Novelas y relatos de Sweet Home Chapter 1

I'll just support him. Umupo na lang ako sa sala bago ko ilagay ang menudo sa refrigerator. Kinuha ko ang phone at agad bumungad sa akin ang wallpaper namin. Napangiti na lang ako ng mapait dahil sa matamis na matamis pa ang ngiti niya rito. "Please come back to me again, my husband." I painfully whispered while caressing his image... his image while kissing my cheek.

Wala itong iniwang sulat sa kaniya at wala rin siyang natanggap na text mula rito kaya minabuti niyang umuwi na sa mansion. Nagulat pa si Mhie nang maabutan siya nitong nag-aalmusal. Pero hindi rin siya nagtagal at agad nang nagpaalam na papasok na sa trabaho. Lalo na at napuna rin nito na may kakaiba raw sa hitsura niya, matapos niya itong batiin at halikan sa pisngi at tinititigan siya nito ng mataman. "You look glowing, sweetie," Mhie said, with a little curiosity on her face. "Would you mind to tell me what happened, hm?"

he said as he sipped his coffee. "Good for her. She's always in tears when she's here." "Yes, one happy ending," Charles commented as he eat the last piece of his pancakes. 🔅🔅🔅🔅 (Upstairs...in a beedroom) Halos napa-Wow siya sa kanyang silid. It's a very huge room. A room for a princess, but she is not a princess.  Hindi niya mapigilan mapanganga habang inililibot ang kanyang mata sa lahat ng sulok ng kanyang kwarto.

ani ni Nova habang tinuturo ang plato kong konti lang ang nagalaw sa pagkain. Tumawa ako ng mahina at ngumiti ulit. “Ayos lang ako, huwag kang mag-aalala.” “Sus, gan’yan ka naman talaga, kilalang-kilala kita. Alam mo, Cerise, kahit na limang buwan pa lang tayong magkaibigan, sobrang kilala na kita. Hindi ba sabi ko sa’yo, kapag may problema ka ‘wag kang mahiyang lumapit sa’kin?” she uttered, which made me smile.

Malamang nasa utak nito na nagpapatanga ulit siya. Binuksan niya ang bibig para magsalita subalit dumating ang doktor at nurse. Hinanap kung sino ang nasasaktan. Pagkatapos noon ay nakatanggap sila ng first aide. "What a lovely night," komento ni Sandra, may inis pa rin sa mukha. Napahugot siya ng malalim na hininga. Iyong gusto lamang nilang kumain ng ice cream at buko pie pero nauwi sa trahedya.

Katulad ng sinabi ni Adam, kumain muna kami sa labas bago niya ako inihatid sa bahag ni Damon. --- DAMON The operation took so many hours. It came successful, but we still need to see how she responds. It's already 11 in the evening, and probably Mikael is now sleeping. I slowly open the door, however my eyes immediately shifted to the living room when I saw Mikael. Marahan akong naglakad palapit sa kanya. She's peacefully sleeping. Is she waiting for me? Mabilis akong gumalaw at hinawakan ang ulo niya nang babagsak ito. Bakit ba kasi nandito ang isang ito? Hindi na lang siya nagpunta sa kwarto niya.

Dear beloved readers, Hi, this is itsartemiswp! I would like to take this opportunity to thank each and everyone of you who've made it to the end of My Sweet Surrender. This is actually my first time writing a medicine-related fiction/romance-medical fiction. Isa ito sa mga akda kung saan mas naging malaya at kumportable akong magsulat. Kung mayroon man kayong natutunang aral sa istoryang ito, gusto ko lang malaman niyo na marami rin akong napulot na aral habang sinusulat ko ito.

usina para uminom ng tubig dahil sa biglaang panunuyo ng aking lalamunan. Maya-maya lang ay naramdaman ko ang pagkalam ng aking sikmura ng dahil sa gutom. Sinilip ko ang labas ng aking bintana para lamang malaman na madilim na pala sa labas. Napagdesisyonan kong bumili nalang ng pagkain sa grocery store kaya agad akong nagtungo sa kwarto para magbihis ng itim na tshirt at pantalon bago bumaba ng building. Dumiretso ako sa store tsaka kumuha ng basket para hindi na ako mahirapan na bitbitin ang mga pinamili ko. Huminto ako sa chips and chocolate section para kumuha ng snacks ko. Pilit kong inaabot ang chips na nasa itaas ng metal rack. Konting-konti nalang ay maabot ko na ito nang biglang may

Kahit sa hapunan ay hindi ito bumaba. Nang mapasukan niya ay tahimik lang itong umiinom sa veranda. Nakapagpalit na siya at lahat ng pantulog ay naroroon pa rin ito. Nakakahiyaan din naman niyang gambalain ito pero hindi niya kayang matulog na hindi sila nagkakaayos. Inipon niya ang lahat ng lakas at nilapitan ito. "Sweetheart."

"Ok, sir later babalik ako to help you change the bandage in your arm" And she still smiles sweetly to him. **, end of chapter**