Uhaw Si Bayaw の小説・ストーリー

Seryoso kung sabi sa kaniya. "Weh,ikaw bayan,kailan kapa umiwas eh ikaw lang naman ang tumutuka sa mga palay haha,pero parang seryoso ka na nga kaya maiwan na kita,basta magpagaling ka na nakakabawas ng kaastigan moyang mga sugat diyan sa mukha mo"

Chapter 67 "HE'S MY BOSS" Jutay POV: FUCK! Seryoso ba si Airah na ito ang ipapagawa nya sa akin? Tangina! Hindi ko yata makakaya to! Nagsasalubong tuloy ang aking magkabilang kilay habang hawak-hawak ko ngayon ang damit na hindi ko maintindihan kung ano. Narito kasi kami ngayon sa kilalang Ukay-ukay sa Albay.

Isa lang siyang hamak na babae na walang galang. Nakatitig lang siya sa akin ng maigi, at pagkatapos, “Bwahaha! Kung ikaw ... Hahaha! Kung makikita mo lang... hahaha! Ang mukha mo ?! hahaha! Heee! Fudge it! Nakakatawa iyon ano ba! Damn! My tummy hurts!" Yeah, siya ay baliw na tao na tawa ng tawa sa akin habang nakahawak sa kanyang tiyan at halos hindi makapagsalita.

Napaubo ako at napangiwi, ramdam ko ang laway na dumadaloy pababa sa aking dibdib pero hindi siya tumigil. “Fuck! Baby!” malakas niyang ungol habang binabayo ang bibig ko. Mahigpit kong hinawakan ang baywang niya habang hirap huminga. Maya-maya ay hinugot niya ang alaga pero agad ding ibinalik sa loob ng bibig ko, mas kontrolado pero tuloy-tuloy ang galaw. Hinawakan ni Zayn ang buhok ko mula sa likod habang mas bumibilis ang galaw niya. Ramdam ko ang init sa aking mukha pero ayoko siyang patigilin. I was enjoying it too much.

Ang sabaw ay nilagang baka. Pag tinignan mo, parang handa pang handaan. Kahit sinong makakita ay iisipin na espesyal ito. “Harvey, kain na.” mahinang tawag niya. Hindi tumingin si Harvey. Nanood pa rin ng financial news. Kailangan pa niya tawagin ulit. “Harvey, malamig na 'yung sabaw.” Doon lang ito tumayo. Mabagal. Para bang napipilitan. Hindi naman galit, pero halatang may iniisip.

hiyaw ni Neb. Gusto ko sanang sawayin si Neb dahil hindi naman sound proof ang banyo kaya agad kong pinalo ang binti niya. Hindi ko naman maluwa yung burat niya dahil halos buong k*****a niya ay nasa lalamunan ko na ngayon.

Narinig ko ang paghikbi ni Siobeh na animo’y umiiyak na. “Baby, what’s the problem? why are you crying? you can slow down now,” saad ni aarav. “You are my problem! I hate you!” singhal ni Siobeh. “Bakit na naman? ano na namang nagawa ko? kayong mga babae talaga ang hirap espelengin! tss! come on, babe, diba sabi ko babawi ako?” saad ni Aarav na pilit na sinusuyo si Siobeh.

"Hindi ka lang pala sensitive sa baywang, pati rin pala sa leeg?" Itinaas ni Sierra ang daliri para hawakan ang lugar na kinagatan ng lalaki. Medyo basa ito dahil sa laway nito. Bahagyang nanigas ang kanyang daliri bago niya ito bawiin at mahinang nagsalita, "Aso ka ba? Bakit ang hilig mong mangagat?" Nakanguso niyang sinabi. "A dog? I am a handsome one, then." Tugon nito na may kaunting halakhak.

Nakakahiya. Hinawakan ni Sir Wade ang baywang niya at halos mahigit na ang hininga niya. May kakapalan naman ang pajama top pero parang nanunuot sa balat nya ang init ng mga palad nito. In ust a matter of seconds, parang bulak siya nitong nahigit palapit pa rito. Para nang sasabog ang dibdib niya nang mapagtantong halos magdikit na ang kanila. ‘Yong kilabot na kanina pa nabubuhay sa sistema niya, mas lalong domoble. Triple pa nga yata.

kumikindat at pakanta-kanta pang sumasayaw na si Harvey habang sinisilip ang nobya na nagbibihis. "Kahit na multo ako, nakakaramdam parin ako ng pagtayo este ng kilig." Tawang-tawang turan ni Harvey sa nobya na animo'y isang uod na sinabuyan ng asin sa sobrang pagkakilig.