Sweet Home Chapter 1 Mga Nobela at Kwento

Hawak ko, inikot-ikot at sinusuri bago lumipad ang isip at mapadpad sa kung saan. Hindi naman maliit ang diamond para sa akin. Tama si Avi, sakto lang sa gusto ko. Elias really knows me, but he doesn't at the same time. Kilala niya lang ako base sa pinapakita ko. It's Shine who he knows and not Ningning, the other me, the whole real me. Shine is just a piece of Ningning. The little Ningning’s dream that I am living now.

Chapter 5 Note: Before we proceed gusto ko lang po kayong bigyan ng warning na ang chapter na ito ay nagtataglay ng hindi nga kaaya-ayang pangyayari. Kaya kung ikaw ay sensitibo sa mga ganito, maaari mo pong laktawan ang chapter na ito at magpatuloy na lamang sa pagbabasa sa susunod pang chapter. Pero kung ikaw naman ay interesado sa mga ganitong bagay, libre lang pong magbasa at matuto. Elara POV

bulong niya bago ako bigyan ng isang mabilis ngunit matamis na halik sa labi. Tumayo ako. "Then let me get started! Ikaw naman, magpahinga ka muna habang inaayos ko ang lahat. Rest well, Ninong Chester," pang-aasar ko. *** Author's Note: This Chapter is dedicated to Ma Sofia. Hahaha nasa kwento na po kayo. 😂

Inside, something had gone very quiet. As the church open the door and I walked down the aisle, applause echoed around me. I see Fritzy looking at me like she's also been hurt. My parents look at me smiling and Kitty look at me like she's been saying it should be her. The groom waited at the altar, smiling confidently, certain of his victory. I didn't look at him, I feel disgust. My thoughts were elsewhere—on the sea, on the sky, on a man who once promised my

Chapter 181 Araw ng soft opening ng Julie’s Sweet Haven. Ang paligid ay punô ng halakhakan, halimuyak ng bagong lutong tinapay, at mga kulay pastel na lobo na sumasayaw sa hangin. Hindi ko maipaliwanag kung gaano ako kasaya habang tinitingnan ang unang mga customer na pumapasok. “Mommy, ang dami pong tao!” masiglang sabi ni Julie habang hawak ang basket ng cookies.

“Pero gusto kong malaman mo—nakikita ko ‘yung effort.” Tumango si Damon, seryoso. “I’m not asking for more than that.” “Kasi wala akong maibibigay na more… for now,” diretso ni Luna. “Understood.” Uminom siya ng tea. “For now is fine. I’ll stay consistent.” May saglit na katahimikan. Sa sala, narinig nila si Callyx na binabasa ang title ng chapter: “Chapter One: Don’t Chase the T-Rex.”

AN: Konti na lang at matatapos na ito sanay nag-enjoy kayo sa bawat chapter ng story nila. Maraming-maraming salamat sa inyong lahat.. ======================================= MAZEL Ahh... grabe parang isang taon akong hindi natulog, isang linggo na ang lumipas simula ang hindi inaasahang mga pangyayari. Ngayon 'ay ok naman na ang lahat at ako, sobrang nag-alala si sila mama at papa sa akin dahil sa biglang pagkawala ko, pero ngayon back to normal ulit.

and he devilishly smile. **end of chapter**

Danger are the one who will come and find us. END OF CHAPTER 23

"Eli, Please... gumising ka!" End of Chapter