Tears Of Joy In Tagalog Novels & Stories

Palapit ng palapit na ako kay Greyson na hindi na maitago ang kaniyang galak at saya na siyang nakapinta at maliwanag na masisilayan sa kaniyang malalapad na ngiti. Unti unti nang nakakahalata si Heneral Cognan sa aking ibang pag iyak, dahil naramdaman niya na ito na hindi na ito tears of joy. Sinusubukan kong tiisin at itago ang takot at kabang nagliliyab sa aking katawan ngunit kahit gaano ko man ito itago ay hindi ko parin kaya.

Biglang sumagi sa isip ni Jay ang mga sinabi ni Joyce sa kanya tungkol sa kalagayan ni Leo. “Commander Leo, nagkita kami ni Joyce at sinabi niya sa akin ang tungkol sa kalagayan ng paa mo,” pagbukas ng salita ni Jay. Hindi naman nagulat si Leo at kinuha ang kanyang tasa na may lamang kape at ininom ito habang mainit pa. Nakapikit si Leo habang ininom ang kape at ibinaba ang tasa at napaisip sa kanyang nobya. “Sinabi pala sa iyo ni Joyce ang tungkol sa akin,” sabi ni Leo habang nakapaskil ang maliit na ngiti sa kanyang mga labi.

"P-Pero..." "LA.YAS!!!" Sigaw ni daddy. Tumango na lang ako at tumalikod. At dun naguunahang lumabas ang mga luha ko. Nagawa talaga nila akong palayasin?! Haha, nakakatawa lang naman wala pala talaga silang pakialam sa akin. Pinunasan ko ang luha ko at umalis na sa mansyon na yun 🔜END OF FLASHBACK🔙

I walk close to her and wake her up. “Hey, wake up. What’s happening to you?!” I can’t call her by her name. I still don’t know what’s her name. When she wakes up. She suddenly hugs me and does not care–I am half naked. She cried aloud down my chest. Her tears mix up the water on my body from the shower. HANA’S Point of View

Bigla kong naalala ang pakay ko kanina sa magkaibigan. “Lola, anong ibig sabihin ng gardo…wait garbo?” “Garbo. Ligaw. Bakit? Saan mo narinig ‘yan?” “Ha? Sa isa sa mga bata,” ngumiti ako pero deep inside iba ang kaba ko. “Iyong word na uyab?” “Jowa. Syota.” A little O-shaped in my mouth. “Ahm…yong dire?” “Hindi. No.”

Pagkatapos nya yung sabihin ay taaka na dun tumulo ang luha nya. "Sabi nga nila 'Everything's happend for a reason' baka malay mo may plano palang maganda yung nasa itaas para sayo tsaka isa pa malay mo pinapalakas nya lang yung loob mo para sa kakaharapin mo pang mga pagsubok..."Pag checheer ko sakanya pero parang hindi naman gumana dahil patuloy parin sya sa pag iyak ngayon nakatingin na sya sa malayo pero hindi nya na pinupunaaan ang luha nya kaya tuloy tuloy lang sa pag agos sa pisnge nya ang luha nya. Agad kong pinunasan ang luha sa mata nya dahil nagmumukha na syang mangkukulam.At inayos ang buhok nya.

Just a smile and the rain is gone 🎶🎵 Can hardly believe it (yeah)🎶🎵 There's an angel standing next to me🎶🎵 Reaching for my heart🎶🎵 Napansin ko ang pag ngiti ng mga labi n'ya na nag-palakas pa lalo ng loob ko. Nagsimula na ring mag-lakad ang mga taong nasa parking lot papunta sa likuran ng babaeng kinakantahan ko. Waring nakiki-usyoso sila sa aming dalawa.

labas sa ilong na pahayag niya. "Maybe yes, maybe no." Lumabas na si Joy mula sa banyo. Nakasuot na ito ng itim na one piece bathing suit na pinatungan ng denim shorts. Kahit may anak na, may kurba pa rin ang katawan, naalala niya tuloy ang kaibigang si Paloma. Dahil naka-itim na si Joy, ang pulang two piece na lang ang isinuot niya para hindi sila magkaterno.

"I love you. Sana ay matutuhan mo rin akong mahalin." "I love you, too, Rosario!" Gringo whispered huskily. "I fell in love with you since the first time I saw you. Hindi lang ako agad naniwala na maaari pa akong makaramdam nang ganoon kagandang damdamin matapos ang mga pahirap na dinanas ko. Galit at poot ang pumupuno sa aking puso at isipan noon; na nagawa mong burahin sa loob lamang ng maikling panahon." Happiness fountained from her deepest part, habang ang masaganang luha ay bumubukal naman sa kanyang mga mata.

This is not tears of pain or heartbreak, it is tears of joy, hope, and victory. “Jesus, Kim, why are you crying? Is it that bad?” He tried to take my plate but I grabbed it back, wiping my tears. “It's not that bad. I'm just……I'm just happy. These are tears of joy” I said, pointing at my eyes. He chuckled lightly. “Oh, I didn't know you liked it that much,” he said, wiping my tears with his thumb. “I will make sure to always make you breakfast every day for the rest of our lives”