Valkyrie Mythology Novels & Stories

Hindi kami ordinaryong tao. "Sa bawat digmaan, maraming namamatay. Ang isang Valkyrie ay may malaking papel na ginagampanan sa mga digmaan. Digmaan man sa pagitan ng mga mortal o sa pagitan ng mga lobo at bampira. Valkyrie ang pumipili ng mga taong mamamatay, kahit anong panig pa basta kapag pinili ng Valkyrie, nakatakda na ang kamatayan ng mga nilalang na napili mamamatay sila sa digmaan na iyon. Pagkatapos pumili ng mga nilalang ay dadalhin ng Valkyrie ang mga kaluluwa ng namatay patungo sa kabilang buhay. SIgurado kaming ikaw ang Valkyrie dahil sinabi noon ni Sanari na malalaman namin kung sino ang Valkyrie dahil kawangis niya." Paliwanag ni mama na para bang matagal niya nang inihanda an

Sa isang mabilis na paggalaw, binaril niya ang kamay ni Rico bago pa ito makapagpaputok. ​"Sino ka?!" hiyaw ni Rico habang hawak ang kaniyang duguang kamay. ​"Ang kamatayan mo," tipid na sagot ng babae. Siya si Valkyrie, ang kanang-kamay ni Alexander Villarreal. ​Ang Labanan ng mga Higante

Kapwa mabilis na tumingin si Vreihya at si Mino sa tinig ng reyna na kasalukuyang nagbubukas ng portal sa kaniyang likuran. "Ina? Why?" tila naguguluhan na turan ni Mino habang kitang-kita ang naluluhang reyna. Matagumpay na nagbukas ang portal sa kaniyang likuran at rumehistro dito ang isang pamilyar na lugar. Ang disyerto ng Valhala, the dessert where they hid, a place where Vreihya made her own palace and forest to be their fortress.

"Ang aking paghihiganti ay malapit na!" Ipinatawag niya si Lilith at ang kanyang tatlo pang anak—mga prinsipe ng Underworld na mas malakas at mas brutal pa kaysa kina Malakor at Asmodeus. Ang una ay si Vorlag, ang Warbringer, isang dambuhalang brute na ang balat ay kasing-tigas ng obsidian at ang bawat suntok ay may lakas ng isang lindol. Ang pangalawa ay si Morwen, ang Plague-Lord, isang nakabalot na pigura na napapalibutan ng isang luntiang ulap ng sakit at pagkabulok. At ang huli, si Valerius, ang Grand Tactician, isang demonyong may apat na braso at mga matang nakakakita sa bawat posibleng kahinaan ng kalaban.

Sa isang iglap, mula sa kanilang mga kamay, nagsasalpukan ang puting liwanag ng pinakabata at pinakamalakas na Valkier ng Salamanca na si Stawart Augsburg laban sa itim na kapangyarihan ng panglimang Komandante ng Valhalla na si Ponty Renti. Napayukom ako ng kamao hindi dahil sa galit kundi sa sobrang hindi makapaniwala sa nasasaksihan. Dahil sa kanilang nagsasalpukang kapangyarihan, hindi na maawat ang langit sa pagkidlat at pagkulob saka ang buong Kaharian ay binabalot na ng malalakas na hangin na tila ba'y binabagyo. Halos matumba na ako sa aking kinatatayuan dahil doon. Bakas sa kanilang mga mukha ang gigil at galit. Walang balak na umatras. Hangga't hindi naitutumba ang isa, hindi sila

Kung inakala ninyo na sa pagtatapos ng Unang Yugto ay nakamit na nina Ryella at Vladimir ang kanilang Happily Ever After, nagkakamali kayo. Sa mundo ng mga Valente, ang katahimikan ay hindi kailanman kapayapaan. Ito ay babala. Isang paanyaya sa paparating na unos. At sa pagkakataong ito, ang unos ay hindi lamang sisira ng mga kaharian—sisilipin nito ang dugo, ang mga sumpa ng nakaraan, at ang presyong kailangang bayaran para sa kapangyarihan.