Story Writing In English Mga Nobela at Kwento

Don't regret it! Thanks Po SA pag support Ng story ko... Sana Po supportahan nyo pa ako SA mga storya ko.... About the story: I write this story since I was at my 6th grade and I finish it when I'm in grade 7... Masasabi kong this is my first story so thank you for your support! Why did I write this story? I was inspired by the different types of mafias story so I dicided to create my own version. Thanks for supporting this story ... I promise to give my best for my up coming story...

Tanong ko sa kaniya at tumango naman siya. “What do you want?” Naramdaman kong nakatitig lang siya sa akin kaya tumingin din ako sa kanya. Bigla kaming natawa, wala na ganito na talaga kami, natatawa sa isa't isa at hindi kami makapag seryuso. “I also want some story. Tapos English lahat.” Binilatan ko siya. “Hirap na hirap na nga akong nag kuwento sa anak mo. Hindi ko pa alam kung tama grammar ko mag rerequest ka pa.” Napatawa siya at tinulungan ako sa pagready ng snack namin.

And now is the time I'm going to do it again. "Humans are like writers. The way they think will be the thought of the story. Their part in the society will be the one to create their plot. Their social status, name, age, and any other informations are the story's basic elements. Their preferences are the spices. Their mission in life will be the theme. Their problems are the conflict. Their perception about what kind of life they have is the genre. And their death will be the end of the story. These incidences and life's intricacies are natural. They happened even without our consent. God gave them, and we can't do anything with that. But how humans compared to a writer? Their actions in eve

Wika nito. Hindi ko na sinagot ang sinabi niya at nagsimula na kaming naglakad papunta sa entrance. ------------------------- Hello po sa inyong lahat, humihingi po ako ng pasensiya kung hindi ganon kaganda ang English ko dito sa story. Dahil tagalog na storya po talaga ito, filipino po ako at sana'y kahit paano ay napasaya ko kayo.

Dahil romance novel writer pala ito. Ang hirap ah. Ako ang nahihirapan ngayon. At kapag napa-trouble na naman ako. Patay ulit si Jeff sa Daddy niya. Ako na ang walang puso kay Jeff kung hahayaan ko nga na mapa-trouble ulit siya. Paano kami nagkakilala ni Jeff? “Ano po, Isang araw--.” “Oo, laging nagsisimula ang kwento dahil sa isang araw na pangyayari. Pero Iha, storyteller tells a story. Which is storyteller means, telling lies. Are you good at it? Try me Missamy?”

nakangiti kong dagdag. For sure pag kinuwento nya mas magegets ko dahil di ako mahilig magbasa ng english. Nakakaantok. He breathed out heavily again. Naku! Mukhang hindi papayag ang isang tao. "Alright! Sit down. I'll tell you the story" Naupo ako sa tabi nya. Yehey! Pumayag syaz mabait naman pala kahit papano tong koreanong to. Buong gabi nya kong kinuwentuhan.

Habang naglalakad ako bitbit si Kiran, ramdam ko ang bigat ng bawat hakbang ko. Pero ang batang karga ko, tila walang kamalay-malay sa bagyong nagaganap sa loob ng dibdib ko. Panay ang kwento niya sa akin sa wikang Ingles, masigla at walang hinto, na parang matagal na kaming magkakilala.