Tsukimichi-moonlight Fantasy Novels & Stories

So why does it feel as if I’ve been waiting for his hand to hold mine even before we met? Kumurap ako at naalis ang tingin ko sa mga kamay namin nang marinig ko na ang lagaslas ng talon. Ilang hakbang pa nakabalik na kami sa lugar kung saan kami nagpalipas ng gabi. Nahigit ko ang hininga. Iba kasi ang hitsura ‘non ngayong hapon na at nagkukulay orange na ang kalangitan. Sinasalamin ng tubig sa ibaba ng talon ang kulay ng langit habang ang bumubuhos namang tubig mula sa kabundukan kumikinang sa repleksiyon ng liwanag ng araw. It was breathtaking.

na hindi binibigkas ang Enchantmen at iyon ang Fantasian na may Hawak sa maalamat na Charm Hold. [Translation: Oh, paro-paro na nagpapakalma ng aking damdamin, ayahan mo sana akong makapasok sa iyong bisih. Ibubka ang iyong napakagandang pakpak at ako'y paraanin.] Nang tuluyan nang bumukas ang pinto ay natanaw ko naman ang upuan na nasa ilalim ng puno ng hiyas, kaya naman lumapit ako doon, ngunit habang papalabit ako ay may nakita naman akong isang nakakasilaw na iba't ibang kulay ng liwanag. Nang matapos ang liwanag na iyon ay agad akong lumapit sa pinanggagalingan ng liwanag na iyon. Kita ko naman ngayon ang isang nilalang na napakaganda na may mahabang buhok, may ma-among, ngunit nakasuot

Ngunit kakaiba ang kinang sa kanyang mga mata nang mapagtanto niyang hindi siya namamalikmata. “Is this m-magic?” hindi niya makapaniwalang bulalas at itinapat ang mga palad sa di pangkaraniwang liwanag. Sumilay ang ngiti ng dalaga habang pinagmamasdan ng may paghanga ang kakaibang aklat na hawak. Mikaela Furukawa was the third lady who was adapted by the book of missing souls. Just like Hera Ether Yakagami, her physical body was never been found. And her soul was forever trapped inside the book.

Nakalabas ang kanyang mahahabang pangil at nanlilisik ang kanyang ginintuang mga mata na nakatingin sa mga necromancers na nasa harapan niya. "Rawf!" Mabangis na tahol ni Sushi. Humakbang paabante si Sushi at umangil siya sa mga necromancers. Kitang kita ko kung paano tumubo ang malalaking pangil ni Sushi na hindi ko nakikita sa karaniwang araw. Higit na mas malaki si Sushi kaysa sa mga necromancers na nay mapulang mga mata.

Tahimik ang buong hardin. Tanging tunog ng tubig sa fountain, ihip ng hangin, at malabong humahaplos sa mga dahon ang maririnig. Ang buwan ay nakataas, nagbibigay ng malamlam na liwanag sa bawat sulok, na para bang nagmamasid sa bawat galaw ko. Hawak-hawak ko ang maliit kong bag, nanginginig ang mga kamay sa lamig at kaba. Hindi ko alam kung tama ang ginagawa ko. Alam kong delikado. Alam kong mali. Pero mas mabigat ang takot kong mawala siya nang tuluyan.

Habang siya ay naglalakad, ang banayad na kinang ng marangyang seda ay nakakuha ng liwanag, na pumukaw ng isang nakakabighaning paglalaro ng kumikislap na stardust, tulad ng isang celestial na sayaw na nakabalot sa kanya. Ang sweetheart neckline ay eleganteng nagpapakita ng sapat sa kanyang balat. Ang masalimuot na beadwork ng bodice ay tila isang konstelasyon ng mga bituin na bumaba sa kanya, ang bawat maliliit na butil ay sumasalamin sa liwanag tulad ng malayong kumikislap na mga ilaw sa kalangitan sa gabi.

Napapailing-iling na lang ako. “Nasa ika-anim na pwesto ang Oak Moon Pack, ika-pito ang Singing Moon Pack, ika-walo ang Wind Moon Pack, pang-siyam ang Mirror Moon Pack, pang-sampu ang Frost Moon Pack at ang nasa huling pwesto ay ang Lighting Moon Pack,” anunsyo ng Great Alpha.