Trying Hard In Tagalog Novels & Stories

Before I could even react ay natumba na lang ako dahil sa isang malakas na impact. "Aray ko!" I growned nang maramdaman ko ang sakit. "Shit! Tanga!" malakas na sigaw nito sa mukha ko. Aray ko naman, tanga talaga? pwede namang mas gentle ah. At teka!? Ako pa talaga ang stupid e sya itong nakabangga dahil hindi tumitingin sa daan! May mata pero hindi naman ginagamit.

sigaw n'ya "Ready ka na ba?" dugtong pa n'ya na hindi man lang kinakabahan. "Go!" maikli kong sagot. Sinimulan n'ya ng mag drive. Nung una ay medyo may pa gewang gewang pa kami pero kalaunan ay nagamay n'ya na ang pagmamaneho. Mabagal lang s'yang mag-drive dahil sinasanay n'ya pa ang sarili n'ya pero matapos ang ilang minuto ay pabilis na s'ya ng pabilis.

Mahirap nga maging mahirap, Pero sa pagiging mahirap ay nag simulang mabuo ang pangarap ko at ng mga tao rito sa Tondo. Hindi man namin ito lahat maabot, masaya akong malaman na minsan ay sabay sabay kaming nangarap na maka alis sa anino ng kahirapan.

I pleaded with the guy with the mask on, and the other one kept kicking me. The other one searches my body like I’m some kind of whore. “Please, just take what you want. I don’t have anything else.” “Shut up, bitch.” the blood is flowing like a river out of my mouth. I can feel my ribs crack one by one as the person keeps kicking me. My vision became blurry. They kept hitting and kicking me until I could no longer focus on the pain anymore. I remember my stepfather used to keep telling me, “You're weak. You will never be able to defend yourself.”

"mahal na mahal kita." "Mahal na mahal din kita, sige na namimiss tuloy kita eh," natatawang wika niya rito. " i miss you more, Baby, Sige na tatapusin ko na muna itong trabaho ko. See you soon, Baby Ru!" "okay, see you soon! May naiwan pa akong misyon, ipinasa ko lang muna kasi kay shane dahil nagkaroon nga ng emergency dito sa bahay." paliwanag niya.

When things become what you used to do, it’s so hard to let go. Mula dito ay malinaw na malinaw ang mga ngiti ng tatlong nasa larawan. Si Papa na naka-akbay kay Mama habang karga ako sa kabilang braso. This portrait seems so perfect. Ang sarap pagmasdan. Nakakalunod ‘yung mga ngiti namin. Ang bata ko pa sa portrait. Ang inosente ng mga ngiti.

Kataga nito na ramdam na ramdam namin ang lungkot, sakit, pagpaparaya at pagpapalaya. "Alam kong natagpuan mo na ang taong magpapasaya saiyo, taong kaya kang mahalin at ingatan. Taong kayang suklian ang pag-ibig na nais mong ibigay. Pero nais ko lang itanong, PAANO AKO? MATAGAL DIN KASI AKONG NAGTIIS NA MAKITA MO, MARAMDAMAN MO KAHIT ALAM KONG IMPOSIBLE. Paano ako aalis dito sa sakit na iniwan mo kung patuloy ka parin bumabagabag sa pusot isip ko?"

Inis kong tanong sabay turo sa sarili ko. Ba't bigla-bigla nya nalang akong tinatawag na bitch?! Inaano ko ba sya! "What? No! What I mean is do you like beach?" "Do I like bitch? DO I LIKE BITCH?? Abay gagu ka ba? At sino namang baliw ang gusto ng bitch ha!" Pasigaw kong saad sakanya. "Gosh ang bingi nya sobra." "Beach like dagat in tagalog Ms. Vee! Gets mo po ba huh??"

“Whatever. Let’s go. ” 'How can she look adorable with those frowning lips?' Darn it! I must be out of my mind! Why would I find her adorable? She's a brat who treats me like a disposable toy! “Where are you taking me again? I don't remember if we agreed to go somewhere today. ” "You’ll see. Just follow my lead and don't talk too much, old corn.” "Old corn?" I raised an eyebrow at what she called me. "Matandang mais in Tagalog."

I’m going to use Tagalog instead. Nag-iisang pag-ibig ang nais makamit yun ay ikaw Nag-iisang pangako na di magbabago para sayo San ka man sana'y maalala mo Kailan man asahan di mag kalayo Tanging ikaw lamang ang aking iibigin Walang ibang hiling kundi ang yakap mo't halik I looked at him and he did the same but I turned my sight to others. Hindi malilimutan mga araw natin kay sarap balikan