Uncle Death Quotes Mga Nobela at Kwento

Sinasadya niya kasing iwasan ang Uncle niya. "Tiya Belen?" aniyang nasapo na lamang ang ulo dahil sa pagsipa ng mas matindi pang kirot doon. "Tori, patay na ang Uncle mo." Natulala si Tori dahil sa kanyang narinig. Namanhid ang kanyang buong katawan at hindi kaagad siya nakapagsalita. Ang Uncle Ansen na lang niya ang natitira niyang kamag-anak. At ngayong wala na pati ang natitira niyang pamilya ay lalong gumuho ang mundo ni Tori.

“I’m happy too.” The table fell silent for a while, everyone lost in their own thoughts. The plates in front of us were half-finished, but no one seemed eager to continue eating. Only the faint sound of clinking glasses and the hum of the night air filled the space. Then Uncle John spoke. “I know your mother will be proud of how strong you are right now. How strong you made yourself at such a young age and survived. You suffered so much… but you're still strong.”

Nagngalit si Porter at sinabi, “Pero, pagkatapos magpakamatay ng aking ama, ang mga abo niya ay inilibing lang sa isang sementeryo sa labas ng Belton… Naaalala ko pa na si Uncle Schulz ang nagbayad para sa sementery ng ama ko…” Tumango si Cadfan at sinabi nang emosyonal, “Ang Uncle Schulz mo rin ang nag-ayos ng mga bagay-bagay tungkol sa ina mo pagkatapos niyang mamatay sa overdose ng medisina. Ang mga abo niya ay inilibing kasama ang mga abo ng ama mo. Gumastos ng malaki ang Uncle Schulz mo para bilhin ang malaking lupain sa sementeryo upang magtayo ng libingan para sa kanilang dalawa.” Napaluha si Porter nang marinig ito. Nagngalit siya, at kinuyom ang mga kamao niya habang nanginig nang m

"Thank you so much, Uncle." Yumakap ito sa kaniya, hinalikan ang ulo niya at sunod ang anak niya. "Always take care of your son, okay?" Tumingin ito sa anak niya. "Bye, boy! Stay healthy, and be a man soon!" Tumango ang anak niya at ang sabi, "No!" Tumawa ang Uncle niya. Sumingit si Ave. "Uncle, thank you. We're leaving now."

Ang kanyang mga pulang labi ay mapanganib na malapit sa paningin ni Ton. “Uncle, ang kilos niyo ngayon… mukha talaga kayong nanghuhuli ng nangangalunya,” panunukso niya. Nanginig ang mga ugat sa noo ni Ton. Nagngitngit ang kanyang mga ngipin. “Gusto mo bang mamatay?” “Nagbibiro lang. Hindi ka na mabiro.” “Huwag kang magkamali, Uncle. Nandito ako para sa trabaho. Seryoso akong tao.”

It was an annoying smirk. “Auntie? Then…we’re cousins?” sarcasm is obvious in his tone. Nawalan ng ngiti ang labi ni Uncle Solomon at halatang napikon sa sariling anak. “My bad…I forgot that all my relatives are all murdered…”

Hanggang sa isang araw, hindi inaasahang rebelasyon ang sinabi sa akin ni Uncle. Gabi na at naisip kong magpalamig ng ulo. Dala ko sa paglalakad si Blue. Looking at him wagging his floppy tail and growl at every single step is so cute to watch. Such a lovely puppy. I sighed. Punong-puno ang isip ko tungkol sa mga sinabi sa akin ni Uncle patungkol sa pagkamatay ng tatay ko. Ni sa hinagap, hindi ko naisip na may pumatay sa kanya. Ang tanging sinabi ng doctor na tumingin sa kanya ay namatay siya sa heart attack. Hindi rin naman nagsalita si Mom at sumang-ayon lang.

Kabanata 95 Cameron's POV "Kill me?" He laughed again. "You can barely move, nephew. What are you going to do?" "When your dad found out what I did to your mother, it's too late, Cameron. Kasi nakaplano na rin ang lahat kung paano ko sila papatayin noong panahong iyon." "Too late?" I asked. "What do you mean?" My uncle took another drag of his cigarette. He was enjoying this. He was enjoying watching me suffer.

"And if my plan succeeds to make Uncle Caesar infertile, as his only nephew, malay mo sa akin o sa anak natin ipamana ang mga ari-arian niya? If possible, mas mabuti kung maglaho na lang din si Uncle sa mundong ito, at tayo ang makikinabang sa kayamanan niya!" ​"Really?! Edi meaning, mas magiging mayaman na tayo if ikaw ang magmamana ng kompanya ng uncle mo?! Mabibili ko na ang mga gusto kong luxury bags and shoes?! I can't wait, babe! Ibabalita ko 'to kina Megan at sa other friends natin! For sure, maiinggit sila! Thank you, love! Let's make it happen!" ​"Yes, I couldn't wait any longer, too!"

mahabang wika ni Uncle Edgar. Habang patuloy kong kinukuhanan ng video ng palihim ang pag-uusap ng mag-ama ay hindi ko naiwasan ang pagpatak ng aking mga luha. Ang dalawang natitirang kamag-anak ko sa mundo ay nais akong patayin. At higit sa lahat, sila pala ang pumatay sa mga magulang ko. Napakahirap tanggapin ang katotohanang ito.