Sorry For The Confusion Novels & Stories

Because it is just about to begin. ***************************** Don't forget to vote and comment! Egavas_Etrom

I should do something. *************

Kaya nagpadala na lang siya ng message sa kanya. "Storm sorry hindi ako makakapunta bukas. Something came up. Naospital papa ko at kailangan siyang operahan. Mahal na mahal kita at alam mo 'yun. Alam kong maiintindihan mo ako. Pag-usapan na lang ulit natin ang plano natin. Mahal na mahal kita." (Message sent)

lumingon ulit siya gawi nito para tignan ang lalaking nakita niya kanina ng mapansin niyang wala na ay bumaling na ito sa kasama niya Kanina pa kita kinokontak hindi kita ma reach, ano bang ng yari? tanong niyang may pagaalala dito "Ahh yun ba na lowbat lang ang phone ko tska sobrang traffic kasi ehh.. pagpapaliwanag niya sa dalawa "Tama na yan tara na lets celebrate na, umaandar ang oras. masaya niyang pagaaya sa dalawa pero napawi din yun agad "Clara"

Lumapit siya nang dahan-dahan at yumukod nang mababa, hindi man lang ako tinitingnan sa mata. ​"Miss Tanya... I am so sorry," garalgal ang boses ng matanda, pawis na pawis. "I am terribly sorry for the intrusion. Hindi ko po alam na nandito kayo. I deeply apologize for this inconvenience. Please, don't tell Mr. Hardin about this. I beg of you."

Isang simpleng lunch lang naman ang iniaalok niya, pero bakit parang may kung anong kaba na nagpapabilis ng tibok ng dibdib ko? Napansin ni Conor ang aking sandaling pag-aalinlangan at ang hindi ko agad pagsagot. Lumambot nang husto ang kaniyang ekspresyon. "If you're uncomfortable with the idea... we can cancel it, Krystal."

Hays, bakit ko pa ba kasi inaalala? “Hey,” rinig ko sa boses niya pero nagkunwari akong marami akong ginagawa. Bahala ka sa buhay mo, sorry your face. Kita ko ang paglapit niya kahit na hindi ako nakatingin sa kaniya. Bakit ba kasi ako naaapektuhan ng presensya niya? Siya ang nagkamali sa aming dalawa kaya dapat siya ang mahiya. “I know you’re mad and I’m really sorry for what I did yesterday. I didn’t mean it, you’re right anyway. I’m selfish, sarili ko lang ang inisip ko ng mga oras na yun at hindi na inisip kung anong mararamdaman mo.” napakunot na lang ako ng noo saka siya tiningnan pero iniwas ko rin ang paningin ko.

Kaya pasensiya na. Sorry po sa late UD. Busy lang po ako. -

Nagtatakang tanong ko. “Why are you confusing me?” Natigilan siya saka niya ako tinitigan. “Am I confusing you?” Napaismid ako sa tanong niya. “Yes. Oo. Confused na confused ako sa’yo, Ly. Why?” “Because I’m trying to make things right.” Napatawa ako ng mahina. “Bakit mo kailangang gawin iyon kung ako naman itong nagkamali?”

thank you again! ------------