Tula Tungkol Sa Minamahal นิยาย & เรื่องราว

Mukhang dito na ako malalason at hindi sa wine na galing kay Maureen. Di bale… iisipin ko nalang na lason ito ng pagmamahal. Kumagat ako. Nang matikman ko ang lasa nito ay nangitim ang mukha ko. Napakasama ng lasa! Tinalo pa ang lasa ng luto ni Tita Juliana! “A-ahhhckkk…. T-tubig….” Totoo yata ang kasabihan na “nakakamatay ang pagmamahal” napatunayan ko ‘yon ngayon.

umiiyak niyang tanong sa ginang. "Hija, ang tunay na pagmamahal ay walang pinipili. Ngunit mapaglaro ang tadhana, madalas ay walang katugon ang pagmamahal natin sa isang tao. Ganoon pa man ay huwag tayo mawalan ng pag asa. Bawat isa sa atin ay may nakalaan na tamang tao na makakasama natin habambuhay."

" Tahimik na umiiyak ang nanay ko. Samantalang ako, tanging ang mga magulang ko lang ang nakikita kong umiiyak. Ang tanging mga taong tunay na nagmamalasakit sa akin ay ang aking mga magulang sa buong mundong ito. Isang inis na buntong hininga ang pinakawalan ni Kevin. "Paanong may mangyari sa kanya? Nagtatago lang siya sa amin, yun lang! Isa pa, walang kinalaman sa akin ang kinaroroonan ni Michelle! Nakipaghiwalay na ako sa kanya!"

“I’ll court you every single day.” Napakurap si Luna. “Ha?” Tumango si Rafael. “The wedding is not the finish line.” “It’s only the beginning.” Napatingin lang si Luna. “I’ll make you fall in love with me.” “Araw-araw.” “Hindi dahil asawa kita.” “Kundi dahil gusto kong isang araw…” Huminto siya. “…ikaw mismo ang magsabi sa akin na mahal mo na rin ako.”

Tumingala ako at hinayaan na pumatak ang luha ko at gumapang pababa sa muka ko. "Kung walang mang-yayare, wala na din patutunguhan ang buhay ko," bulong ko at inangat ang palad ko. Umaasa ako araw-araw, magiging maayos ang lahat. Hindi ako pwedeng mabuwag sa simpleng salita na sasabihin nya. A true love will remain true and pure within the heart. Kung makalimot man ang isipan, ang puso ay hinding hindi makakalimot.

“Matagal na kaming tapos.” “Kung tapos na talaga, e di tapos na. Pero minsan ay nagniningas ulit ang mga lumang apoy, hindi ba?” Sagot ni Chloe. Ang intensyon niya ay magsalita nang mahinahon pero hindi niya mapigilan magdala ng kaunting sarcasm. “Pagkatapos ng lahat, madalas ay pambihira ang tingin sa mga first love, may espesyal silang lugar sa mga puso natin.”

bulyaw nito" Tama na pwede ka Celestina yes! Hindi nya Ako maalala pero Ang puso madaling makakilala kung sino ba talaga Ang mahal nya " " Tama ka pero kung totoong mahal ka nya kahit nawala ka sa utak nya babalik at babalik sya sayo at Hindi sya papatol Kay asher kaya kung Ako sayo wag Kanang umasa" Anya sabay pasok ng kotse

hindi iyon tanong kundi utos. Tumango tango nang ulo si Cory. "Oo. Papakasalan kita sa kahit na anong simbahan, Mahal ko" buong pagmamahal na sinakop ng labi ni Ely ang labi ni Cory.

’ “Tama ka! Gago s’ya!” Inilapag ko ang tuna sa harap ng pusa, na agad naman sinimulang kainin. Mabuti pa itong pusa—masarap ka-bonding—pero ‘yong lalaking mahal ko ay sama lang ng loob ang ibinibigay sa akin. Ang weird magmahal.

Mahina siyang d*****g sa sakit kasabay ng ilang ala-alang lumitaw sa isipan niya. Malinaw niyang nakikita sa kanyang isipan na kinasal siya pero hindi na ang lalaking may tattoo ang nakikita niya. Lumitaw rin doon ang naka-uniporme niyang itsura at hinahabol-habol ang lalaking pinakasalan niya. Lumiwanag ang paligid at nakikita niya ang sariling nakatira sa isang bubong kasama ang lalaking iyon. "I love you, Miggy Sandoval. I will cherish you."