I Feel Pressured In Tagalog Novels & Stories

"Do not pressure yourself too much, honey. Alam ko na kaya mo. Hindi ba ang sabi ko sa iyo ay kung hindi ka papasa ulit, may susunod pa? Stop being tough on yourself." Nakita niya kung paano namuo ang mga luha sa gilid ng mga mata ng babae. Pinagmasdan niya ang dalawang bintana na nagpapahiwatig ng lubos na pagka-pressure na naramdaman ng babae. Naiintindihan niya na malapit na ang board exam kaya ay ganito ang tension nito. Dahil doon ay nakaramdam siya ng simpatiya para sa babae.

nakangiting saad nito. “But don’t you think you shouldn't put too much pressure on yourself?” “Damon, I’m not pushing myself. All I want to do is walk like I used to.” At nang maayos na ni Eduardo ang kanyang saklay ay humarap sa kanyang anak para magpaalam. “Sige, maiwan na muna kita.”

Mas napa overthink lang din tuloy ako! “Nevermind… if you're not comfortable talking about it, I won't push it through. I won't pressure you. Gosh! You're just making everything complicated…” I said, disappointed. Saka pabalang na tumungo ng pinto at padabog iyong isinara. I think I have to go outside right now. I have to feel some fresh air… everything is stressing me out. Ugh!

“It's a nice place you got here,” “Dito ako nagpupunta kapag gusto kong sumigaw.” “Gusto mong sumigaw ngayon?” “Oo pero pakiramdam ko mawawalan ako ng boses, hindi ako makasigaw dahil sa sobrang bigat ng problema namin ngayon. This shouldn't be happening,” saad ko na napansing umiiyak na pala ako kung kaya't pinahid ko ng marahas ang mga luha ko.

"You are safe with us, dont worry, wala kaming gagawin masama saiyo." Hindi ko kasi alam, nung napalibutan nila akong tatlo na malalaking lalaki. Pakiramdam ko, nasu-suffocate ako, I cant breath. I feel anxious and something inside that triggered and it kills me slowly. Parang may mali, pakiramdam ko may nabago sa pagkatao ko.

) Tumango ako, ramdam ang bigat at gaan na sabay na bumalot sa dibdib ko. “Necesito pensar primero,” amin ko. (Kailangan ko munang mag-isip),“Hindi pa ako buo.” (Aún no estoy completa.) “Atiendo eso,” sagot niya. “Esperaré. Sin presiones.” (Naiintindihan ko iyon. Maghihintay ako. Walang pamimilit.)

Amelia's POV Sinasabi ko sa sarili ko — adrenaline lang ’to. ’Yung kaba sa dibdib, ’yung init sa balat — galing lang ’to sa pressure, sa trabaho, sa pagod. Hindi dahil sa kanya. Hindi dahil sa kung paano niya inayos ’yung tie ko, o sa kung paano bumaba ’yung boses niya nung binanggit niya ang pangalan ko.

Hinawakan ko ang pisngi niya at ngumiti, alam ko na ang naiisip niya. "Don't be pressure mahal. Okay lang sa akin kahit hindi ka pa makahanap ng trabaho ang mahalaga andyan ka at inaasikaso ako kapag napapagod ako." "Araayy.." Pinisil ko ang matangos niyang ilong kung kaya't napa-aray ito. Saka ako nagmamadaling umalis.

Pinaghandaan na niya at prinaktis ang mga sasabihin niyang linya mamaya para makuha ang loob nito at pumayag sa kasunduan. Nakakabagot na din kasi dito sa Batangas. She are eager to come home right away. Marami pa siyang dapat asikasuhin sa pag-uwi niya lalo na ang ikalawang problema na kinakaharap niya ngayon. ‘Dios mio, que voy a hacer?’ Usal niyang dalangin sa Spanish na ang ibig sabihin ay “Diyos ko, anong gagawin ko?”

(medyo nasusuka ako dahil sa tequila na nainom ko kaya lumabas muna ko ng bar para maghanap ng masusukahan) "baka pwede naman dito sumuka. "sabe na sakanya yang kotse nayan. e kung sipain ko kaya wala naman sigurong makakapansin. Atsyaka mayaman naman siya paayos niya o bumili siya ng bago "nakakainis kase talaga siya. bakit ba kase siya pa ang step brother ko marami naman dyan na matino. sa spoiled brat pa napunta. gagawin ko nasa yung binabalak ko kaso may babaeng lumabas sa kotse nito at nag susuot ng damit pangtaas