The Philippines A Century Hence Summary の小説・ストーリー

Bumuntong hininga ako bago muling nag salita. "Let me spill the tea..." Aniya ko at sila naman ay napataas ng kilay, umikot ako sa buong boarders habang nag sasalita. "Do you know in the Philippines 8.9% is the capacity of unemployed people and 30% of non-work filipino's, why is that?" Aniya ko bago itinukod ang takong ko sa may stand table ng mga boarders.

“Tss. Don't underestimate me Zhia. Ano ang ginagawa ng sala, at di doon matulog si Luis?” “Si Luis isasakripisyo mo?! Haist di na ako magtataka. Ang taas ng pride mo. Di ko alam kung pilipino ba ang ninuno mo. Dahil sa pagkaalam ko ng Pilipino, mga hospitable. Uunahin pa nila ang bisita, kaysa sa kanilang mga sarili. Ilalabas yung mamahaling baso at pingan para sa bisita. Ibibigay ang kwarto, para sa bisita. Papaunahin sa hapag kainan ang mga bisita kumain.” “Reason why Filipinos are still in third world country. Ibahin mo ako Zhia.” Napabuntong hininga na lamang ako.

Kabanata 5 “HERE'S your home, Pa!” Helios talked in his mind as he placed the urn inside the glass cabinet, inside the chapel. “Here's your last wish. We're here. Nandito na tayo sa palasyo mo. He's back from the U.S. He just fixed everything before returning to the Philippines, where his father wanted for them to stay. Iyon ang huling kahilingan ni Feliciano habang nagpapagamot iyon, at nasa huling mga sandali na ng natitirang buhay sa mundo.

Chapter 15 VIN POV Ang bilis lumipas ng buwan at araw. Isang taon na din ang nakalipas simula ng umalis ako ng Pilipinas. Isang taon na ako dito sa ibang bansa. Malayo sa mga magulang ko, sa mga kapatid ko at sa mga kaibigan ko. Miss na miss ko na sila kaso wala akong choice kundi mag stay pa din dito upang mag aral.

Tuluyan nang nagningning ang buong Pilipinas. THE END

Masaya ako sa England, pero iba pa rin ang pakiramdam ng pag-uwi sa sariling bayan. Pagkatapos ng limang taon sa England, naisipan kong magbakasyon sa Pilipinas. Kakarating ko lang kahapon, at siyempre, tuwang-tuwa ako dahil sa wakas, nakauwi na rin ako after five years. Na-miss ko nang sobra ang Pilipinas, 'no! Sino namang Pilipino ang makakalimot sa sariling bansa, 'di ba?

Sa huli pinili niyang humingi pa rin ng tulong mula rito Mas mahalaga ang kalagayan ni Pher. “Miamor, is there a problem?” Muling tanong ng kaibigan niyang Doctor na nag gising sa kanyang diwa. Half american and half Filipina rin ito kaya mabilis niyang nakapag palagayan ng loob. “Oh, no..it’s just a….” Naka-hang muna ang pagsasalita niya sa ere, tila nag-iisip pa siya ng dapat sabihin. “Okay, I have a friend in the philippines. Hindi siya makaalis sa kanilang bahay dahil may sugat ang likuran niya. Mayroon ka bang pwedeng i-refer na Doctor? Yung pwedeng pagkatiwalaan?”

Doon ang talaga ang mga ito bale pauwi uwi lang sa pilipinas. "Oo nga. Natapilok at napilay siya eh iyon ata ang ikinalalagnat niya. " Sabi pa ni tasia. Aspiring model kase si alexa, iyon ang pangarap nito noon pa. Ang maging isang super model na kikilalanin sa larangang iyon.

“Ang nais lang namin ay hindi maulit ang pagkakamali noon. May mga puwersa sa labas ng bansa na hindi natutuwa sa paglago ng mga negosyong nakabatay sa pagkakaisa at katarungan. At narito ako upang sabihin—hindi lamang kayo ang nagbabasa ng mga galaw sa mapa.” Nang umalis na si Aris, naiwan kaming tatlo ni Lucas at Mila na nakatingin sa sobre. “Parang may bagong kabanata na galing sa ibang aklat,” sabi ni Lucas. “Ang ukit sa singsing… nakita ko na iyon sa mga lumang talaan ni Don Teodoro—ugnayan ito sa mga mangangalakal na naglakbay sa Timog‑Silangang Asya noong panahon ng ating mga lolo’t lola.” “Kung gayon,” sabi ko habang dahan‑dahang pinupunit ang selyo, “ang bagong hangganan ay hindi la

Kilala ko si Tiyo dahil madalas siyang isalaysay nina Ina at Ama samin ni Annie. "Si Andres Bonifacio ay isang Pilipinong makabayan at rebolusyonaryo na binansagan na "Ama ng Kagitingan" siya ang nagtatag lumaon naging Supremo ng Kilusang Katipunan na naglayong makamtan ang kasarinlan ng Pilipinas mula sa Espanya at nagpasimula ng Himagsikang Pilipino.." saglit akong tumigil at nakita kong lahat sila ay nasa akin ang atensyon. Kaya muli akong nagpatuloy "..kinikilala rin siya ng ilang mga dalubhasa sa kanya bilang unang Pangulo ng Pilipinas, subalit hindi siya opisyal na kinilala." pagtatapos ko at nagbigay galang pa sa kanilang lahat dahil yumuko ako at tsaka ngumiti sakanilang lahat.