Novel & Cerita Tula Tungkol Sa Pagmamahal

Cure Ang tunay na pag-ibig ay hindi lamang nagmamahal—naghihilom din. Sapagkat sa yakap ng minamahal, natutunaw ang sakit, at sa kanyang pagmamahal, gumagaling ang sugatang puso. 📿 MARIKAH SYCHELLE

Luna’s POV Hindi ko maalis sa isip ko ang litrato. Maghapon ko na iyong hawak. Paulit-ulit kong tinitingnan ang maliit na larawan na nakita ko sa lumang envelope, umaasang may mapapansin akong bagay na hindi ko nakita noong una. Pero habang tumatagal, mas lalo lamang lumalalim ang kaba ko. May isang bata sa litrato.

Tunay nga na napakasuwerte ni Trey dahil nahanap ng kapatid ko ang babaeng itinadhana para sa kan’ya. Ang tunay at itinakdang pagmamahal ay hindi kailanman mahahadlangan, at iyon ang natutunan ko sa kuwento namin na magkapatid. I fought so hard to win the woman I love by all means, even hurting her and my brother in the process, but in the end I realized that no matter what I do to destroy them, their love for each other will bring them back together.

Tumingala siya, huminga ng malalim. “Hindi kahihiyan ang magmahal, Mama. Mas kahihiyan ang mabuhay nang walang sarili.” Tahimik ang lahat.

"...gusto kong ang dala ko ay pagmamahal." "Hindi sama ng loob." Ngumiti si Ma'am Alicia at marahang pinisil ang kamay ko. Sa sandaling iyon, lalo kong napatunayan na ang tunay na pagmamahal—sa pamilya man o sa taong minamahal—ay hindi nasusukat sa kung gaano ito kadali. Kundi sa kakayahan mong patuloy na magmahal... kahit nasaktan ka

At tuluyan niyang isinulat— Nakakatakot pala magmahal, ’no? Dati iniisip ko masaya lang iyon. You find someone. You love each other. You stay together. Parang simple. Pero kanina, nakita ko si Mama na nagmamakaawa sa taong mahal niya. And I don’t want that. Ayokong dumating ’yung araw na kailangan kong magmakaawa sa isang tao para mahalin niya ako.

mahaba kong paliwanag dito. "Pagmamahal...love...yan lagi ang dahilan ninyong dalawa. Nawawalan na tuloy ako ng pag asa na makakahanap ng perfect guy para sa akin. Ganyan ba talaga kahirap magmahal," ika nito na nakakunot.

Ngunit sadya nga yatang naging mapaglaro ang tadhana para sa pag-iibigan nila na bagamat hinulma mula sa tunay at labis na pagmamahal ay humantong pa rin sa katapusan. Ngayon na ang lahat ng kamalian mula sa nakaraan ay naibunyag na. Muli na nga bang maibabalik ng mga pusong nangungulila ang pagmamahalang natuldukan ng isang kasinungalingan? O ang pagmamahal ay tuluyan nang sisirain ng mga maling taong na kanilang nalasalamuha? Abangan ang mga kasagutan sa ikalawang yugto ng pagmamahalan nina Cloud at Vier.

Paano kung sila ay nagmamahalan? Niyakap niya ang T-shirt sa kanyang dibdib, ang kanyang puso ay tumitibok nang mabilis sa kanyang dibdib, ang kanyang hininga ay naharang sa kanyang lalamunan. Palagi siyang nakatutok sa mga kasinungalingan, sa mga pagtataksil, sa sakit. Ngunit ngayon, sa kauna-unahang pagkakataon, pinahihintulutan niyang isipin ang isang ibang katotohanan, isang katotohanan kung saan tunay ang kanilang pag-ibig, kung saan ang kanilang kasal ay itinayo sa pundasyon ng tiwala at pagmamahal.

Tanging ang pagmamahal ang maaaring magdulot ng sakit. Kung wala kang puso at hindi marunong magmahal, para kang isang pader na gawa sa tanso at bakal—hindi tinatablan ng kahit anong sandata. Malungkot na sinabi ni Samantha, "Kuya, madaling mahalin ang isang tao, pero napakahirap niyang kalimutan. Hindi naman sa hindi ko sinubukang sumuko. Ilang taon ko nang sinubukan, pero hindi ko nagawa. Kaya nga nagdesisyon akong sumugal—hayagang umamin at habulin siya."