Unruly 소설 & 이야기

Chapter 7 Bumubulwak pa rin ang galit sa dibdib ko habang binabagtas ang kalsada. Kahit pa may mga gasgas at sira ang sasakyan ko, wala akong pakialam. Ang mahalaga ngayon ay ang makuha ang black book na ‘yon bago pa mahulog sa maling mga kamay. Hindi ako basta CEO lang. Ako si Andrew Dela Vegas, at ang pangalan ko ay may bigat sa mundong ginagalawan ko. Pero isang maling hakbang lang, at lahat ng itinayo ko ay maaaring gumuho.

Why is he not avoiding me? Pinagmasdan ko ang saranggolang pinapalipad niya. Habang pinagmamasdan ko ang saranggola. I feel like, I am like a kite. 'Yong akala ng lahat masayang lumilipad sa kalangitan ngunit sa dulo ng mahabang sinulid ay may isang taong nagkokontrol dito. The kite is depending on the man who is holding the thread. Nasa taong may hawak sa sinulid kung patataasin pa niya ang paglipad ng saranggola o kapag naman nawalan ng kontrol ay maaaring sumabit sa puno o hindi naman kaya poste ng kuryente.

Maraming beses kung kinatokk ang pinto,pero hindi iyon bumubukas. Napahinto ako sa pagsigaw ng makita ko si Ryang hawak-hawak ang tsiyan sa kakatawa. "Ano bang nakakatawa ah Ryan? Kung tinutulungan mo ko rito eh di sana nakapasok na tayo!" Irita kung sabi sa kaniya. "Nakakatawa ka kasi,tingnan mo iyang hitsura mo,para kang palaka HAHA!"

They have a spare key of my unit, that’s why they can barge in anytime. I really miss them. Na-mi-miss ko na ang lahat ng harutan namin. Si Athena na bihirang magsalita. Si Shaira na medyo mahiyain at matatakutin. Si Shanaya na medyo mataray. Si Lacheska na may pagkamahinhin pero lutang din minsan. Si Gareth na palaasar sa grupo. Si Laszle at Nabi na napakaharot. I sighed.

ungol nya nasasarapan na sya saaking ginagawa . your so tight Kira ! Aahhhh. usal ko habang nilalamas ko ang malulusog nyang dibdib ay naghahalikan kami. nag aalab na halik, nakakapanggigil na sa wari ko ay maabot ko na ang r***k ng langit. Shey' fasterrrrr !!! Aahhhh moreeee Aahhhh. ungol neto

rinig na rinig ko ang boses ni Auntie Francia nang paakyat na ako sa hagdan. I’m a little curious on what they are talking about but I choose to ignore such worthless argument, again. Hindi ko talaga maintindihan kung bakit tinitiis pa ni Uncle ang ugali nang asawa niya samantalang marami naman akong alam na mga babaeng may disenteng background na nagpapakita nang interes kay Uncle noon.

32 Missed Calls. 18 Unread Messages. Lahat galing kay Rhea. Napalunok ako habang binubuksan ang pinakahuling message na ipinadala niya kanilang madaling-araw lang. My fingers trembled against the glass screen as I read her words:

Despite my blurry vision, I saw Abueme Ugalde clenching his jaw. His eyes were dark, para siyang manununtok kung hindi pa ako binitawan ni Ralph, pero marahan naman ang kaniyang paghawak sa aking braso. "Don't fucking touch my woman," Madiin ang bawat salitang sinambit niya. "She's mine." "Sinaktan mo siya. She never cried when she was with me," Galit namang wika ni Ralph.

pagalit na usal ni Roman bago biglang natigilan. Sandali siyang napaisip. Bakit nga ba pangalan ni Bryanne ang unang lumabas sa bibig niya nang magkunwari siyang may tumatawag sa kanya. Naningkit ang mga mata niya kasabay ng pagkuyom ng mga palad. “Bullshit!" pagalit na usal niya.

Nilapad ko ang labi ko at tumango. Mabilis na nagbago ang expression niya at biglang sumigaw, "Anong motibo mo at bakit ka lumalapit sa anak ko!" Napatingin ako ng diretso at tumaas ang kaba dahil sa gulat nang sumigaw si uncle. Hindi ko mabukas ang bibig ko at natatakot na lalo pang pagalitan ni uncle kaya nagsimulang tumulo ang mga luha ko ng 'di ko namamalayan. "W-Wala po akong planong sirain ang buhay ni Mark. Gusto ko lang po magkaroon ng maayos at tahimik na buhay ang anak ko," paliwanag ko.