I Pity You In Tagalog Novels & Stories

Pero maya maya lang biglang may isang butil ng luha na tumulo sa pisngi nito na mabilis din nitong pinalis "Umiiyak ba kayo Nay?" "Tears of joy lang ito anak. Hindi lang ako makapaniwalang kay bilis dumaan ng mga araw. Tignan mo naman, sino ang mag aakalang ang masungit at makulit na batang babaeng inalagaan ko noon ay lumaking maganda at mabait ngayon? Kung hindi lang mahigpit ang Daddy mo sigurado akong marami ang manliligaw sayo."

May nagmessage sa kanya at nang tignan niya ang numero wala itong pangalan kaya nacurious siyang tignan. Love I'm here... nasaan ka? Please talk to me. I'm worried about you. I'm sorry for using another number I know this is the only way you will read my message. I'm desperate, I miss you please... let's figure this out and come home to me. I'll be waiting for you. Mariin siyang napapikit at napatingala sa kawalan, kasabay noon ay napakagat nalang siya sa labi. Hoping she could still stop her tears but she fails. She can't hold back her sobs anymore.

Hindi pwedeng mawalan siya ng lugar sa mga iyon. "A-Ayos lang anak. Ano ka ba!” Pilit siyang ngumiti sa akin, habang pinapahid niya ang luhang hindi na niya napigilan kanina. “Hindi mo naman ako masisisi, na noon pa lang kung paano mo gustong-gusto na makausap ang papa mo. Iba iyong takot na naramdaman ko... Natakot na mawala ka sa piling ko, gusto ko sa akin ka lang, eh. Nasanay ako, na tuwing iiyak ka... ako ang yayakap sa iyo. Sa lahat, ako ang nandoon... Kaya masakit sa akin bilang nanay mo, na may punto sa buhay mong hindi mo na ako kailangan."

Puno rin ng basyo ng bala ang sahig. "Having you in my life is the most wonderful feeling ever since I lost my mother. And...our child...I wish I could see him as he grow older." Pauloy parin siya sa pagsasalita. "Stop it Zykiel. Tapusin nalang natin ang laban na ito!" Umiling siya sa'kin. "Hindi. Hindi tayo. Ako lang." Sambit niya at yumuko upang halikan ang noo ko. Napapikit ako.

sigaw ko dito "Syempre mag sasalita ako lalo nat hindi kita kilala malay ko bang mamamatay tao ka pala please lang pakawalan mo na ako wala akong alam na atraso sayo at mas lalong wala akong kaalam alam sayo ang gusto ko lang naman ay umuwi ng pilipinas para makita ko na si ate at makapagpahinga" agad kong pinunasan ang luha ko. "PLEASE-"

"mahal na mahal kita." "Mahal na mahal din kita, sige na namimiss tuloy kita eh," natatawang wika niya rito. " i miss you more, Baby, Sige na tatapusin ko na muna itong trabaho ko. See you soon, Baby Ru!" "okay, see you soon! May naiwan pa akong misyon, ipinasa ko lang muna kasi kay shane dahil nagkaroon nga ng emergency dito sa bahay." paliwanag niya.

Kaya naman dali-dali ko itong binuksan. "How are you baby? I miss you so much and our baby as well! Sorry, am just so damn busy this past few months kaya hindi ako makatawag sa'yo. Mag-iingat ka palagi at alagaan mong mabuti ang sarili mo, pati na rin si baby! I love you both!" Hindi ko mapigilan ang aking sarili na mapangiti sa kabila ng mga luhang umaagos sa aking pisngi. Mga luha ng kasiyahan dahil sa wakas ay nagparamdam na siya.

Ang iba ay nalaglag sa sahig. " I love only you , but you believe Enrico more than me! Wala kang karapatang maging ama!" Patuloy ito sa paghahanap ng isang bagay , na parang nagwawala na ito ng hindi niya mahanap. "Mira, please calm down! I miss you so much, mali ang iniisip mo. I believe you, pero umalis ka agad."

"yes po tita Amanda" "hintayin na lang natin yung araw na yun kaya wag ka nang malungkot okay andito naman ako at pati na sila mom and dad kaya you don't have to worry about those things basta't lagi mong iisipin na maging masaya ka at mag aral nang mabuti kasi that was your mom and dad wants for you" "opo tita maraming maraming salamat po"

"By the way, thank you for your compliment earlier but babe?...I just noticed that you are so talented, you can read even if it's facing the ot Salamat sa compliment pero ngayon ko lang napansin...ang talented mo pala, nakakapagbasa ka kahit baliktad." tumawa ako at umiiling iling na lumabas kaya hindi ko na nakita ang reaksiyon nito.