya ito at ngayon ay mahigpit siyang yakap. "I'm sorry kung hindi ako nakapag-paalam ng maayos noong umalis ako. I need to went to Italy for urgent matter, hindi ko naman akalain na magtatagal bago ko maaayos ang problema. If only you knew how desperate I am to go back. Iyon ang unang-una kong ginawa ng matapos kong ayusin ang lahat." "You don't have to explain Levin. And you don't have to say sorry, because I don't give a damn. Hindi naman tayo."

“You are confusing…” Halos pa bulong na sabi ni Dionne kay Blaze sa pagitan ng mga halik nito sa kanyang labi, napa ngiti naman ang lalaki saka nahiga rin patagilid sa tabi niya, ginamit pa nitong pang tukod sa ulo ang isang kamay para mapa harap sa kanya. “I know, and I am sorry if I make you confuse, kahit ako din naman kasi naguguluhan.”