LOGINPuot at sakit sa puso ang dinamdam ni Crystal Fuentes matapos magpakasal sa kanyang kapatid ang long-time crush niyang si Royce Consunji. Sa mismong gabi ng kasal, laking gulat niya na dinalaw siya nito sa kanyang silid at isang pagkakamali ang kanyang nagawa matapos ibigay ang sarili dito. Ngunit hindi lang iyon isang beses na nangyari, nasanay siyang dinadalaw siya nito tuwing hating gabi, at kahit alam niyang mali, tinanggap niya sa sariling kabit siya nito. Iyon nga lang, nasasaktan siya kapag umaakto itong parang walang nangyayari sa kanila sa tuwing kaharap ito sa umaga. Hanggang sa nalaman niyang buntis siya ngunit sakto ring buntis ang ate niya. Makasarili man, siya mismo ang nagsiwalat ng relasyon niya sa asawa nito. Ngunit dumoble lang ang sakit na nararamdaman niya matapos nitong itanggi ang lahat maging ang pinagbubuntis niya, gulat na gulat pa ito at sinabing ni minsan ay hindi siya dinalaw sa kanyang silid. Sa galit ng kanyang mga magulang ay ipinatapon siya sa ibang bansa upang pagtakpan ang kahihiyan ng kanilang pamilya. Sa kanyang pagbabalik, nagulat siya noong muli siya nitong bisitahin sa kanyang silid sa kalagitnaan ng gabi. Galit na galit ito. "How dare you leave me and hide my daughter, Crystal?"
View More‘내 손을 부러뜨린 여자에게, 시우 씨는 이번 달에도 500만 원을 보냈다.’
서경은 수령인 칸을 손가락으로 가렸다. 김채린. 손을 떼어도 같은 이름이었다.
동명이인이면 됐다. 흔한 이름이니까. 서명만 다르면.
마지막 획이 길게 빠져 이름 밑에 줄을 긋고 있었다. 학교에서 제 소묘집을 망쳐놓은 뒤에도 채린은 꼭 저렇게 이름을 남겼다. 누가 그랬는지 숨길 필요조차 없다는 듯이.
서경은 종이를 넘기려 했다. 오른손 약지가 펴지지 않았다.
바이올린 활을 놓친 뒤로, 10년째 제때 펴지지 않는 손가락이었다.
“서경아. 커피 식겠다.”
서재 문밖에서 시우가 불렀다.
서경은 펼쳐놓은 서류를 덮지 못했다. 왼손으로 오른손 약지를 감싸고서야 종이 위에 떨어지던 그림자가 멎었다.
“응. 금방 갈게요.”
목소리가 평소처럼 나와서 놀랐다.
시우가 맡긴 후원비 정산철이었다. 늘 날짜순으로 영수증만 정리했다. 누구에게 주는 돈인지는 관리번호 뒤에 가려져 있었다.
이번에는 C-04 뒤에 수령 확인서가 붙어 있었다. 돈을 받은 사람의 이름과 서명이, 처음으로 드러난 종이였다.
김채린.
지급 사유는 생활지원.
서경은 다음 장을 넘겼다. 전월에도 500만 원, 그 전달에도 같은 금액. 모두 매달 15일에 지급되어 있었다.
지난달 15일에는 비가 왔다. 오른손이 아파 물컵을 놓칠 뻔한 날이었다. 시우는 대신 컵을 들어 입에 대주고, 저녁 내내 손을 주물러주었다.
그날 이 여자에게도 돈을 주었구나.
그날 시우는 물을 흘린 그녀에게 괜찮다고 했다. 셔츠는 새로 사면 된다고. 서경은 그 말이 고마워, 손을 주무르는 그에게 아프다는 말도 참았다.
김채린도 그날 돈을 받았다. 새 셔츠 몇 벌쯤은 마음대로 살 수 있는 돈을.
종이 가장자리가 손톱 밑을 파고들었다. 이번에는 아픈 데를 정확히 알았다.
“많이 남았어?”
시우의 발소리가 가까워졌다.
서경은 휴대전화 카메라를 켰다. 수령 확인서 한 장. 관리번호와 날짜가 적힌 정산표 한 장. 두 번째 사진에 제 손 그림자가 걸렸다.
문손잡이가 내려갔다.
그녀는 화면을 끄고 전화기를 뒤집었다. 확인서를 다른 종이 밑으로 밀어 넣은 손끝이 떨렸다. 잘못한 건 아무것도 없는데, 들켜서는 안 되는 일을 한 사람처럼.
문이 열리고 시우가 들어왔다. 매듭을 짓지 않은 넥타이가 셔츠 양옆으로 늘어져 있었다.
“밥부터 먹지. 내가 어려운 걸 맡겼나?”
“날짜가 안 맞는 게 있어서요.”
“그런 건 윤 비서한테 넘겨. 네가 머리 아프게 볼 필요 없어.”
그가 그녀 옆으로 와서 손목을 잡았다. 힘을 주지 않았는데도 서경은 반사적으로 몸을 일으켰다. 종이 밑에 숨긴 이름이 시야에서 멀어졌다.
“오른손 또 떨리네. 어제 일찍 자랬잖아.”
“잠은 잘 잤어요.”
“그럼 왜 그래.”
시우가 엄지로 그녀의 손가락 마디를 눌렀다. 오래된 흉터 가장자리가 희게 변했다.
서경은 아프다는 말을 하지 못했다. 그가 손을 살피는 얼굴을 보고 있었기 때문이다. 이마의 가느다란 주름, 불편한 곳을 찾는 시선. 10년 동안 한 번도 의심하지 않았던 표정이었다.
“배고파서 그런가 봐요.”
“그러니까 먹으라니까.”
시우는 웃으며 그녀를 식탁으로 데려갔다.
2026년 9월, 한강이 내려다보이는 집의 아침은 늘 비슷했다. 한 사람이 먼저 앉으면 다른 사람이 냅킨을 폈다. 시우 앞에는 커피, 서경 앞에는 따뜻한 차. 서경이 커피를 마지막으로 마신 게 언제인지, 문득 생각나지 않았다.
그녀는 수저를 들었다가 내려놓고 시우의 넥타이를 매주었다. 목 바로 아래를 당기면 그도 숨이 막힐까. 생각이 스치자 손을 풀었다. 시우는 휴대전화 화면을 보고 있었다.
“저녁에 유 상무하고 식사 있어. 너도 가자.”
“유세라 상무님이요?”
“경매 물품 서류를 네가 정리했으니까, 물어보는 거 있으면 대답해주면 돼.”
경제지에서 본 사진이 떠올랐다. 유성그룹의 딸과 태산의 젊은 대표변호사. 어깨가 닿을 만큼 가까이 선 두 사람 아래에 혼담이라는 글자가 붙어 있었다.
“베이지색 입어. 지난번에 맞춘 거.”
“그 옷은 세탁 맡겼는데요.”
“오전에 찾아달라고 하면 되지.”
시우는 대답을 기다리지 않고 화면을 넘겼다. 서경은 손에 남은 넥타이 끝을 놓았다. 학생 때부터 그랬다. 그가 정하면, 그녀가 방법을 찾았다.
그가 없었다면 병원비를 어떻게 냈을까. 어머니는 누구에게 맡겼을까. 18살, 손이 다친 병실에서 그런 질문을 하면 답은 언제나 하나였다.
시우 선배.
그는 채린을 병실 앞에 데려와 무릎을 꿇렸다. 채린이 입을 열기도 전에 뺨을 때렸다. 서경은 그 소리에 놀라 눈을 감았고, 다시 떴을 때는 시우가 자신 앞에 앉아 있었다.
이제 내가 알아서 할게.
그렇게 말했었다.
그가 알아서 한다던 일에, 매달 500만 원을 보내는 것도 들어 있었을까.
“오늘 어머니 면회 예약도 잡아둘게요.”
생각을 밀어내려 꺼낸 말이었다. 시우의 손이 화면 위에서 멈췄다.
“지난번에 다녀왔잖아.”
“머리 잘라드리기로 했어요. 수요일에 미용 봉사 오신대요.”
“그건 병원에서 해주겠지.”
서경은 찻잔을 들었다가 놓았다. 미용은 병원에서 해준다. 옷도 기사가 가져다줄 수 있다. 그녀가 꺼낼 이유마다 시우는 더 편한 방법을 찾아줄 것이다.
엄마가 보고 싶어요.
짧은 한마디면 될 말을, 그녀는 아직 꺼내지 못했다.
“자른 모습이라도 보고 싶어서요.”
시우가 그녀를 잠깐 바라보았다.
“그래. 기사 대동해서 다녀와. 혼자 무리하지 말고.”
“고마워요.”
그는 그제야 다시 휴대전화를 보았다.
서경은 입 안에 넣은 빵을 씹었다. 버터 맛이 나지 않았다.
직원이 현관에서 그를 불렀다. 시우가 일어서다 말고 식탁으로 돌아왔다.
“정산철은 거기 둬. 내일 오후에 윤 비서가 찾으러 올 거야.”
“네.”
“사진도 골라놔. 네 옛날 연주 사진. 홍보팀에서 후원 사례집에 쓴다더라.”
“제 사진을요?”
“청운에서부터 지원한 사례가 있어야 설득력이 있잖아. 네 얘기만큼 좋은 게 어디 있어.”
시우는 그녀의 머리에 손을 얹었다. 고개를 조금 숙이고 얼굴을 들여다보는 다정한 자세였다.
“부담 갖지 마. 내가 다 확인하고 내보낼 거니까.”
문이 닫히고 나서도 서경은 식탁에 앉아 있었다. 방금 전까지 있던 사람이 없는 집은 유난히 조용했다. 차를 다 마셨다는 사실을 빈 컵을 만지고 나서야 알았다.
서재로 돌아가 정산철을 폈다.
채린의 확인서에는 수령액만 적힌 게 아니었다. 주소와 연락처를 변경했다는 짧은 문장이 덧붙어 있었다. 인천의 작은 가게, 블루 펍. 연락처의 끝 네 자리를 옮겨 적던 서경의 펜이 멎었다.
서경은 휴대전화를 들어 시우의 이름을 눌렀다. 통화 버튼 바로 위에서 손이 멎었다.
물어보면 대답해줄 것이다. 상냥하고, 틀림없는 말로. 그 말을 듣고 안심할 자신을 떠올리자 목 뒤가 서늘해졌다.
전화를 걸지 않고 화면을 껐다.
채린의 번호를 끝까지 적었다. 이번에는 시우가 먼저 대답하게 두지 않을 것이었다.
아침에 찍은 사진을 확인했다. 정산표 한쪽에는 손 그림자가 걸려 있었다. 김채린의 이름과 지급액은 읽을 수 있었다.
문이 조금만 먼저 열렸다면, 이 두 장도 남지 않았을 것이다.
복도에서 청소기를 미는 소리가 들렸다. 서경은 폰을 엎어놓았다.
“사모님, 서재도 할까요?”
집안일을 맡은 배 여사가 문틈으로 물었다.
“아니에요. 여기는 제가 할게요.”
사모님.
결혼식도 혼인신고도 없었지만, 이 집에서는 모두 그녀를 그렇게 불렀다. 처음에 고쳐달라고 했을 때 시우가 웃었다. 어차피 언젠가 그렇게 될 텐데, 뭘 그렇게 따지느냐고.
그 언젠가가 오기 전에 유세라와의 혼담이 신문에 났다.
서경은 사진 두 장을 숨긴 뒤 정산철을 원래 자리에 놓았다. 종이 끝이 어긋나 있지 않은지, 이번에는 그것만 확인했다.
내일 오후면 이 종이는 윤 비서에게 넘어간다. 서경은 적어둔 번호를 지갑 깊숙이 넣었다.
그날 나를 구했다던 남자가, 왜 너에게 돈을 주는지.
RAPHAEL'S POV"Wake up, Baby," mabining paggising niya sa asawa.Umingit ito at mas siniksik ang sarili sa kanya. Napangiti siya at inayos ang buhok nito. Hinanap niya rin ang kamay nito pinagsalikop ang mga kamay nila. Dinama niya rin ang singsing doon. Pagkatapos kasi nilang makabalik sa bansa ay pinakasalan niya muli ito. Pinagbigyan niya rin ang hiling nitong pabayaan na ang kapatid nito kahit pa hindi siya pabor doon."Wake up, Baby. Ngayon na babalik si Royce at Amethyst. Baka nasa bahay na sila ng mga magulang mo," muling bulong niya rito.Isa pa iyon sa kinasasaya niya. Royce won his fight against cancer. Unti-unti ay umaayos na ang lahat. Isa na nga lang ang panalangin niya at iyon ang maalala na siya ni Serenity. Nalulungkot siyang hindi pa rin siya nito tinatawag na daddy pero alam niyang balang araw ay maalala rin siya nito."Nandoon na rin ba sila Anton?" inaantok na tanong nito.Nagsalubong ang mga kilay niya, "I don't care about that bastard—"Mabilis nitong tinakpan an
"Magpapahanap ako ng magaling na doktor," desididong saad ni Raphael matapos niyang ikwento lahat ng nangyari kay Serenity.Tinitigan niya ito. Nakaupo ito sa dulo ng kama, nakayuko, at ang kamay ay nakahawak sa batok. Kanina ay umiiyak ito pero ngayon ay kalmado na. Naiintindihan naman niya. Gusto nga niyang isumbat na kasalanan nito ang nangyari kay Serenity ngunit alam naman niyang hindi rin nito ginustong mangyari iyon. Katulad niya ay biktima lang din ito."Magaling na siya. Kusa rin daw babalik ang mga alaala niya," pagpapagaan niya sa loob nito.Naroon pa rin nga sila sa bahay ng Mama ni Anton. Ayaw pa kasing umuwi ni Serenity. Ayaw nitong sumama sila kay Raphael. Ayaw din nitong tumabing matulog sa kanila kaya't naroon pa ang magkapatid, sa talagang kwarto para sa mga ito."Will it take time?" Nagsusumamo pa itong nag-angat ng tingin sa kanya.Bumuntong hininga siya. Sa totoo lang ay ayaw niyang makitang mahina ito."Maybe? I don't want to force Serenity to remember you. Let h
Mahigpit siyang kumapit sa braso ni Raphael pagkababa nila sa eroplano. Niyakap siya ng lamig at kahit yata tumira siya noon sa ibang bansa ay hindi pa rin sanay ang katawan niya."Gaano ba kadelikado si Philip at kailangan na magmadali tayong pumunta dito?" naguguluhang tanong niya kay Raphael.Tumiim bagang ito habang inaalalayan siya palabas ng airport."Courtney threatened to hurt our children, and we both know Philip was his lover," madiing sagot nito.Nagsalubong ang mga kilay niya, "Plano ba nilang dalawa iyon? Baka naman ginamit lang din ni Courtney si Philip?"Bumaba ang tingin nito sa kanya, "Kinakampihan mo siya?" malamig na tanong nito.Napaikot ang mga mata niya at napabuntong hininga, "Ayaw kong basta mag-isip ng masama lalo pa't si Philip ang nagdonate ng dugo para kay Serenity."Tumahimik ito pero kita niya ang bahid ng inis sa mukha nito."He is not a clean man. Pinsan siya ni Anton? Baka pati iyang si Anton ay may masamang balak—""Shut up, Raphael. Iba si Anton. Hig
CRYSTAL'S POV"What happened to Serenity?" malamig na bungad sa kanya ni Raphael kinagabihan noong makabalik ito.Kunot noo siyang nag-angat dito ng tingin at binitawan sa mesa ang hawak na ice cream."I'm not yet ready to show them to you—""F*ck that I'm not ready of yours, Crystal. Pinadala mo sila sa States kasama ang Mama ni Anton? Do you have any idea how dangerous that is?!" bahagyang tumaas ang boses nito kaya't tinaasan niya ng kilay."What are you talking about, Raphael? Mabait ang Mama ni Anton."Pumikit ito nang mariin na tila pinipigilan ang galit. Salubong lang ang kilay niyang tumitig dito. Noong magmulat ito ng mga mata ay mahinahon na ito."Tawagan mo at sabihin mong ibalik na dito ang mga bata kun'di ay ako ang pupunta doon—""Huwag ka namang mag-eskandalo ng ganyan, Raphael. Mabait ang Mama ni Anton at hindi niya pababayaan ang mga anak ko," matatag niyang laban dito.Tumiim bagang ito, "Then call her. I want my kids here beside me. Dapat ay hindi ka nagtitiwala kun
Nanginig ang labi niya at hindi makatingin sa Ate niya. Mas lalo tuloy na hindi siya makahinga."Hindi mo naman aagawin si Royce, di ba?" lambing nito sa kanya.Pilit siyang ngumiti kahit pa buong katawan na niya ang gustong manginig."H-indi. B-akit ko naman gagawin iyon? He looks so madly and dee
Paggising niya ay wala na sa tabi niya si Royce kagaya noong una. Dismayado man ay pilit pa rin siyang ngumiti. Agad siyang nag-ayos at inalis din ang kobre kama gaya sa gusto nito. Bitbit niya iyon pagkalabas sa kwarto ngunit natigilan siya matapos makitang kalalabas lang din sa kwarto ni Royce.M
Umawang ang mga labi niya at hindi pa rin makapaniwalang hawak siya nito. Hindi siya makabuo ng salita kahit pa ang dami niyang gustong itanong. Para din siyang kakapusan ng hininga ngayong nakadikit ito sa kanya."I know you want me," muling bulong nito at dinampihan pa ng h*lik ang punong tainga
Hindi makangiti si Crystal Fuentes kahit pa araw iyon ng kasal ng Ate Courtney niya. Naririndi rin siya sa bawat palakpakan at tawanan ng mga bisita na masayang-masaya para sa mga kinasal. Tuwang-tuwa sila habang siya ay tahimik na nagluluksa para sa puso niyang sawi. Paano siya magiging masaya kun












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
reviewsMore