Tinutulungan Novels & Stories

paulit-ulit niya itong binasa habang nasa harap ng maliit na ilaw. KINABUKASAN Masayang-masaya si Judy ng makita ang katulong. pinarinig niya rin dito na ang kanyang binasa habang napahanga naman ang katulong dahil marunong na itong magbasa. "Ang galing mo naman Judy, napaka-talino mo pa, sige kumain ka muna dahil tuturuan naman kitang magbilang," natuwa si Judy dahil sa sinabi nito sa kanya.

Ang pagtulong sa kapwa, lalo na sa oras ng pangangailangan ay palagi kong ginagawa. Hindi ako napapagod na tumulong dahil alam ko, at naranasan ko ang hirap ng buhay. Kahit gipit ako o nagmamadali, hindi ako nagdadalawang isip na tumulong. Ano lang naman ba ang pagaanin ang sitwasyon ng nangangailangan? Lahat naman tayo ay may hinaharap sa buhay, at ang isang paraan upang mapagaan iyon kahit kaunti ay ang pagtulong. Nagiging masaya ako at lumuluwag sa kalooban kong makita ang pagngiti nila sa akin at pasasalamat. Hindi ko kailangan ng kahit anong material na bagay bilang kabayaran. Makita ko lang na masaya sila sa aking ginawa ay kuntento na ako.

Ngumiti siya nang mahina. “Pero minsan, ang pagtulong ay may hangganan din.” Hinawakan ni Duke ang kamay niya. “And you?” “Ako?” “Can I save you?” Napangiti si Solene. “Hindi mo ako kailangang iligtas.” “Then what do I do?” “Samahan mo ako.” “That's it?” “That's everything.” Dahan-dahan siyang niyakap ni Duke. “Okay.” Sumandal si Solene sa dibdib nito.