Novel & Cerita Tears Of Joy In Tagalog

Aniya na hindi man lang pinag-praktisan ang kanyang sasabihin. Siya na mismo ang unang yumakap sa'kin. At hindi ko namalayan na may pumatak na rin pa 'lang luha sa aking mga mata. Mabuti na lang at agad kong napahid 'yon. Luha na dala ng kasiyahan dahil sa wakas ay nairaos ang engagement ng walang napapahamak at nasasaktan na mahal namin sa buhay. Maliban na lang sa eksena nina Molly at Iñigo na ngayon ay nagtatalo na rin. Napailing na lang ako habang pinagmamasdan silang nag-uusap. At maya-maya lang ay nakita kong nagyayakapan na sila. Lihim akong napangiti dahil naisip kong kahit palagi silang nag-aaway, agad rin naman silang nagkakabati.

Hindi ko siya mabasa, wala akong mabasang emosyon sa mukha niya. He stared at me momentarily, but went to my side a few seconds to give me the most soothing and tears triggering embrace. Earlier, I thought my drama is over but his touch enabled me to cry once again. Sabi nila kapag niyayakap ka daw tatahan ka na pero siguro kung yung yayakap sayo ay yung taong gusto mong mag patahan sayo, maiiyak ka lang lalo.

humihikbing saad nito habang nakasubsob ito sa aking dibdib. I'm embracing her as if there is no tomorrow. Sa ilalim ng buwan bilang ang mga dagat ang saksi ng aming muling pagkikita at sa liwanag na dala ng Diyos sa aming istorya ay naglandas ang luha sa aking mga mata. This tears are the proof of the joy that God has given the both of us. Sa yakap na pinagsaluhan namin ay naramdaman ko kung gaano na siya kalakas.

I cry for them. The warm golden glow begins to grow out of Trev as more of my tears fall on him. And it dawns on me. My tears, they can heal. My body, my mind, my soul, can harm and kill in an instant. But, my tears, can save the wounded, mend the broken. My empathy can be the salvation. I can just as easily kill as I can cure. So, I cry some more. The more I cry, the faster his wounds stitch back together. Color returns to his face and his eyes open to look at me as if I am an angel. Trev reaches a hand up and holds my face as my tears keep streaming down.

Basta ako ay okay na ako habang magkahawak kamay kami ni Jeo at nakaupo sa bleacher sa gitna ng skyranch. Maya maya lang ay hinilig niya ang ulo ko at bumulong na tumingin sa kalangitan. Noong una ay tanging mga star lang naman ang nakita ko. Pero biglang nag-start ang fireworks, hindi ako masyadong ignorante roon pero I see words written in there. It was a only 4 word written in the fireworks but it makes my eyes watery. I was smiling while crying my eyes out.