Sorry For The Confusion นิยาย & เรื่องราว

Humigpit ang pagkakayakap niya sa akin. “I’m s-orry…” saad ko sa gitna ng mga hikbi ko. “Ssshhh…” alo niya sa akin. “I-t’s okay… It’s okay sweetheart, apat na buwan pa lang naman tayong sumubok. Subukan muli natin. Malay natin, in the fifth month it will be given to us. “I’m sorry for disappointing you. Ginawa ko naman lahat ng sinabi ng doctor pero bakit wala pa rin… Ano bang mali?”

iritable kong tanong “Mam humihingi po kami ng pasensya sa ngyari. Nagkaruon po ng system error at tama po kayo kinomfirmed ng aming team ang inyong booking para sa dalawang kwarto kaya lang po fully book na kami ngayong araw. Iisang kwarto na lang po talaga ang available bilang conpensation sa aming pagkakamali. Bibigyan po namin kayo ng 100% refund para sa inyong booking pero ayun nga po as we say iisang kwarto lang po ang avaiable para sa inyo ni Sir. We are very sorry for our mistake. I make sure that in the future it will not happen again. “ magalang at sincere na humingi ito ng pasensya. Ilang minuto din akong nag isip.

Unti-unti ko ding naramdaman ang paglapat ng labi niya sa noo ko. “I-Im so sorry...” ani niya. “Sorry kasi hindi kita nasundan kagabi nang makita kita. Nung time kasi na ‘yun ay magsisimula na ang program at hindi ako pwedeng umalis dun dahil naka-connect sa cellphone ko ang ipa-flash sa screen. Sorry kasi hindi kita nasipot. Nawala sa isip ko eh. Dahil sa hindi kita naka-date? Sorry, umiyak ang pinsan ko nung mga oras na ‘yun kasi wala siyang ka-date kaya wala akong nagawa kundi ang samahan siya. Sorry, cass. Hindi ko alam.” Pagpapaliwanang niya.

May hawak siyang isang maliit na kahon. “Ito ay para sa iyo,” sabi niya. “Hindi ako aalis hangga’t hindi mo ito binubuksan.” Tiningnan ko siya nang mabuti. May bakas ng pagod sa kanyang mukha, ngunit may kislap ng pag-asa sa kanyang mga mata. Dahan-dahan kong binuksan ang kahon. Isang simpleng pulseras na pilak ang nasa loob. May nakaukit dito: L at A. Taong 2015.

I need to save myself this time. *** Sorry sa napakatagal kong update.

Me: Sorry

sigaw pa nito saakin nakokonsensya ako dahil ganon pala ang nangyari dito. "Sorry kuya diko na uulitin diko na kayo natext dahil natulog ako agad"pag dadahilan habang nakayuko buti nalang ay hinde kita ang pulang marka sa hita ko dahil nakapantalon ako.

Kung magtatanong naman siya kung may masakit ba rito, baka sagutin lang din siya ng 'hindi ito menstruation para sagutin kitang walang may masakit sa akin. Advance siya mag-isip at mas maigi na iyon. "What you lost is not something easy to accept," ito na lang nasabi niya. "Your baby was a precious part of your life, and I struggle to find the right words to apologize. I know that 'sorry' doesn't fully express it."

Napakagat labi ako 's-sorry po' 'Dont be sorry for that,Klare..Sinabi naman saakin ni Hendrix na busy ka kaya hindi mo nasasagot ang tawag ko' napalunok ako, napabaling rin sa nakasaradong pinto ng opisina ni Hendrix.. 'O-opo' yumuko ako

sabi ko. Nag-freeze siya. “Stay.” Umatras lahat ng tao, parang may sumasabog na bomba. Good. Ayokong may audience. Lumapit siya, trying to look confident. Trying very hard. “Sir, if this is about the scheduling mishap—” “Mishap,” ulit ko. Parang lason sa bibig ko. “Yes,” he says. “There must’ve been a misunderstanding sa… assistant mo—”