Novel & Cerita Tunay Na Kaibigan

Tinulungan niya akong ibaba nag aking bag kahit kayang-kaya ko naman itong ibaba. "Paano ba yan, Aryan. Text mo nalang ako ah." Nginitian ko siya at saka tumango. Lumapit kami sa isang tricycle at saka inilagay ni Fabian ang bag ko sa loob. "Kuya sa Silangan Maligaya po ang kaibigan ko." Hindi ko napigilan na mapangiti ng marinig ko ang salitang kaibigan. Kanina lang kami nagkakilala pero kaibigan na agad ang turing niya sa akin. Kakaibang lalaki.

Napapailing na tiningnan niya ito, “You are so selfish. Sinayang moa ng pagkakaibigan natin.” “Kaibigan? Shit, hindi friendship ang gusto ko saiyo!” Parang nababaliw nang sigaw nito sa kanya, “Alam mo bang sa tuwing nakikita kong masaya ka sa piling ng babaeng iyon, inis na inis ako. Munikan na sanang maging tayo kung hindi sya bumalik eh.”

Sa tunay na kaibigan mo lang maririnig 'yong mga masasakit na salita kapag alam nilang mapapaphamak ka sa pinaggagawa mo. Sa tunay na kaibigan mo lang din mararanasan 'yong pakiramdam na wala tayong problema kapag kasama mo sila. "Daddy!" tawag ng anak ko sa akin dahilan para mabaling ang tingin namin. Ang tunay na kaibigan magalit man hindi nang-bubunyag ng sekreto yan. "King!" tawag ng asawa ko sa akin. "Bye muna!" paalam namin sa mga kaibigan namin wala na akong mahihiling pa nakakilala ako ng mga tunay naming kaibigan namin.

Hindi ko alam kung hihinga na ba ako nang maluwag o patuloy kong pipigilan ang paghinga ko. "O-Of course, Raf, kaibigan kita and we're classmates and buddies since freshman year," pang-aalu ko sa kaniya. Emphasizing the word kaibigan para sana hindi na niya ipagpatuloy ang kung anong sasabihin niya.

"POV- Szarina. Nakilala ko ang mga bago kong kaibigan na sina Isadora Ajaziah, Aria Zelle, Marian, Rasselle at Chyrll. Sa Tuwing may gimik ang mga kaibigan ko ay hindi ako nawawala kung nasaan sila ay naandon din ako. Sa aming magkakaibigan ay si Isadora ang naunang nagkaroon ng kasintahan at ito ay si Anthony na ka klase namin. May manliligaw itong gwapo at sikat na negosyante pero sa hindi namin alam na dahilan ay si Anthony ang mas pinili nito. Si kuya Eutanes at Jeran ay magkaibigan na matalik.

“Kaibigan. Kaibigan ko si Cayden,” aniyang saglit tumigil ang tibok ng puso. Totoo namang kaibigan lang niya ito. May kinakaharap na malaking problema sa negosyo si Cayden. Ayaw niyang makadagdag sa problema. Nagkausap sila bago siya umalis at nangako itong susunod. Kahit tutol ito sa pagbalik niya sa bansa ay hindi siya nagpapigil.

Malayo man kami ng Lugar, pero ang puso at isipan namin ay magkarugtong na sa buhay at walang makakapag hiwalay sa amin bilang isang totoong magka-ibigan. Mga Kaibigang, palaging nandiyan sa hirap at saya. Handang dumamay na walang hinihinging kapalit. Mga Kaibigan ko at Kaibigan ni Franz na totoo. This is Me. My Life! And now, signing! "I'm not Pia for nothing!" THE END.....

paliwanag ni Aleron sa kaniya. “Pero pinatulan mo pa rin. Tang-ina mo, matagal tayong naigng kaibigan, tapos hahayaan mo lang na landian ka nito. Matatanggap ko pa ang ibang lalaki, pero ikaw, na malapit kong kaibigan, nakikipaglandian sa asawa ko, ang lala talaga, sobrang pangit tignan. Ano na lang ang sasabihin ng mga taong alam na mag-bestfriend tayo?”

curious na tanung ni nanay mary sa akin "ganun na nga po"nahihiya kong sagot kay nanay mary At napatahimik si nanay mary, at nagsalita ulit si tatay natoy. "Pero loyd kahit ganun, hindi naman siguro na magagawa ng kaibigan mo na alam mo na, hindi sa, pinagiisipan ko ng masama yung kaibigan mo, pero kasi kilala ko si chandria, walang ibang naging kaaway, o waalang naging ibang hindi nakasundo yun, kaya sorry kung nasabi ko lang, pero hindi ako nagiisip ng masama sa kabigan mo"seryosong sabi ni tatay natoy sa akin

"Kaya kong ako sayo ayusin mo para hindi tayo mapaglamayan." "Wag mong isipin na walang nag mamahal sayo. Andito ako kaibigan. Sa samahan kita hanggang sa dulo ng iyong laban!" ngumiti ako sa kaniya at umiling dahil ayaw ko sanang magdrama. Binuhay ko na ang makina nang sasakyan ko at dahil magsisimula na ang palaro.