Tsukimichi-moonlight Fantasy の小説・ストーリー

Nais niyang subukan na palabasin siya. Sa sandaling iyon, ang buwan ay nag-hang mataas, at ang mga bituin ay may tuldok sa kalangitan. Ang Moonlight Lake ay mukhang napaka ganda na parang isang pagpipinta. Nang makarating doon si Darryl, nakakita siya ng ilang mga pigura sa tabi ng lawa. Inatasan niya sila na magtungo muna sa Bagong Daigdig.

Madaling nakuha ni Maiko Chiba si Brittany. Matapos humiwalay sa maliit na bangkang kahoy, agad na dinala ni Maiko Chiba si Brittany at rumaragasang sumugod patungo sa baybayin ng Moonlight Lake. Akala niya susundan siya ni Torres pero hindi iyon nangyari. Matapos tumakbo palabas mula sa makapal na hamog sa gitna ng lawa, nabigla pa rin sina Maiko Chiba at Brittany.

sabi niya sa amin habang umuupo sa upuan na katabi ni Niccolo. "Nasaan si Maki?" tanong ni Lucas. "Umuwi na, aayusin niya pa 'yong portfolio niya." Padilim na rin ang langit at tanaw sa roofdeck ang paglubog ng araw. Nakabukas na rin ang mga ilaw rito sa RD pero namumukod tangi ang kulay ng paglubog ng araw. Ngayong dapithapon, ang kulay ng taglubog ay maaliwalas na kulay purple. Inilabas ni Salem ang kaniyang camera at kinuhanan kami ng litrato habang nakadungaw kami sa labas...sa magandang kulay ng dapithapon.

Sa tuwing ngumingiti siya, ang kanyang magagandang mga mata ay nagiging kahugis ng dalawang makapigil-hiningang crescent moon na nagbibigay ng mainit at kaaya-ayang vibe. “Pasensya na! Pinagsasabihan ko lang ang isa sa mga katulong ko! Hindi ka nakakasagabal sa anumang bagay! Malamang pagod ka mula sa iyong biyahe mula sa Japan! Aayusin ko kaagad ang isang guestroom para makapagpahinga ka!" Awkward na sumagot si Heidi. "Katulong? Naalala kong may binanggit ka tungkol sa isang manugang, pero...” Sabi ni Meiko habang kinakalikot ang kanyang buhok.

Kulay tsokolate ang pares ng kanyang mata habang mahahaba ang kanyang mga pilikmata na bumagay sa kaniyang kilay na medyo makapal. Nagulat na lang ako nang bigla niyang tinanggal ang kanyang sinturon at brief dahilan para bumungad sa 'kin ang kanyang pagkalalaki. "Suck it." He said. Nanginginig ako sa galit at takot. Bakit kailangang mangyari sa 'kin 'to?! Anong kasalanan ang nagawa ko para mangyari sa 'kin 'to?! "P-please, 'wag." Pagmamaka-awa ko.

"Thanks, Crystal." Ngumiti ito kaya't lalong bumata ang itsura. Natulala nga siya dahil ang ngiti nito ay iyong ngiti kung bakit siya nagkagusto dito dati. Napalunok siya at halos matigilan matapos marinig ang kalabog ng puso niya. "Try it. Ang sobra ay ibigay mo kay Serenity. Hindi kasi mahilig sa cake si Amethyst."

Pag kakuha ay agad na siyang bumalik sa Loob ng kanyang tahanan nakita niyang gising na ang Paslit siya ay ngumiti dito at nilapag ang ang kanyang mga Pinitas kumuha siya ng dalawang tasang Gawa sa bakal at kumuha nang tsokolate Pinuntahan na niya ang Paslit at niyaya "Halika na at uminom ng Mainet na tsokolate para mainitan ang iyong sikmura habang ako ay Mag hahanda para sa ating agahan" nakangiting wika niya

Kinabukasan. Naalimpungatan ako ng may naramdaman akong parang kumikiliti sa leeg ko. Nagkukusot ng mata na ginala ko ang paningin ko at nakita kong gising na gising na ang dalawa at mukhang handang-handa na. "Morning Angel" Cray nuzzle on my neck giving me goosebumps. "Mmm.." yun lang ang naging tugon ko at nanatili lang akong nakahiga at bahagya pang napipikit.

CHAPTER 12.1 Conversation ‘AH. The moon looks beautiful tonight,' Lucas thought as he set his gaze at the bright moon on the sky. The stars, twinkling around it complemented its beauty, making it more ethereal. This atmosphere makes him reminiscent of the times when he was still at Vintress Kingdom, his safe space and home. At times like this, he misses his life as the Prince of Vintress. Though, he also enjoys being the ‘ordinary Lucas’, being in his safe haven doesn’t require him to be vigilant of his surroundings.

dugtong nitong halos mag-apoy ang mga mata dahil sa tinitimping galit. Kinaumagahan ay maaga pa silang umalis sa bahay ni Eizech at bum'yahe patungo sa Hunter's Village. Bago tumuloy sa lugar ay dumaan muna sila sa Moonstream upang hingiin ang basbas at gabay ng d'yosa ng buwan. Tinawag na Moonstream ang lugar dahil ang batis ay tila sumusunod sa buwan. Mula sa pagsibol ng buwan hanggang sa paglubog nito ay hindi nawawala ang sinag nito doon. Tila umaayon sa buwan ang daloy nito. May panahon na kung saan ang buwan ay tila bumababa at humahalik sa batis. Kaya sinasabing ang Moonstream ay tawiran ng d'yosa pababa sa lupa. Ang Moonstream ay pinakasagradong lugar sa Kanluran at nasa loob ito ng