Write A Story In English Novels & Stories

Hindi na'ko nagsinungaling at nag kwento agad sa kanya. “Yesterday, I goes to Eya's House and suddenly I got hurt lang. She has a boyfriend na while we have a promised to each other na hihintayin ang isa't isa. Hindi n'ya man lang ako binigyan ng pagkakataong makapag paliwanag sa kanya ma, inignore nya'ko agad. Napaka sakit lang isipin na sa loob ng dalawang taong paghihintay ay mababalewala lang lahat.”

…🤗 ( Ito ang 1st Story ko sa English Language kaya medyo wrong grammar ang iba ) On the first day of July, 2007. A heavy rain is falling down but it's not ordinary rain. Because the thunder of the rain is so loud, like a nuclear bomb that strikes. Then the lighting of the rain is flashing in the eye, like a flashlight that turns on and off in front of your eyes. Inside a cafeteria, there is a boy sitting in a chair and he is looking at the window, seeking for a rainbow but the rain is still falling. Then a man approached the boy.

Dahil romance novel writer pala ito. Ang hirap ah. Ako ang nahihirapan ngayon. At kapag napa-trouble na naman ako. Patay ulit si Jeff sa Daddy niya. Ako na ang walang puso kay Jeff kung hahayaan ko nga na mapa-trouble ulit siya. Paano kami nagkakilala ni Jeff? “Ano po, Isang araw--.” “Oo, laging nagsisimula ang kwento dahil sa isang araw na pangyayari. Pero Iha, storyteller tells a story. Which is storyteller means, telling lies. Are you good at it? Try me Missamy?”

tanong niya na agad ko namang inilingan. “Ay, opo kanina inaya pa niya akong uminom, pero tumanggi na ako kasi hindi ko na kaya. Nalungkot nga po. At kung hindi ako nagkakamali, parang narinig ko na sinabi niyang pupunta na lang siya sa kaibigan niya. Pinigilan ko naman siya kasi baka hindi na niya kayang mag-drive ng sasakyan. Ang sabi naman niya, magpapasundo na lang siya. Pinigilan ko po ulit. Sinabi ko na hindi na siya papayagan ng mga tauhan mo na lumabas pa. Ayon, matigas pa rin ang ulo. Sabi niya aakyat siya ng bakod para walang makakita sa kaniya. Hindi ko naman po alam na tototohanin pala niya,” mahaba kong kuwento. Ito ‘yung nabuo kong kuwento kanina. Sana maniwala siya. Natatawa t

Wika nito. Hindi ko na sinagot ang sinabi niya at nagsimula na kaming naglakad papunta sa entrance. ------------------------- Hello po sa inyong lahat, humihingi po ako ng pasensiya kung hindi ganon kaganda ang English ko dito sa story. Dahil tagalog na storya po talaga ito, filipino po ako at sana'y kahit paano ay napasaya ko kayo.

Constructive criticism is allowed and I appreciate that. This story contains incorrect typos/spelling/grammar. I'm not a professional writer so please bear with me. Thank you. I started writing this story when I was only 12 years old. Currently editing... Please like my F******k page: "Ajai_Kim WP Stories" This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events and incidents are either the products of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental.

“Dapat maghanap ka na ng kasama magbusiness.” “Naghahanap na nga ako, ayaw ko sa kompanya nila mommy at daddy gusto ko may sarili akong pagkakitaan, dalaw ka sa boutique ko minsan.” Hindi ako makangiti ng maayos sa kaniya dahil na rin sa lungkot ko. “May problem aba?” “Mahabang kwento.” “Sakto naman nandito tayo sa cafeteria makwekwento mo lahat yan.”

tanong ko sa kaniya. “Tumatakbo siya kahapon sa kalsada nang madapa siya. Ayon, umiyak kaya nilapitan at tinayo ko. Ang cute niya, lalo na nung magsalita at sumagot sa akin ng english,” nakangiti niyang kuwento. “Mukha siyang koreana, may dugo ba siya na gaya ng akin? Koreano ba ang ama niya?” tanong pa niya, kaya agad akong umiling.

Hindi siya magtatakang marupok ang kaibigan, baka nga nakuha na ni Mirko ang kiliti nito, e. “Long story.” Aniya. “Then, make it short.” Sabay silang natawa dahil namiss niyang makipag-englishan sa kaibigan. “Dali na kasi! Ikuwento mo na. Kahit abutin pa tayo hanggang madaling araw, makikinig ako.” Pangungulit nito. “Okay, sige na.” Pagpayag niya.

“Well, mahilig po kasi ako magbasa ng novels, e. And nabasa ko ‘yung isang kwento na nagkahiwalay sila and wala man lang silang pinaghahawakan sa kanilang pagmamahalan. They’re also a victim of the perfect person at the wrong time. But they promised each other that once everything will be fine, hahanapin siya nito.” It was a great story. It’s about a love between a soldier and an astronomer. “Anyways, anak. Ibaba mo muna ‘yan. Vacation mo ito, ‘di ba? Wala munang work, okay? Hali ka. Pupunta tayo sa hacienda nila Hades para naman hindi lang puro city life ang mararanasan mo.”