Romans & histoires Sadness Quotes About Death

Hindi ko alam kung may magic ba siya o ano, pero nagpapasalamat ako sa kaniya. Nanatili lang kaming ganito ng ilang minuto. Hinayaan niya lang akong yakapin siya. Nang namanhid ang mga binti ko ay kumalas ako sa yakap niya. Nakakapagod tumayo ng matagal pero mas nakakapagod kung lagi kang malungkot at hindi makawala sa lungkot. Because for me, sadness can kill a person. Sadness is the source of evil to our lives.

na para bang sila lang ang tao ang nandito. I smiled sadly. I felt crestfallen. I don't know what to do, for the sight cuts deep. A longing I didn't expect has taken hold, and now I'll bear the ache, knowing I'll soon leave. The thought of fading into shadows, of being forgotten, is a weight on my chest. But perhaps it's best and let Dark find love with another when I'm gone. In these fading whispers, I'll find my peace, a quiet solace in the knowledge that love's pain can be a gift, even if it's not mine to keep. The days slip away, and with them, my heart yet in this sorrow, I'll find a strange, melancholy beauty. But I was really getting into peace? Or it was another painful moment for me

"Did we do something wrong again, boss? Sinusunod na po namin ang lahat ng mga inuutos nila sa amin. Ano pa po ba ang gusto niyo? Halos wala na kaming tulog. Pinagdadamutan pa nila kami ng pagkain. Balak niyo ba kaming patayin?!” Umiling si Miss Quinn. "Death is an easy route for escape, Vida. Hindi matutuwa ang kaibigan ko kung mamamatay kayo agad." Kumunot agad ang noo ni Vida. “Kaibigan?"

Samantalang ako aay haloss hindi makatulog gaabi-gabi kakaisip sa kanyaa? That is just plain rude! "I am so sorry for yourr loss." Ngumiti siya sa akin at umiwas ng tingin. "Her death was so tragic that I can't even imagine it. Tapos pakiramdam ko ay masama pa ang loob niya sa akin bago siya umais dahil nagpatuloy ako sa pagtakas para lan makapunta sa bar kahit ayaw niya. I shouldn't have done that. tangina, sana sinunod ko nalang siya. Sana nakinig nalang ako sa kanya na manatili sa bahay."

Kita ko ang pag aalala sa mata ni Nick. Mukhang di basta basta ang kanyang natuklasan. Naalala ko tuloy ang mga nasikubre ko rin sa aming kompanya. “ You know what love, I never feared death before, because I have no one before and I am alone.” Di ko mapigilang lumuha dahil sa pag amin ni Nick. I can feel his sadness. Alam ko din kung gaano kahirap ang ipakita ang kanyang kahinaan sa akin. Tumayo ako at lumapit sa kanya. Umupo ako sa tabi niya. Hinawakan ko ang kanyang kamay. He stared at me sadly.

"Pero gumaan na kahit papaano ang aking pakiramdam." Bahagyang ngumiti si Carcel habang pinagmamasdan ang mukha ng asawa. Death is really inevitable. The pain and longing will engraved deep inside your soul. Hindi mo alam kung kailan ka makakabangon muli. Only time can tell.

When you face death it was like looking at the mirror in which the true meaning of life is reflected, We all die, but the goal isn’t to live forever. “How can you believe with a lie? How can I take you with me? You bring bad luck to us. Whenever I look at you, naalala ko lang kung paano kami talikuran ng tatay mo para sa nanay mong kamukhang kamukha mo! Sana ikaw na lang ang namatay at hindi ang anak ko! Sana ikaw na lang ang sinama ng nanay mo sa hukay!”

“No need to be, matagal narin naman iyon. I’m just being weird, still sad about my old man’s death.” “No, it’s not weird. Normal lang na malungkot ka, lalo na at isang mahal sa buhay ang nawala,” I could totally understand him. Ako man na hindi nakasama ang aking mga magulang ay labis ang lunkot ng malaman kong wala na sila. “My father, was killed.” Hindi ko mahanap ang tamang mga salitang maari kong sabihin sa kaniya. Ano ba ang dapat sabihin sa mga pagkakataong ito?

Natahimik siya sa tanong ko. "What will happen to Goppy when you die?" She didn’t answer again. "Who will cry and who will be sad when you die?" I asked, and she went completely silent. I sighed deeply. “Even the most evil people has a person who will cry if they die. We all have someone who will be abandoned when we die... and that is the most painful thing. If leaving someone is painful, being left was the most painful, especially when that person left without saying goodbye. "

May isang buwan ako para unti unting iparamdam sa kanila ang paglayo ko. Kung hindi ko ito gagawin mas lalo silang masasaktan. Masakit mang isipin pero...ayaw kong umiyak sila sa libing ko. I don't want them to cry in my funeral. Mapait akong napangiti sa iniisip. I have no chance to live. This is my faith. To die alone. Binuhay ko ang aking cellphone and many texts and missed calls bombarded my phone. Binasa ko yung mga recent texts nila.