Tsukimichi-moonlight Fantasy Mga Nobela at Kwento

Napuno na ng tawanan ang kanilang paligid at nasundan iyon ng masigabong palakpakan, lalong-lalo na mula sa pack members ng Red Moon. “So, I guess, hindi lang ang twenty-fifth birthday ng aming Alpha ang dapat nating i-celebrate ngayon. He finally found the future Luna of the Red Moon Pack, so let’s cheers to that!” masayang hiyaw ni Tristan, ang Beta ng Red Moon, sa lahat na lalong nagpalakas sa ingay ng palakpakan.

Sa ilalim ng mainit na puting ilaw, ilang comic book ang nakakalat sa tatami na Japanese style, nagbibigay ng isang mainit at kumportableng ambiance. Sa isang sulok, nakatayo ang isang mamahaling telescope pang astronomy.. Ang buong attic ay gawa sa salamin. Sa isang pagod na gabi, sapat na ang paghiga rito upang masdan ang langit na puno ng mga bituin.

Biglang lumiwanag ang buong paligid ng palasyo nang nagsimulang magsilabasan ang mga kaluluwa ng mga demons na ngayon ay hinihigup ni Sushi. Hundreds...no thousands of spirits are rising all over Sennone going to only one direction. Coming to the direction of the powerful necromancer who's know howling and calling the souls. Napanganga na lang ako dahil hindi ko inasahan na kayang kainin ni Sushi ang lahat ng kaluluwa sa isang subukan lang. the spirits turned into a ball of light, it was compressed into a tiny black sphere contains of pure energy and Sushi swallowed it like it's just a candy.

Ito na siguro ang panahon para gamitin ang aking alas sa labanang ito. “Lunar Magic: Wicked Moon,” pag-cast ko ng spell. Umilaw ang aking Luna at isang malaking buwan ang lumitaw sa kalangitan. Hindi nakagawa ng anumang pagkilos si Finis sa ere. Nanlalaki ang mga mata nito nang makitang isa-isang kumalas ang mga sinulid sa aking katawan at naghilom ng kusa ang mga natamo kong sugat at pinsala.

Then something click to him, dahil may iisang signature lang ang nakikita niyang paulit-ulit. Then his eyes landed into the most beautiful canvass that he saw, if was a two silhouette of a man and a woman, kissing inside a gazebo with a bright white moon on it’s back. It was something magical, at nakaramdam siya ng pamilyaridad sa dalawang tao na `yon it was as if siya ang lalaking nakapinta `don.

The morning light filtered through the sheer curtains of their Kyoto villa, painting gold streaks on Mariel’s bare shoulders. Tahimik ang paligid, tanging huni ng mga ibon at banayad na hampas ng hangin sa mga bulaklak ng sakura ang naririnig. Billie stirred awake beside her, his hand instinctively reaching out, tracing the soft outline of her back. For a moment, he just watched her breathe — calm, peaceful, like the silence after a long storm.

Umuusok at wala silang ibang kasama kundi ang mga kulisap. "Ave, bilog na bilog ang buwan." Tumingala si Kazumi. Umakbay siya kay Cris. Tumingala din si Ave. Kitang kita niya ang malaking buwan. "Full moon." Tinitigan ni Ave ang kaniyang mga kasama isa-isa. "Alam mo Max. Kapag ganitong full moon ay lumalabas ang mga nilalang na hindi tao." Ngumisi si Ave kay Max. Ibinaling naman niya ang kaniyang paningin kay Kazumi. "Kadalasan, ang mga nagsisilabasan ay ang mga nilalang na may mga pakpak." Kay Cris naman tumingin si Ave. "Minsan yung mga may pangil."

tugon ko naman. Tahimik at walang imikan, kapwa kami nakatanaw ni Meiji sa kalawakan na malapit nang sumapit ang araw. Tanging tunog ng kuliglig at iba pang insekto ang maririnig sa paligid. Maya-maya ay biglang gumuhit ang kulay berdeng liwanag sa kaulupan na tila isang kometa. Mistulang may hinahabol ito, hinahabol niya isang nilalang na may pakpak kutulad ng paniki. Nabigla ako sa nakita at ang akala ko ay kami lang ang nabigyan ng kapangyarihan.

Napakalamig ng simoy ng panggabing hangin at napakaganda ng buwan. How she wish that her lolo could see this too. Pangarap niyang makasama muli ang lolo habang nakatingin sa buwan. It's their habit before her lolo fell ill. Napangiwi siya nang mapatingin sa lugar kung saan ginanap ang engagement party. Bumalik sa kaniyang alaala ang paghabol sa kaniya ng mga doberman at mga guwardiya ng gabing iyon. Hindi niya kita ang main gate dahil malayo-layo ito. Ang fountain sa harap ng mansyon ay gumagawa rin ng ingay.

Naging maganda naman ang pagsikat ng buwan ngunit isa na pala iyong malaking bangungot para sa kanya. Makalipas ang ilang mga oras, maririnig na ni Feng ang mga ungas, ungol, at pagtatahol ng mga nilalang sa madilim na kagubatan kasabay nang pagyanig sa bawat pagkilos nito. Sa kabutihang palad, may napansin siyang maliit na tarangkahan sa may hindi kalayuan. Agad naman niyang ibinaling ang kanyang paningin at marahan siyang napakilos upang pasukin niya iyon. Ngunit, hindi niya namalayan na pinagmamasdan lamang din siya ng mga mababangis na hayop. Ito'y agad sumunggab sa kanya upang tuluyan siyang durugin.